معمای نیمکت آبی

صعود مقتدرانه تیم بانوان استقلال به لیگ برتر، نویدبخش فصلی پرهیجان در فوتبال زنان ایران است اما در حالی که تب‌وتاب دربی سرخابی در بالاترین سطح فوتبال زنان کشور در فصل آینده بالا گرفته، شایعات پیرامون تغییرات احتمالی در کادرفنی استقلال، به کانون توجهات تبدیل شده است.
تیم فوتبال زنان استقلال، سال گذشته با سکانداری مریم حسن‌زاده، قدم در مسیر لیگ دسته دوم گذاشت. حسن‌زاده با ارائه نمایشی تحسین‌برانگیز، آبی‌پوشان را به لیگ دسته اول رساند و در این مرحله نیز با کسب پنج پیروزی و یک تساوی در شش مسابقه، صعودی مقتدرانه را رقم زد. نقطه اوج کار حسن‌زاده اما در لیگ دسته یک رقم خورد؛ جایی که استقلال با ثبت 10پیروزی پیاپی، جواز حضور در فینال را کسب کرد. در مجموع، حسن‌زاده در 17 مسابقه، 15 برد و دو تساوی را به نام خود و استقلال ثبت کرد؛ آماری که گواهی بر کارنامه درخشان این مربی جوان است. اگرچه استقلال در فینال لیگ یک، در ضربات پنالتی مغلوب شد، اما آمار خیره‌کننده حسن‌زاده در طول فصل، غیرقابل انکار است.
با وجود این موفقیت‌ها، زمزمه‌های تغییر در نیمکت استقلال، پیش از فینال لیگ یک و مدتی پس از قطعی شدن صعود به لیگ برتر، به گوش می‌رسید. گفته می‌شود مسئولان بخش بانوان باشگاه استقلال در فکر تغییر مربی بوده و پس از عدم قهرمانی لیگ یک، تصمیم خود را نهایی کرده‌اند. حتی شنیده می‌شود اخیراً باشگاه استقلال با چند سرمربی مطرح تماس گرفته و این افراد، تصمیم‌گیری درباره حضور در استقلال را به پایان رقابت‌های لیگ برتر فوتبال زنان موکول کرده‌اند.
در این میان، نام «مرضیه جعفری»، پرافتخارترین سرمربی لیگ ایران و معمار موفقیت‌های خاتون بم، به عنوان گزینه اصلی مطرح شده است؛ حضوری که می‌توانست استقلال را در نخستین فصل حضور در لیگ برتر، به یک مدعی جدی قهرمانی تبدیل کند.
اما واقعیت، فراتر از رؤیاپردازی‌های نقل‌وانتقالاتی است. فریده شجاعی، نایب‌رئیس بانوان، صراحتاً اعلام کرده است که جعفری علی‌رغم تمایلات شخصی و علاقه‌اش به استقلال، فعلاً قصدی برای جدایی از بم ندارد. برای او اولویت نخست، تیم ملی فوتبال زنان است و بعد از تیم ملی هم انتخاب اولش خاتون خواهد بود.
البته واقعیت دیگری هم هست که فراتر از اولویت‌های شخصی است و درباره این تصمیم باید به دو نکته کلیدی اشاره کرد.
اول اینکه جعفری به خوبی از تفاوت ساختاری میان یک تیم ریشه‌دار و باثبات (مانند بم) با تیمی که تازه پله‌های ترقی را طی می‌کند (استقلالِ مریم حسن‌زاده) آگاه است. او در بم، سیستمی را بنا نهاده که مهره‌هایش مانند ساعت با هم هماهنگ هستند، در حالی که استقلال در حال گذار، نیازمند زمان برای تطبیق سرمایه‌های انسانی‌اش با سطح اول فوتبال است.
دوم اینکه پنجره نقل و انتقالاتی استقلال بسته است و احتمالاً این تیم نتواند بازیکن جدیدی را برای فصل آینده به خدمت بگیرد و مجبور باشد با همان بازیکنان لیگ یکی، وارد رقابت‌های لیگ برتر شود. این موضوع برای جعفری که همواره در کورس قهرمانی بوده، چندان قابل پذیرش نیست. همچنین، نباید از جایگاه بین‌المللی او غافل شد؛ انتخاب به عنوان برترین مربی زن آسیا در سال ۲۰۲۵، مسئولیت او را در قامت یک مربی ملی، دوچندان کرده است. جعفری به خوبی می‌داند که  نباید رزومه شخصی‌اش را روی یک تیم تازه صعودکرده با مهره‌های در سطح لیگ یک قمار کند و همین موضوع باعث شده تا علی‌رغم ابراز تمایل شخصی به تیم استقلال در برهه‌های زمانی مختلف، نسبت به حضور روی نیمکت این تیم دچار تردید شود.
در نهایت چیزی که فعلاً مشخص است، استقلال با مریم حسن‌زاده، مربی‌ای که تیم را از لیگ دو به لیگ برتر رسانده و با کمترین گل خورده، کارنامه‌ای درخشان بر جای گذاشته، به مسیر خود ادامه خواهد داد. حسرتِ نیامدن جعفری برای هواداران استقلال شاید بزرگ باشد، اما این تصمیم از منظر فنی، یک «ایستادگی استراتژیک» است. جعفری ترجیح داده به جای ورود به چالش‌های یک پروژه نوپا، میراث خود را در تیم ملی و قلعه مستحکم بم تثبیت کند تا شاید در فصلی دیگر، زمانی که استقلال ساختار لیگ برتری خود را بازیافت، این پیوند شکل بگیرد.