پست شماره یک تیم ملی بدون شگفتی و پر از تردید
کدام بیرانوند در ترکیب اصلی بازی میکند؟
عملکرد علیرضا بیرانوند در دیدار اخیر تیم ملی فوتبال ایران مقابل شباب الاهلی نگرانیهای تازهای را برای کادر فنی بویژه امیر قلعهنویی بهوجود آورده است.
بیرانوند که در سالهای اخیر بهعنوان مرد شماره یک دروازه تیم ملی ایران شناخته میشود، در تازهترین نمایش خود نتوانست آن ثبات همیشگی و تضمین عملکرد مطمئن خود را به اجرا بگذارد؛ موضوعی که باعث شده تردیدهایی درباره حضورش بهعنوان سنگربان اصلی تیم ملی در جام جهانی مطرح شود.
از زمان حضور قلعهنویی در کادر فنی تیم ملی، همواره این گلر باتجربه مورد اعتماد و اولویت این مربی بوده است. قلعهنویی در ملاحظات خود همواره بر این باور بوده که تجربه بیرانوند در این پست، فاکتوری مهمتر از هر ویژگی دیگر است و به همین دلیل سعی کرده تا فرصتهای بیشتری به این دروازهبان بدهد.
گرچه در برخی نبردها به گلرهای جایگزین مانند حسینی و پیام نیازمند نیز میدان داده، ولی همچنان بیرانوند به عنوان گزینه اصلی و مرد شماره یک او مطرح بوده و قلعهنویی هیچ گاه از این مسیر خارج نشده است.
با این حال، عملکرد نه چندان اطمینانبخش بیرانوند در بازیهای اخیر، بویژه دیدار مقابل شباب الاهلی سبب شد تردیدهایی در خصوص اینکه آیا او میتواند در جام جهانی به عنوان سنگربان مطمئن و قابل اتکا ظاهر شود، ایجاد شود.
آنچه در بازی با شباب الاهلی دیده شد اینکه بیرانوند به لحاظ بدنی افت محسوسی با گذشته داشته که شاید این مسأله ناشی از کمبود حضور در مسابقات رسمی باشد. اما مسأله این است اگر همین حالا تصمیم به کنار گذاشتن او گرفته شود، چه کسی را باید برگزید؟ آیا جانشینی قطعی وجود دارد؟
پیام نیازمند و حسینی، دو گلر مطرح دیگر تیم ملی، با اینکه گهگاه توانستهاند در سطح مطلوبی ظاهر شوند، اما در طول یک سال اخیر نتوانستهاند به طور مستمر و با بهترین عملکرد، جایگاه بیرانوند را به عنوان گلر اصلی تسخیر کنند.
حسینی در ماههای اخیر البته ثبات بیشتری از خود نشان داده و عملکرد مطلوبی در لیگ برتر داشته است، اما در مجموع این دو گزینه نیز فراز و نشیبهای زیادی داشتهاند و هنوز نتوانستهاند به جایگاهی برسند که تردیدی بابت بازی نکردنشان وجود نداشته باشد.
در کنار این سه دروازهبان اصلی، جوانترها نیز تا کنون نتوانستهاند خودشان را در حد و اندازه مسئولیت سنگین پست شماره یک نشان دهند. این موضوع باعث شده که هیچ گزینه تازه و شاخصی در خط دروازه ظاهر نشده و شگفتی خاصی در این پست رخ ندهد.
به همین دلیل، به نظر میرسد که امیر قلعهنویی در آستانه جام جهانی همچنان با همان سه گلر اصلی کار را پیش ببرد و بیرانوند را به دلیل تجربه بیشتر و حضور طولانیتر در بازیهای ملی، به عنوان مرد شماره یک خود انتخاب کند.
در واقع میتوان گفت دلایل متعددی منجر به حفظ بیرانوند در جایگاه اصلی شده است: ویژگیهایی چون تجربه در مسابقات بزرگ، حضور در اردوهای متمادی و شناخت تاکتیکی تیم ملی، که ممکن است برای کادر فنی تا حدی مهمتر از عملکرد نه چندان مطلوب بازیهای اخیر باشد.
البته اختلاف سطح بیرانوند با دیگر گلرها هم آنقدر زیاد نیست که نتوان به راحتی او را کنار گذاشت، ولی همین فاصله اندک، تردیدهایی را درباره توانایی کامل بیرانوند ایجاد کرده است.
بنابراین بیرانوند اگر میخواهد در جام جهانی دروازهبان مطمئنی برای تیم ملی باشد، لازم است علاوه بر تمرینات بدنی و فنی، وضعیت ذهنی و روانی خود را نیز بهبود بخشد و برای مواجهه با سختترین شرایط آماده شود. او باید تمرکز، اعتماد به نفس و آرامش خود را بیش از پیش افزایش دهد تا بتواند به شایستگی دروازه تیم ملی را حفظ کند و بار مسئولیت سنگین این پست را به بهترین شکل ممکن بر دوش کشد.
آنچه مسلم است اما پست شماره یک تیم ملی فوتبال ایران هماکنون محل تردیدهای بسیاری است؛ بیرانوند همچنان گزینه اصلی به شمار میرود در حالی که ضعفهایی دارد و دیگر مدعیان نیز آن چنان امیدبخش ظاهر نشدهاند که بتواند از روی نام بیرانوند عبور کرد.
