به اندازه «صدرنشینی» خوب نبودید
پرسپولیس دیروز در انزلی و مقابل ملوان، رؤیای برد و صدرنشینی در لیگ برتر داشت.
بازی با پنالتی دقیقه 11 ملوان به سود میزبان شد. پرسپولیس از این لحظه، 80دقیقه زمان داشت تا آهنگ بازی را به سود خود کند؛ اما هیچ تغییری در شکل نمایش قرمزها ندیدیم.
تیمی که میخواهد به صدر جدول لیگ برتر برود باید خصوصیاتی داشته باشد که پرسپولیس آنها را در اختیار نداشت:
1- بازیکنان پرسپولیس انگیزهای دوبرابر انگیزه بازیکنان دیگر لیگ نداشتند. آنها عادی بودند، خیلی عادی. آنها بیشتر ندویدند، تلاشی اضافه نداشتند و بالاتر از خود بازی نکردند. این میزان انگیزه برای صدرنشینی و قهرمانی، کافی نیست.
2- اوسمار بهعنوان سکاندار فنی پرسپولیس، تماشاگر بازی بود. او نه در شکل و نه در فرم، تغییری ایجاد نکرد. پرسپولیس تا پایان بازی همانطور بازی کرد و بهدلیل این یکنواختی و اصرار در ثابت نگه داشتن تاکتیک تیمی، تنبیه شد.
گرچه مدافعان ملوان در ارسالهای بلند از جناحین کاملاً هوشیار بودند و همه ضربات اول را زدند؛ اما تا پایان بازی، شیوه بازی تیم میهمان تغییر نکرد؛ فرستادن توپ به کنارهها و ارسال از جناحین. نه از شوت خبری بود و نه از پاس عمقی. انگار بازیکنان، درسی غیر از این نگرفته بودند.
3- پرسپولیس در 8بازی با وحید هاشمیان یک باخت داشت و با اوسمار در 12بازی، 3شکست. در 5بازی اخیر، یکی در میان شکست خورده و این برای تیمی که میخواهد صدرنشین و قهرمان شود، بسیار نگرانکننده است. پرسپولیس برای خروج از وضعیت فعلی خیلی سریع باید تصمیم بگیرد چون ادامه شرایط فعلی میتواند به عادی شدن شکست منتهی شود و نتیجه چنین حالتی، کاملاً روشن است.
بدیهی است که پرسپولیس به اندازه صدرنشین شدن تلاش نمیکند و به اندازه صدرنشین ماندن، خوب نیست. تغییر این شرایط، وظیفهای است که برعهده اوسمار است و هشدار به اوسمار، وظیفه مدیریتی که این مربی را بهجای هاشمیان نشاند.
انتهای پیام/
بازی با پنالتی دقیقه 11 ملوان به سود میزبان شد. پرسپولیس از این لحظه، 80دقیقه زمان داشت تا آهنگ بازی را به سود خود کند؛ اما هیچ تغییری در شکل نمایش قرمزها ندیدیم.
تیمی که میخواهد به صدر جدول لیگ برتر برود باید خصوصیاتی داشته باشد که پرسپولیس آنها را در اختیار نداشت:
1- بازیکنان پرسپولیس انگیزهای دوبرابر انگیزه بازیکنان دیگر لیگ نداشتند. آنها عادی بودند، خیلی عادی. آنها بیشتر ندویدند، تلاشی اضافه نداشتند و بالاتر از خود بازی نکردند. این میزان انگیزه برای صدرنشینی و قهرمانی، کافی نیست.
2- اوسمار بهعنوان سکاندار فنی پرسپولیس، تماشاگر بازی بود. او نه در شکل و نه در فرم، تغییری ایجاد نکرد. پرسپولیس تا پایان بازی همانطور بازی کرد و بهدلیل این یکنواختی و اصرار در ثابت نگه داشتن تاکتیک تیمی، تنبیه شد.
گرچه مدافعان ملوان در ارسالهای بلند از جناحین کاملاً هوشیار بودند و همه ضربات اول را زدند؛ اما تا پایان بازی، شیوه بازی تیم میهمان تغییر نکرد؛ فرستادن توپ به کنارهها و ارسال از جناحین. نه از شوت خبری بود و نه از پاس عمقی. انگار بازیکنان، درسی غیر از این نگرفته بودند.
3- پرسپولیس در 8بازی با وحید هاشمیان یک باخت داشت و با اوسمار در 12بازی، 3شکست. در 5بازی اخیر، یکی در میان شکست خورده و این برای تیمی که میخواهد صدرنشین و قهرمان شود، بسیار نگرانکننده است. پرسپولیس برای خروج از وضعیت فعلی خیلی سریع باید تصمیم بگیرد چون ادامه شرایط فعلی میتواند به عادی شدن شکست منتهی شود و نتیجه چنین حالتی، کاملاً روشن است.
بدیهی است که پرسپولیس به اندازه صدرنشین شدن تلاش نمیکند و به اندازه صدرنشین ماندن، خوب نیست. تغییر این شرایط، وظیفهای است که برعهده اوسمار است و هشدار به اوسمار، وظیفه مدیریتی که این مربی را بهجای هاشمیان نشاند.
انتهای پیام/