کوچ خطرناک به ارمنستان
مسیر پیشرفت یا تکرار یک نگرانی قدیمی؟
در سالهای اخیر، خروج بازیکنان فوتبال زنان ایران به مقصد برخی کشورهای همسایه، به یکی از موضوعات بحثبرانگیز فوتبال بانوان تبدیل شده است؛ انتقالهایی که در ظاهر با هدف لژیونر شدن انجام میشود اما در بسیاری از موارد، نهتنها به پیشرفت فنی بازیکنان کمک نکرده، بلکه نگرانیهایی جدی درباره آینده حرفهای و حتی امنیت آنها ایجاد کرده است.
در جدیدترین مورد، طبق اعلام منابع خبری، چند بازیکن ایرانی وارد ارمنستان شدهاند تا برای عقد قرارداد با باشگاه «لرنایین آرتساخ» (Lernayin Artsakh)، یکی از تیمهای حاضر در لیگ برتر فوتبال زنان ارمنستان، مذاکره کنند. این خبر بار دیگر توجهها را به سمت کیفیت پایین این لیگ و چرایی چنین انتقالهایی جلب کرده است.
لیگ فوتبال زنان ارمنستان در سالهای اخیر از نظر فنی فاصله زیادی با لیگهای معتبر آسیایی و اروپایی داشته است. نتایج ثبتشده در این لیگ، از جمله شکستهای سنگین برخی تیمها با اختلاف گل بالا، نشان میدهد سطح رقابتها چندان بالا نیست. در چنین شرایطی، حضور بازیکنان ایرانی در تیمهایی مانند لرنایین آرتساخ، نهتنها سکوی پرتاب محسوب نمیشود، بلکه میتواند باعث افت فنی و کاهش آمادگی آنها شود.
از سوی دیگر، تجربههای گذشته نیز نگرانیها را تشدید کرده است. چند سال پیش، انتقال گروهی از بازیکنان نوجوان ایرانی به گرجستان با وعده پیشرفت و حضور در فوتبال حرفهای، در نهایت به یکی از پروندههای تلخ فوتبال پایه تبدیل شد؛ اتفاقی که نشان داد نبود نظارت کافی میتواند آسیبهای جدی به آینده بازیکنان وارد کند.
مسأله فقط افت فنی نیست. وقتی انتقالها خارج از مسیرهای رسمی و بدون نظارت کامل انجام میشود، خطراتی مانند مشکلات قراردادی، نبود امنیت شغلی، عدم دریافت مطالبات مالی و حتی مسائل غیرورزشی نیز افزایش پیدا میکند. بسیاری از این بازیکنان با امید پیشرفت راهی این کشورها میشوند، اما در عمل در شرایطی قرار میگیرند که نه امکان رشد دارند و نه بازگشت آسان.
در حالی که نمونههای موفق لژیونر شدن در فوتبال زنان ایران نیز وجود داشته، تفاوت اصلی در مقصد و نحوه انتقال بوده است. حضور در لیگهای معتبر با قراردادهای رسمی و تحت نظارت، میتواند به پیشرفت واقعی کمک کند، اما انتقال به لیگهای کمسطح، بیشتر شبیه یک عقبگرد است تا پیشرفت.
در چنین شرایطی، انتظار میرود فدراسیون فوتبال ایران با حساسیت بیشتری به این موضوع ورود کند. ایجاد سازوکار مشخص برای انتقال بازیکنان، بررسی سطح لیگهای مقصد و حمایت از بازیکنان، میتواند از تکرار تجربههای تلخ گذشته جلوگیری کند.
کوچ اخیر به ارمنستان شاید در نگاه اول یک فرصت به نظر برسد، اما اگر بدون برنامه و نظارت باشد، میتواند به نگرانی تازهای برای فوتبال زنان ایران تبدیل شود؛ نگرانیای که پیش از این نیز نشانههای آن دیده شده است.
انتهای پیام/