انتهای پیام/
بیرانوند که در سالهای اخیر بهعنوان مرد شماره یک دروازه تیم ملی ایران شناخته میشود، در تازهترین نمایش خود نتوانست آن ثبات همیشگی و تضمین عملکرد مطمئن خود را به اجرا بگذارد؛ موضوعی که باعث شده تردیدهایی درباره حضورش بهعنوان سنگربان اصلی تیم ملی در جام جهانی مطرح شود.
از زمان حضور قلعهنویی در کادر فنی تیم ملی، همواره این گلر باتجربه مورد اعتماد و اولویت این مربی بوده است. قلعهنویی در ملاحظات خود همواره بر این باور بوده که تجربه بیرانوند در این پست، فاکتوری مهمتر از هر ویژگی دیگر است و به همین دلیل سعی کرده تا فرصتهای بیشتری به این دروازهبان بدهد.
گرچه در برخی نبردها به گلرهای جایگزین مانند حسینی و پیام نیازمند نیز میدان داده، ولی همچنان بیرانوند به عنوان گزینه اصلی و مرد شماره یک او مطرح بوده و قلعهنویی هیچ گاه از این مسیر خارج نشده است.
با این حال، عملکرد نه چندان اطمینانبخش بیرانوند در بازیهای اخیر، بویژه دیدار مقابل شباب الاهلی سبب شد تردیدهایی در خصوص اینکه آیا او میتواند در جام جهانی به عنوان سنگربان مطمئن و قابل اتکا ظاهر شود، ایجاد شود.
آنچه در بازی با شباب الاهلی دیده شد اینکه بیرانوند به لحاظ بدنی افت محسوسی با گذشته داشته که شاید این مسأله ناشی از کمبود حضور در مسابقات رسمی باشد. اما مسأله این است اگر همین حالا تصمیم به کنار گذاشتن او گرفته شود، چه کسی را باید برگزید؟ آیا جانشینی قطعی وجود دارد؟
پیام نیازمند و حسینی، دو گلر مطرح دیگر تیم ملی، با اینکه گهگاه توانستهاند در سطح مطلوبی ظاهر شوند، اما در طول یک سال اخیر نتوانستهاند به طور مستمر و با بهترین عملکرد، جایگاه بیرانوند را به عنوان گلر اصلی تسخیر کنند.
حسینی در ماههای اخیر البته ثبات بیشتری از خود نشان داده و عملکرد مطلوبی در لیگ برتر داشته است، اما در مجموع این دو گزینه نیز فراز و نشیبهای زیادی داشتهاند و هنوز نتوانستهاند به جایگاهی برسند که تردیدی بابت بازی نکردنشان وجود نداشته باشد.
در کنار این سه دروازهبان اصلی، جوانترها نیز تا کنون نتوانستهاند خودشان را در حد و اندازه مسئولیت سنگین پست شماره یک نشان دهند. این موضوع باعث شده که هیچ گزینه تازه و شاخصی در خط دروازه ظاهر نشده و شگفتی خاصی در این پست رخ ندهد.
به همین دلیل، به نظر میرسد که امیر قلعهنویی در آستانه جام جهانی همچنان با همان سه گلر اصلی کار را پیش ببرد و بیرانوند را به دلیل تجربه بیشتر و حضور طولانیتر در بازیهای ملی، به عنوان مرد شماره یک خود انتخاب کند.
در واقع میتوان گفت دلایل متعددی منجر به حفظ بیرانوند در جایگاه اصلی شده است: ویژگیهایی چون تجربه در مسابقات بزرگ، حضور در اردوهای متمادی و شناخت تاکتیکی تیم ملی، که ممکن است برای کادر فنی تا حدی مهمتر از عملکرد نه چندان مطلوب بازیهای اخیر باشد.
البته اختلاف سطح بیرانوند با دیگر گلرها هم آنقدر زیاد نیست که نتوان به راحتی او را کنار گذاشت، ولی همین فاصله اندک، تردیدهایی را درباره توانایی کامل بیرانوند ایجاد کرده است.
بنابراین بیرانوند اگر میخواهد در جام جهانی دروازهبان مطمئنی برای تیم ملی باشد، لازم است علاوه بر تمرینات بدنی و فنی، وضعیت ذهنی و روانی خود را نیز بهبود بخشد و برای مواجهه با سختترین شرایط آماده شود. او باید تمرکز، اعتماد به نفس و آرامش خود را بیش از پیش افزایش دهد تا بتواند به شایستگی دروازه تیم ملی را حفظ کند و بار مسئولیت سنگین این پست را به بهترین شکل ممکن بر دوش کشد.
آنچه مسلم است اما پست شماره یک تیم ملی فوتبال ایران هماکنون محل تردیدهای بسیاری است؛ بیرانوند همچنان گزینه اصلی به شمار میرود در حالی که ضعفهایی دارد و دیگر مدعیان نیز آن چنان امیدبخش ظاهر نشدهاند که بتواند از روی نام بیرانوند عبور کرد.
انتهای پیام/