پاییز ۱۲۳۶ خورشیدی (۱۸۵۷ میلادی)، یک افسر ایتالیایی با دوربینی سنگین روی دوشش از دشت مرودشت بالا رفت و روبهروی ستونهایی عظیم تخت جمشید ایستاد. لوئیجی پِشِه، کسی که به ایران آمده بود تا به ارتش ایران آموزش نظامی بدهد، توانست قدیمیترین عکس شناختهشده از تخت جمشید را ثبت کند.
در روزگاری که کرسی تدریس زبانهای عیلامی و بابلی منحصراً در دانشگاههای آمریکا دایر بود و ایرانیای برای قرائت و تحلیل انبوه کتیبههای عیلامی و بابلی هخامنشی در سرزمین خود وجود نداشت، زندهیاد دکتر عبدالمجید ارفعی اولین ایرانی شد که به این دو زبان روی آورد و در کنار دانشمند شهیر، ریچارد هلک، به مطالعه الواح تخت جمشید در مؤسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو همت گماشت.
رئیس اداره حقوقی و املاک ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی فارس از پیگیری قاطع و همهجانبه تخلف حک یادگاری بر بخشی از دیوارههای مجموعه جهانی تخت جمشید خبر داد.