در جهان امروز، ورزش دیگر صرفاً عرصهای برای رقابت، سرگرمی یا ارتقای سلامت عمومی نیست؛ بلکه به صنعتی چندوجهی تبدیل شده که میتواند همزمان موتور محرک اقتصاد، اشتغالزا یی و منبعی پایدار برای تولید ثروت باشد. با این وجود، در ساختار ورزش ایران هنوز تا تحقق کامل این ظرفیت فاصله وجود دارد و بخش قابل توجهی از این حوزه، بیش از آنکه مولد درآمد باشد، مصرفکننده منابع مالی و حمایتی باقی مانده است.