کارنامه داخلی ترامپ اگرچه سراسر منفی نیست، اما از آن «عظمت» وعده داده شده خبری نیست؛ به این معنا که رونق چشمگیری در آمریکا رخ داده باشد، تغییر حاصل نشده است. علیرغم تمامی بحثها، میتوان گفت که حتی انتظار میرود فضای تورمی تشدید شود و چالشهای اقتصادی بیشتری ایجاد گردد.
سند امنیت ملی ۲۰۲۵ آمریکا همچنان محل بحث و مناقشه میان کارشناسان و صاحب نظران بینالمللی است. سندی که دولت دوم ترامپ برای جهتگیری سیاست خارجی و دفاعی ایالات متحده تنظیم و تدوین کرده به نظر میرسد از منطق استراتژیک آمریکا که حداقل از جنگ دوم جهانی به این سو، ستون سیاست بینالمللی واشنگتن را تشکیل میداد، فاصله معنایی و هنجاری خاصی گرفته است.
چهارمین جلسه از سلسله گفتوگوهای «واکاوی سیاست آمریکا در جهان کنونی» با حضور دکتر سید محمدکاظم سجادپور، استاد روابط بینالملل، به بهانه طرح صلح ترامپ برای جنگ اوکراین و تحولات اخیر ونزوئلا، به بررسی بازتعریف نقش ایالات متحده در نظم بینالملل اختصاص یافته است.
در ادامه گفتوگوهای پیشین «ایران» با دکتر سجادپور درباره تحولات نظام بینالملل، جلسه دوم به بررسی عمیقتر نقش ایالات متحده در نظم جهانی جدید اختصاص دارد.
انزواگرایی، بین الملل گرایی یا تجدیدنظرطلبی؛ جهت گیری سیاست خارجی ایالات متحده کدام است؟ در گفت و گوی ایران با محمد کاظم سجادپور استاد روابط بین الملل بخوانید.
استاد روابط بین الملل با تأکید بر پویایی ساختارهای منطقهای، گفت: بلوکبندیها هنوز وجود دارند اما ثابت نیستند. او با اشاره به تغییرات گسترده سیاسی، اجتماعی و نسلی در کشورهای عربی و جهان، از شکلگیری روایتهای ملی و منطقهای جدید سخن گفت و تأکید کرد که هیچ کنشگری در منطقه قابل حذف نیست؛ از جمله ایران که با وجود تلاشهای آمریکا برای انزوا، همچنان نقشی تعیینکننده در معادلات منطقهای دارد.
استاد روابط بینالملل در گفتوگو با روزنامه ایران با تأکید بر پویایی ساختارهای بینالمللی، از پایان دوران هژمونی کامل سخن گفت و تصریح کرد که هیچ منطقهای در جهان قابل مهندسی نیست. او با اشاره به تحولات پس از هفت اکتبر، نادیده گرفتن فلسطینیها را ناممکن دانست و از بحران مشروعیت شورای امنیت و شخصیسازی قدرت در سیاست خارجی آمریکا انتقاد کرد.