پالایش گاز در لیگ هجدهم زیر ذره‌بین

در دنیای فوتبال، جایی که بودجه‌های کلان، نقل‌وانتقالات جنجالی و ویترین‌های پرزرق‌وبرق حرف اول را می‌زنند، گاهی قصه‌هایی شکل می‌گیرد که یادآور ذات واقعی این ورزش است؛ «تلاش، اتحاد و ریشه». تیم فوتبال زنان پالایش گاز ایلام در فصلی که گذشت، دقیقاً همین قصه را روایت کرد؛ تیمی که نه با ستاره‌های میلیاردی، بلکه با قلب‌های تپنده برای خاک ایلام و با تکیه بر اصالت و غیرت بومی، معادلات لیگ برتر فوتبال زنان را برهم زد و توانست جایگاه پنجم جدول را از آن خود کند و به نماد خودباوری در غرب کشور تبدیل شود.
پالایش گاز ایلام فصل را در شرایطی آغاز کرد که کمتر کسی تصور می‌کرد آنها بتوانند در میان مدعیان سنتی و تیم‌های متمول، قد علم کنند. کسب ۲۶ امتیاز حاصل از ۷ پیروزی، ۵ تساوی و ۶ شکست، کارنامه‌ای است که وقتی در کنار نام رقبایی چون خاتون بم (۴۹ امتیاز) و گل‌گهر سیرجان (۴۷ امتیاز) قرار می‌گیرد، ارزش دوچندانی پیدا می‌کند. ایلامی‌ها با ۱۶ گل زده و ۱۸ گل خورده، اگرچه تفاضل منفی ۲ را ثبت کردند اما در بسیاری از دیدارها نشان دادند که شکست دادن آنها برای هیچ تیمی، حتی غول‌های صدر جدول، کار آسانی نیست.
جنگ تحمیلی 12 روزه هم حریف اراده ایلامی‌ها نشد؛ یکی از کلیدی‌ترین بخش‌های فصل گذشته برای این تیم، چالش‌های طاقت‌فرسای پیش‌فصل بود. واقعیت این است که دختران ایلام شروع منظمی نداشتند. شرایط خاص و ملتهب ناشی از جنگ تحمیلی ۱۲ روزه، تمرینات تیم را با وقفه‌ای جدی مواجه کرد. در حالی که رقبای مستقیم در اردوهای آماده‌سازی به‌سر می‌بردند، کادرفنی و بازیکنان پالایش گاز با بلاتکلیفی دست‌وپنجه نرم می‌کردند اما هنر کادرفنی مجرب و قدرتمند این تیم در همین‌جا نمایان شد؛ آنها توانستند از دل بحران، انسجام استخراج کنند. سرمربی تیم با درک درست از توانایی‌های فنی و روحی بازیکنان، تیمی ساخت که در طول لیگ به تدریج خودش را پیدا کرد و هرچه از مسابقات گذشت، پخته‌تر و هماهنگ‌تر نشان داد.
در حالی که بازار نقل‌وانتقالات با جابه‌جایی‌های پرسروصدا داغ شده بود، ایلام استراتژی هوشمندانه‌ای را برگزید: «تکیه بر ثبات و پرورش جوانان». آنها هسته اصلی و بومی خود را حفظ کردند و با تزریق چند چهره جوان، تیمی جنگنده را روانه میدان کردند. استراتژی‌های دفاعی مستحکم و تکیه بر ضدحملات سریع، امضای فنی تیم در این فصل بود. خط دفاعی که تنها ۱۸ گل دریافت کرد، نشان‌دهنده انضباط تاکتیکی بالایی است که کادرفنی در کالبد تیم دمیده بود.
در خط حمله نیز سمیه اسماعیلی با به ثمر رساندن ۶ گل، ستاره بی‌چون‌وچرای تیم بود. او با بهره‌گیری از کمترین فرصت‌ها، گل‌های سرنوشت‌سازی را به ثمر رساند.
اگر از هر هوادار فوتبال در ایلام بپرسید راز این تیم چیست، بدون شک به «تعصب بومی» اشاره می‌کند. پالایش گاز ایلام تیمی است که هویتش با منطقه گره خورده است. بازیکنانی که در زمین می‌دوند، خود را نماینده دخترانی می‌دانند که با کمترین امکانات، بزرگترین آرزوها را در سر دارند. این روحیه تیمی، همان نیروی محرکه‌ای بود که باعث شد آنها در برابر قدرت‌های لیگ مقاومت کنند و به جمع ۵ تیم برتر ایران برسند.
کادرفنی تیم با اشراف کامل به مسیر پیشرفت، توانست پتانسیل‌های نهفته در بازیکنان محلی را بیدار کند. آنها ثابت کردند که برای موفقیت، همیشه نیاز به خرید ستاره نیست؛ گاهی ساختن یک ستاره از دل استعدادهای بومی، لذت و پایداری بیشتری دارد.
البته که فصل آینده لیگ برتر زنان، حال و هوای متفاوتی خواهد داشت. با ورود رسمی استقلال و تجربه بیشتر پرسپولیس، رقابت در صفوف بالای جدول به مراتب دشوارتر خواهد شد. حالا پرسش بزرگ این است، آیا پالایش گاز ایلام با همین بضاعت و تمرکز بر نیروی بومی، می‌تواند دیواره چهار تیم برتر را بشکند و به سکوها نزدیک شود؟
بدون شک، اگر حمایت‌های مالی تقویت شود و زیرساخت‌های تمرینی بهبود یابد، این تیم پتانسیل شگفتی‌سازی بزرگتری را دارد. آنها در این فصل به همه ثابت کردند که جایگاه پنجم، تنها شروع یک مسیر صعودی است.
داستان پالایش گاز ایلام در این فصل، فراتر از اعداد و ارقام جدول بود. این فصلی از «تلاش بی‌وقفه» و ایستادگی در برابر ناملایمات بود؛ دخترانی که با تفاضل گل منفی، اما با نمره بیست در درس غیرت، فصل را به پایان بردند تا به همه یادآوری کنند فوتبال هنوز هم در رگ‌های اصالت جریان دارد.