لخ پوزنان دوباره مدیون ستاره ایرانی
جادوی قلیزاده در لهستان
در شرایطی که علی قلیزاده طی یک سال گذشته بیشتر از آنکه درباره درخششهایش صحبت شود، با خبر مصدومیتهای پیاپی و دوری از میادین شناخته میشد، حالا دوباره نشانههای بازگشت به روزهای اوج را بروز داده است؛ وینگری که بهدلیل همین آسیبها نهتنها جام ملتهای آسیا ۲۰۲۳ را از دست داد، بلکه در اردوهای اخیر تیم ملی هم غایب بود، اما نمایش درخشانش برای لخپوزنان مقابل پیاست گلیویتسه میتواند همه معادلات را تغییر دهد و نام او را دوباره در حوالی فهرست تیم ملی قرار دهد.
دیدار هفته بیستویکم لیگ لهستان با برتری مطلق لخ آغاز شد و از همان دقایق ابتدایی مشخص بود که میزبان قصد دارد بازی را با فشار بالا ببرد. قلیزاده موتور محرک این جریان بود؛ هنوز دو دقیقه نگذشته بود که با یک شوت فنی دروازه حریف را تهدید کرد و چند دقیقه بعد هم با فراری سریع و ضربهای دقیق، زنگ خطر را برای مدافعان پیاست به صدا درآورد. عطش او برای گلزنی کاملاً مشهود بود. پاداش این جسارت در دقیقه ۱۰ از راه رسید. اشتباه مدافع پیاست، توپگیری بهموقع قلیزاده پشت محوطه و ضربه پای چپ تماشایی او به گوشه دروازه، گل نخست را برای لخ ساخت؛ گلی که هم از نظر تکنیکی زیبا بود و هم از نظر ذهنی، تیمش را جلو انداخت. سه دقیقه بعد، او این بار در نقش سازنده ظاهر شد. حرکت در عمق و پاس دقیقش، پابلو رودریگز را در موقعیت گل قرار داد تا نتیجه خیلی زود 2برصفر شود و عملاً کمر حریف بشکند. این گل و پاس گل در فاصلهای کوتاه، یادآور همان قلیزادهای بود که سالها با دریبلهای انفجاری و تصمیمهای سریعش خط دفاع رقبا را آزار میداد. او پس از ماهها مبارزه با مصدومیت، حالا دوباره با اعتمادبهنفس بازی میکند؛ بازیکنی که با انتقالی گرانقیمت به پوزنان آمد اما مدتی طول کشید تا بدنش با فشار مسابقات سازگار شود. حالا بهنظر میرسد آن دوره سخت به پایان رسیده است.
لخ در ادامه بازی را کنترل کرد و در دقیقه۹۰ گل سوم را هم زد تا بردی قاطع رقم بخورد. با این نتیجه، تیم پوزنان در جدول صعود کرد و مهمتر از آن، ستاره ایرانیاش بهعنوان چهره اصلی مسابقه شناخته شد؛ بازیکنی که هم گل زد، هم پاس گل داد و هم در پرس و انتقال توپ، بیشترین دوندگی را داشت. برای فوتبال ایران، این درخشش معنایی فراتر از یک بازی باشگاهی دارد. قلیزاده بهدلیل غیبت طولانی، عملاً از چرخه انتخابهای تیم ملی دور شده بود، اما اگر روند فعلی را حفظ کند و دوباره گرفتار مصدومیت نشود، اردوی فروردین میتواند بهترین فرصت برای بازگشت او به ترکیب اصلی باشد؛ جایی که تجربه، تکنیک و خلاقیتش میتواند تنوع تازهای به خط حمله بدهد. فرصتی که اگر قلیزاده از آن استفاده کند، میتواند جایگاه تضمین کننده جایگاه او در فهرست تیم ملی ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ باشد. قلیزاده در جام جهانی ۲۰۲۲ و دیدار مقابل ولز و امریکا، از بهترین بازیکنان ایران بود و حتی فرصت گلزنی مقابل ولز را هم داشت اما ضربه دیدنی او به تیرک برخورد کرد و حالا شاید در این دوره از جام جهانی، به آرزوی خود برای گلزنی و درخشش در جام جهانی فوتبال دست پیدا کند.
