مجید سلطانی نائینی

مجید سلطانی نائینی

سرمقاله

23231
چرا بزرگسالان ما قهرمان نمی‌شوند؟

چرا بزرگسالان ما قهرمان نمی‌شوند؟

تیم ملی زیر 21 سال والیبال ما در بازی دیروز در نیمه‌نهایی جام جهانی زیر 21 سال پسران، نمایشی بی‌نقص داشت و امریکا را در 3 ست پیاپی و با قدرتی مثال‌زدنی شکست داد.
آنچه دیروز در ذهن ما به عنوان اهالی رسانه نقش بست و شاید سؤال ورزش‌دوستان ایرانی هم باشد این است که چرا تیم‌های ایرانی که در رده‌های نوجوانان و جوانان با شایستگی روی سکوی قهرمانی یا نایب قهرمانی می‌ایستند، در رده بزرگسالان برای مقابله با تیم‌های بزرگ دچار مشکل می‌شوند؟ در فاصله زمانی جوانان تا بزرگسالان، چه اتفاقی می‌افتد که تیم‌ها به یکباره قدرت خود را از دست می‌دهند و از رده قهرمان جهان تا رده هشتم نزول می‌کنند؟
کشورهای دیگر چگونه با استعدادهایشان برخورد می‌کنند و رفتار ما با نخبگانمان چگونه است؟ آنها با کدام روش، ایرادهای جوانانشان را می‌گیرند که ما از انجام آن سر باز می‌زنیم یا از انجام آن عاجزیم؟ 
بی‌تردید همان بازیکنان رده‌های نوجوانان و جوانان به رده‌های بالاتر و تیم ملی بزرگسالان می‌رسند؛ اما نوجوانان و جوانان ناکام آنها در رده‌های پایه (مانند امریکا و لهستان) به یکباره در رده بزرگسالان قهرمان جهان می‌شوند.
پیدا کردن این حلقه مفقوده برای رفع این ایراد اساسی، می‌تواند به تداوم موفقیت‌های نوجوانان و جوانان منتهی شود. ما حتماً باید راهی برای از بین بردن این ایراد پیدا کنیم.
تیم جوانان ما که دیروز در برابر امریکا بازی کرد، تیمی تقریباً بی‌نقص بود و در سرویس، دفاع روی تور و توپگیری مثال‌زدنی عمل کرد. حیف است این تیم با این کیفیت و بازیکنان لایقش، قهرمان بزرگسالان جهان نشود.
انتهای پیام/
دیدگاه ها