کدام مربی تیم بدون نقل و انتقالات را قبول میکند؟
با پنجره بسته به دنبال برکناری ساپینتو!
ورود استقلال به فصل آینده لیگ برتر در شرایطی بسیار نگرانکننده قرار گرفته است. بسته بودن پنجره نقل و انتقالات با حکمی که عملاً قطعی تلقی میشود استقلال را در وضعیتی قرار داده که امکان جذب حتی یک بازیکن جدید نیز وجود ندارد. این وضعیت به احتمال بسیار زیاد و چیزی نزدیک به قطعیت ادامه خواهد داشت و نباید انتظار معجزه داشت. در چنین شرایطی صحبت از تغییرات گسترده یا برنامهریزی برای تقویت تیم بیشتر به شوخی شبیه است تا تحلیل فنی. تیمی که اجازه جذب ندارد تنها داراییاش بازیکنان فعلی و ثبات در کادر فنی است. هر تصمیم اشتباه میتواند این تیم را از شرایط سخت فعلی به بحرانی عمیقتر سوق دهد. استقلال نه راه پیش روشنی دارد و نه راه بازگشتی و دقیقاً به همین دلیل مدیریت بحران اهمیت حیاتی پیدا میکند.
بلاتکلیفی روی نیمکت آبی
یکی از مهمترین مسائل استقلال در این مقطع موضوع سرمربی فصل آینده است. شنیدهها درباره احتمال برکناری سرمربی فعلی و مذاکره با گزینههای دیگر تعجبآور و حتی نگرانکننده است. وقتی تیمی با پنجره بسته رو به رو است کدام مربی عاقل و با کارنامه حاضر میشود چنین ریسکی را بپذیرد. واقعیت این است که تغییر سرمربی در شرایط عادی هم ریسک دارد چه برسد به زمانی که دست مربی برای ساختن تیم کاملاً بسته است. در این فضا تداوم حضور ریکاردو ساپینتو میتواند تصمیمی منطقی و کم خطر باشد. او تیم را میشناسد با بازیکنان فعلی کار کرده و از نقاط ضعف و قوت مجموعه آگاه است. این شناخت در شرایطی که امکان ترمیم وجود ندارد یک امتیاز بزرگ محسوب میشود.
چرا تغییر مربی سودی ندارد
استقلال در فصل آینده هیچ شانسی برای تقویت فهرست خود ندارد و این واقعیتی است که باید پذیرفته شود. در چنین شرایطی آوردن مربی جدید نه تنها کمکی نمیکند بلکه ممکن است اوضاع را بدتر کند. مربی جدید نیاز به زمان برای شناخت تیم دارد و معمولاً خواهان جذب بازیکنانی مطابق با تفکراتش است. وقتی این ابزارها در دسترس نیستند نتیجه چیزی جز تنش و ناکامی نخواهد بود. ساپینتو دست کم میداند با چه داشتههایی باید کار کند و میتواند با تدابیر تاکتیکی تیم را به شکلی قابل قبول وارد فصل آتی کند. هدف در این مقطع شاید قهرمانی نباشد بلکه جلوگیری از فاجعه و حفظ جایگاه استقلال به عنوان یک تیم مدعی حداقلی است. رفتن به سمت تغییرات هیجانی میتواند استقلال را از چاله به چاه بیندازد.
حفظ داشتهها مهمتر از رؤیاپردازی
در کنار بحث سرمربی، مهمترین اقدام مدیران استقلال باید حفظ بازیکنان کلیدی باشد. وقتی جذب بازیکن ممکن نیست از دست دادن ستارهها میتواند ضربهای جبرانناپذیر وارد کند. حفظ نامهایی مثل آسانی در این شرایط اهمیت دوچندان پیدا میکنند و اگر چنین بازیکنانی جدا شوند اوضاع استقلال به مراتب نگرانکنندهتر خواهد شد. تلاش برای باز شدن پنجره اگرچه طبیعی است اما نباید با امید واهی به هواداران همراه شود. حکم صادر شده و نشانهای جدی از تغییر آن دیده نمیشود. بنابراین بهترین تصمیم تمرکز بر ثبات است. ثبات در کادر فنی، ثبات در ترکیب تیم و ثبات در مدیریت. استقلال در این بزنگاه تاریخی نیاز به تصمیمهای عاقلانه دارد نه تصمیمهای نمایشی. اگر مدیران بتوانند تیم را حفظ و با همین داشتهها فصل را آغاز کنند شاید بتوان از این دوره سخت عبور کرد بدون آنکه لطمهای جبرانناپذیر به باشگاه وارد شود.
