اخبار
27364
سارا قمی؛ ستارهای که در سکوت کفشهایش را آویخت
سوت پایان برای «خانم گل»
مستطیل سبز فوتبال زنان ایران، یکی از وفادارترین و زهردارترین مهاجمان تاریخ خود را از دست داد. سارا قمی، شماره ٩ ماندگار و تمامکننده قهار انزلیچیها، پس از پیروزی بزرگ ملوان مقابل تیم خاتون، از دنیای فوتبال حرفهای خداحافظی کرد تا لیگ برتر زنان با یکی از شناسنامههای گلزنی خود وداع کند.
قمی که سالها در خط حمله ملوان بندرانزلی، کابوس مدافعان حریف بود، در حالی تصمیم به بازنشستگی گرفت که نامش با مفهوم «تعهد» گره خورده است. او در آخرین همراهی خود با ملوان، هر دو گل این تیم مقابل خاتون بم را به ثمر رساند تا ضمن رقم زدن اولین باخت صدرنشین جدول، آخرین تأثیرگذاری خود در سرنوشت جام را هم رقم بزند. در تمام این سالها با استایلی کلاسیک، شم گلزنی غریزی و ثباتی تحسینبرانگیز، ستون فقرات انزلیچیها و یکی از وزنههای سنگین تیم ملی به شمار میرفت.
او متعلق به نسلی است که فوتبال را در میان کمبودها، زمینهای نهچندان هموار و بیمهریهای رسانهای زنده نگه داشتند. سارا قمی و همنسلانش، پیشقراولان جریانی بودند که امروز باعث شده فوتبال زنان صاحب هویت و اعتبار شود. او در رختکن ملوان، تنها یک بازیکن نبود بلکه رهبری بود که در روزهای بحرانی، کشتی سپیدپوشان خزر را به ساحل آرامش میرساند و برای جوانترها، حکم یک معلم کلاسیک را داشت.
خداحافظی قمی، در واقع پایان عصرِ بازیکنانی است که با «عشق خالص» و بدون قراردادهای میلیاردی، چراغ لیگ را روشن نگه داشتند. او که همواره بهدور از حاشیه و جنجالهای زرد فضای مجازی، تمرکزش را روی مستطیل سبز میگذاشت، حالا در اوج پختگی صندلیاش را به نسل جدیدی میدهد که میراثدار تلاشهای بیوقفه او هستند.
هرچند سارا قمی کفشهایش را آویخت و از این پس جای خالی او در خط حمله ملوان و قاب دوربین عکاسان حس خواهد شد، اما آمار خیرهکننده و نقش کلیدی او در تاریخ فوتبال ایران، هرگز از حافظه ورزش کشور پاک نخواهد شد. فوتبال زنان ایران امروز اگرچه ستارههای نوظهور و بااستعدادی دارد، اما نباید فراموش کند که جاده امروز، با زحمات امثال سارا قمی هموار شده است.
فوتبال ایران به احترام سالها دویدن و جنگیدن تو، تمامقد ایستاده و کلاه از سر برمیدارد. حالا نوبت به فصل جدید زندگی سارا قمی رسیده است؛ فصلی که شاید در ردای مربیگری یا مدیریتی، باز هم به سود فوتبال زنان ایران ورق بخورد.
انتهای پیام/
قمی که سالها در خط حمله ملوان بندرانزلی، کابوس مدافعان حریف بود، در حالی تصمیم به بازنشستگی گرفت که نامش با مفهوم «تعهد» گره خورده است. او در آخرین همراهی خود با ملوان، هر دو گل این تیم مقابل خاتون بم را به ثمر رساند تا ضمن رقم زدن اولین باخت صدرنشین جدول، آخرین تأثیرگذاری خود در سرنوشت جام را هم رقم بزند. در تمام این سالها با استایلی کلاسیک، شم گلزنی غریزی و ثباتی تحسینبرانگیز، ستون فقرات انزلیچیها و یکی از وزنههای سنگین تیم ملی به شمار میرفت.
او متعلق به نسلی است که فوتبال را در میان کمبودها، زمینهای نهچندان هموار و بیمهریهای رسانهای زنده نگه داشتند. سارا قمی و همنسلانش، پیشقراولان جریانی بودند که امروز باعث شده فوتبال زنان صاحب هویت و اعتبار شود. او در رختکن ملوان، تنها یک بازیکن نبود بلکه رهبری بود که در روزهای بحرانی، کشتی سپیدپوشان خزر را به ساحل آرامش میرساند و برای جوانترها، حکم یک معلم کلاسیک را داشت.
خداحافظی قمی، در واقع پایان عصرِ بازیکنانی است که با «عشق خالص» و بدون قراردادهای میلیاردی، چراغ لیگ را روشن نگه داشتند. او که همواره بهدور از حاشیه و جنجالهای زرد فضای مجازی، تمرکزش را روی مستطیل سبز میگذاشت، حالا در اوج پختگی صندلیاش را به نسل جدیدی میدهد که میراثدار تلاشهای بیوقفه او هستند.
هرچند سارا قمی کفشهایش را آویخت و از این پس جای خالی او در خط حمله ملوان و قاب دوربین عکاسان حس خواهد شد، اما آمار خیرهکننده و نقش کلیدی او در تاریخ فوتبال ایران، هرگز از حافظه ورزش کشور پاک نخواهد شد. فوتبال زنان ایران امروز اگرچه ستارههای نوظهور و بااستعدادی دارد، اما نباید فراموش کند که جاده امروز، با زحمات امثال سارا قمی هموار شده است.
فوتبال ایران به احترام سالها دویدن و جنگیدن تو، تمامقد ایستاده و کلاه از سر برمیدارد. حالا نوبت به فصل جدید زندگی سارا قمی رسیده است؛ فصلی که شاید در ردای مربیگری یا مدیریتی، باز هم به سود فوتبال زنان ایران ورق بخورد.
انتهای پیام/