مجید سلطانی نائینی

مجید سلطانی نائینی

سرمقاله

23933
لیگ برتر فقیر

لیگ برتر فقیر

سال‌ها قبل مهندس صفایی فراهانی تصمیم گرفت فوتبال باشگاهی ما از حالت آماتور به لیگ حرفه‌ای تغییر وضعیت دهد. آن روزها تیم‌های حاضر در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی ایران، یک‌هزارم این روزها پول نداشتند. لیگ ما عنوان «برتر» را برای خود انتخاب کرد بی‌آنکه مختصات برتر و حرفه‌ای داشته باشد.
این فصل تعداد تیم‌هایی که بیش از هزارمیلیارد هزینه کرده‌اند، به اندازه انگشتان دو دست می‌رسد اما فوتبال ما همچنان فقیر است.
همه مردم ایران با دیدن اولین کادر از بازی دیروز دو تیم چادرملو و استقلال در ورزشگاه تختی تهران مبهوت شدند. کسی باور نمی‌کرد که قرار است در چنین ورزشگاهی با این کیفیت، این چمن و این پیست تارتان، یک بازی «لیگ برتر» برگزار شود.
چمن آنقدر نامرتب و افتضاح بود که دروازه‌بان خارجی چادرملو بارها تکه‌های کنده‌شده را روی زمین چسباند. نمای نزدیک، اوضاع وحشتناک چمن را بیشتر روایت می‌کرد. انگار بخش‌های خالی زمین را با بی‌میلی و البته با عجله فراوان، پر کرده بودند.
هنگام بازی، همه از خود می‌پرسیدند یعنی ورزشگاه نصیری یزد، حتی از این ورزشگاه بی‌امکانات و بی‌کیفیت هم بدتر است؟ اگر این‌گونه است، ما چرا این لیگ را ادامه می‌دهیم؟ چرا برگزارش کرده‌ایم؟ وقتی زمین مناسب را که اولین نیاز برگزاری بازی فوتبال است، نداریم، چرا لیگ برگزار می‌کنیم؟
در لیگ این فصل، چند تیم 4 تا 5 هزارمیلیارد تومان و چند تیم دیگر هزارمیلیارد تومان هزینه کرده‌اند. پول هست اما بیشترش به جیب دلال‌ها می‌رود. چیزی نمی‌ماند که خرج آبروی فوتبال ایران کنیم.
انتهای پیام/
دیدگاه ها