انتهای پیام/
بلاتکلیفی روی نیمکت آبی
یکی از مهمترین مسائل استقلال در این مقطع موضوع سرمربی فصل آینده است. شنیدهها درباره احتمال برکناری سرمربی فعلی و مذاکره با گزینههای دیگر تعجبآور و حتی نگرانکننده است. وقتی تیمی با پنجره بسته رو به رو است کدام مربی عاقل و با کارنامه حاضر میشود چنین ریسکی را بپذیرد. واقعیت این است که تغییر سرمربی در شرایط عادی هم ریسک دارد چه برسد به زمانی که دست مربی برای ساختن تیم کاملاً بسته است. در این فضا تداوم حضور ریکاردو ساپینتو میتواند تصمیمی منطقی و کم خطر باشد. او تیم را میشناسد با بازیکنان فعلی کار کرده و از نقاط ضعف و قوت مجموعه آگاه است. این شناخت در شرایطی که امکان ترمیم وجود ندارد یک امتیاز بزرگ محسوب میشود.
چرا تغییر مربی سودی ندارد
استقلال در فصل آینده هیچ شانسی برای تقویت فهرست خود ندارد و این واقعیتی است که باید پذیرفته شود. در چنین شرایطی آوردن مربی جدید نه تنها کمکی نمیکند بلکه ممکن است اوضاع را بدتر کند. مربی جدید نیاز به زمان برای شناخت تیم دارد و معمولاً خواهان جذب بازیکنانی مطابق با تفکراتش است. وقتی این ابزارها در دسترس نیستند نتیجه چیزی جز تنش و ناکامی نخواهد بود. ساپینتو دست کم میداند با چه داشتههایی باید کار کند و میتواند با تدابیر تاکتیکی تیم را به شکلی قابل قبول وارد فصل آتی کند. هدف در این مقطع شاید قهرمانی نباشد بلکه جلوگیری از فاجعه و حفظ جایگاه استقلال به عنوان یک تیم مدعی حداقلی است. رفتن به سمت تغییرات هیجانی میتواند استقلال را از چاله به چاه بیندازد.
حفظ داشتهها مهمتر از رؤیاپردازی
در کنار بحث سرمربی، مهمترین اقدام مدیران استقلال باید حفظ بازیکنان کلیدی باشد. وقتی جذب بازیکن ممکن نیست از دست دادن ستارهها میتواند ضربهای جبرانناپذیر وارد کند. حفظ نامهایی مثل آسانی در این شرایط اهمیت دوچندان پیدا میکنند و اگر چنین بازیکنانی جدا شوند اوضاع استقلال به مراتب نگرانکنندهتر خواهد شد. تلاش برای باز شدن پنجره اگرچه طبیعی است اما نباید با امید واهی به هواداران همراه شود. حکم صادر شده و نشانهای جدی از تغییر آن دیده نمیشود. بنابراین بهترین تصمیم تمرکز بر ثبات است. ثبات در کادر فنی، ثبات در ترکیب تیم و ثبات در مدیریت. استقلال در این بزنگاه تاریخی نیاز به تصمیمهای عاقلانه دارد نه تصمیمهای نمایشی. اگر مدیران بتوانند تیم را حفظ و با همین داشتهها فصل را آغاز کنند شاید بتوان از این دوره سخت عبور کرد بدون آنکه لطمهای جبرانناپذیر به باشگاه وارد شود.
انتهای پیام/