پژوهشگران عراقی، بریتانیایی و سوئدی با راهاندازی یک پلتفرم جدید به زبان عربی، گامی تازه برای دسترسی گستردهتر به یکی از بزرگترین مجموعههای متون خط میخی جهان برداشتهاند؛ابتکاری که به عربزبانان امکان میدهد اسناد و نوشتههایی را مطالعه کنند که هزاران سال پیش در سراسر سرزمینهای باستانی بینالنهرین نوشته شدهاند.
در روزگاری که کرسی تدریس زبانهای عیلامی و بابلی منحصراً در دانشگاههای آمریکا دایر بود و ایرانیای برای قرائت و تحلیل انبوه کتیبههای عیلامی و بابلی هخامنشی در سرزمین خود وجود نداشت، زندهیاد دکتر عبدالمجید ارفعی اولین ایرانی شد که به این دو زبان روی آورد و در کنار دانشمند شهیر، ریچارد هلک، به مطالعه الواح تخت جمشید در مؤسسه شرقشناسی دانشگاه شیکاگو همت گماشت.
پروفسور ارفعی در سال ۱۳۵۴ به ایران بازگشت؛ با هدفی مشخص، راهاندازی آموزش آکادمیک زبانهای باستانی و تربیت نسل بعدی. اما این هدف هیچگاه بهطور کامل محقق نشد.