فهیمه محمدحسن_ عضو هیأت علمی پژوهشگاه تربیت بدنی در یادداشتی نوشت: در شرایط اقتصادی فعلی ایران که با تحریمها، تورم افسارگسیخته و محدودیتهای ارزی دستوپنجه نرم میکند، هدررفت منابع مالی در فدراسیونهای ورزشی و باشگاهها نهتنها یک مسأله مدیریتی، بلکه بحرانی ساختاری است.
ژاله فرامرزیان_ معاون اسبق توسعه و منابع وزارت ورزش در یادداشتی نوشت: در ورزش دو مشکل اساسی وجود دارد. یکی از مهمترین مشکلات این است که فدراسیونها بهعنوان نهادهای عمومی غیردولتی شناخته میشوند، در حالی که عملکرد آنها مشابه دستگاههای اجرایی است و باید از تصمیمات دولت در زمینه استخدام و بهکارگیری نیروها پیروی کنند؛ موضوعی که با استانداردهای جهانی همخوانی ندارد.
مدیریت فدراسیونهای ورزشی در ایران سالهاست با یک تناقض آشکار دستوپنجه نرم میکند؛ از یکسو در زمان مجامع انتخاباتی، شعارهایی پرطمطراق درباره «استقلال مالی»، «اقتصاد ورزش» و «جذب سرمایهگذار» سر داده میشود و از سوی دیگر، پس از استقرار مدیران، در عمل همان الگوی سنتی و ناکارآمد وابستگی به منابع دولتی تکرار میشود.
میلاد تقوی_ رئیس فدراسیون والیبال در یادداشتی نوشت: فدراسیون والیبال نه در سال آینده ـ که حتی همین امسال نیز با افزایش تعداد اعزامها به کشورهای نزدیک و دور، از بحرین گرفته تا مکزیک، برزیل و فیلیپین ـ توانست تمامی هزینهها را از منابع خود تأمین کند.
وابستگی ورزش ایران به منابع و بودجههای دولتی نشان میدهد فدراسیونها و باشگاههای ورزشی در طول سالهای اخیر، فرمول اقتصادی روشنی برای درآمدزایی و ایجاد درآمدهای پایدار برای مجموعههای خود نداشتهاند؛ اتفاقی که میتواند فعالیت آنها را در رقابتهای داخلی و بینالمللی با چالشی متفاوت روبهرو سازد.