در عرصه موسیقی، چاوشی بارها نشان داده که در بزنگاههای تاریخی و اجتماعی، واکنش هنری خود را دارد. نمونه بارز آن، قطعات حماسی و اعتراضی است که در مقاطع مختلف و بخصوص در جنگ دوازده روزه منتشر کرده و گاه بازتابی فراتر از مرزهای معمول موسیقی پاپ داشته است.
مشکل اصلی تلویزیون در خبررسانی نه کمبود فرمهای عجیب و متفاوت، بلکه فقر تنوع محتوایی و نادیدهگرفتن سلیقههای واقعی مخاطبان است؛ ضعفی که با آواز خواندن یک گوینده خبر جبران نخواهد شد.
تکآهنگ «یا مولا» با آهنگسازی و خوانندگی محسن چاوشی همزمان با سالروز میلاد حضرت علی(ع) منتشر شد.
خواننده و آهنگساز ایرانی گفت: کارهای محسن چاوشی را دوست دارم، علاقهمند آثار رضا صادقی و محسن یگانه هستم و کارهای خوبی خواندهاند.
در روزگاری که زخمهای جنگ هنوز التیام نیافته و آوارهای آن در گوشه و کنار هنوز پیش چشمان ماست، موسیقی گاه نقشی فراتر از سرگرمی ایفا میکند؛ نقشی همچون درمان یا فریاد مشترک یک ملت. آهنگ «علاج» از محسن چاوشی، با شعر کوبنده و آوای پرخراش، در این روزها به پناهگاهی تبدیل شده برای کسانی که با خاطرات تلخ و دل پردرد زندگی میکنند.
برخی هنرمندان موسیقی در پی حمله رژیم صهیونیستی علاوه بر همراهی با مردم، قطعههای موسیقایی را منتشر کردند؛ محسن چاوشی نیز با قطعه «علاج» با هدف اتحاد و همبستگی ملی تولید در این عرصه حاضر شد؛ اما برخی افراد با ادعاهایی به ویژه در فضای مجازی سعی در تخریب اثر و شخصیت چاوشی دارند.