
انسانشناس و استاد دانشکده علوماجتماعی دانشگاه تهران گفت: عصر جدید انسانشناسی، عصر بازگشت به مغز است؛ بازگشتی که نه به معنای زیستگرایی افراطی، بلکه بهمنزله درک عمیقتر از پیوند میان طبیعت و فرهنگ است.

دیالکتیک میان «علوماعصاب» و «علومانسانی» یکی از جذابترین گفتوگوهای جریان علم معاصر است که میتواند درکی انقلابی از انسان و فرهنگ بهدست دهد.