انتهای پیام/
دیدار هفته بیستویکم لیگ لهستان با برتری مطلق لخ آغاز شد و از همان دقایق ابتدایی مشخص بود که میزبان قصد دارد بازی را با فشار بالا ببرد. قلیزاده موتور محرک این جریان بود؛ هنوز دو دقیقه نگذشته بود که با یک شوت فنی دروازه حریف را تهدید کرد و چند دقیقه بعد هم با فراری سریع و ضربهای دقیق، زنگ خطر را برای مدافعان پیاست به صدا درآورد. عطش او برای گلزنی کاملاً مشهود بود. پاداش این جسارت در دقیقه ۱۰ از راه رسید. اشتباه مدافع پیاست، توپگیری بهموقع قلیزاده پشت محوطه و ضربه پای چپ تماشایی او به گوشه دروازه، گل نخست را برای لخ ساخت؛ گلی که هم از نظر تکنیکی زیبا بود و هم از نظر ذهنی، تیمش را جلو انداخت. سه دقیقه بعد، او این بار در نقش سازنده ظاهر شد. حرکت در عمق و پاس دقیقش، پابلو رودریگز را در موقعیت گل قرار داد تا نتیجه خیلی زود 2برصفر شود و عملاً کمر حریف بشکند. این گل و پاس گل در فاصلهای کوتاه، یادآور همان قلیزادهای بود که سالها با دریبلهای انفجاری و تصمیمهای سریعش خط دفاع رقبا را آزار میداد. او پس از ماهها مبارزه با مصدومیت، حالا دوباره با اعتمادبهنفس بازی میکند؛ بازیکنی که با انتقالی گرانقیمت به پوزنان آمد اما مدتی طول کشید تا بدنش با فشار مسابقات سازگار شود. حالا بهنظر میرسد آن دوره سخت به پایان رسیده است.
لخ در ادامه بازی را کنترل کرد و در دقیقه۹۰ گل سوم را هم زد تا بردی قاطع رقم بخورد. با این نتیجه، تیم پوزنان در جدول صعود کرد و مهمتر از آن، ستاره ایرانیاش بهعنوان چهره اصلی مسابقه شناخته شد؛ بازیکنی که هم گل زد، هم پاس گل داد و هم در پرس و انتقال توپ، بیشترین دوندگی را داشت. برای فوتبال ایران، این درخشش معنایی فراتر از یک بازی باشگاهی دارد. قلیزاده بهدلیل غیبت طولانی، عملاً از چرخه انتخابهای تیم ملی دور شده بود، اما اگر روند فعلی را حفظ کند و دوباره گرفتار مصدومیت نشود، اردوی فروردین میتواند بهترین فرصت برای بازگشت او به ترکیب اصلی باشد؛ جایی که تجربه، تکنیک و خلاقیتش میتواند تنوع تازهای به خط حمله بدهد. فرصتی که اگر قلیزاده از آن استفاده کند، میتواند جایگاه تضمین کننده جایگاه او در فهرست تیم ملی ایران برای جام جهانی ۲۰۲۶ باشد. قلیزاده در جام جهانی ۲۰۲۲ و دیدار مقابل ولز و امریکا، از بهترین بازیکنان ایران بود و حتی فرصت گلزنی مقابل ولز را هم داشت اما ضربه دیدنی او به تیرک برخورد کرد و حالا شاید در این دوره از جام جهانی، به آرزوی خود برای گلزنی و درخشش در جام جهانی فوتبال دست پیدا کند.
انتهای پیام/