چرا کورس قهرمانی انگلیس به پایان نرسیده است؟

به گزارش ایران ورزشی، رقابت برای قهرمانی لیگ برتر انگلیس در این فصل به مرحله‌ای رسیده که در ظاهر همه چیز به سود آرسنال است، اما واقعیت میدان نشان می‌دهد هنوز هیچ چیز قطعی نیست.

آرسنال در حال حاضر با پنج امتیاز اختلاف در صدر جدول قرار دارد و تنها سه بازی تا پایان فصل باقی مانده، در حالی که منچسترسیتی یک بازی کمتر انجام داده است. روی کاغذ، این فاصله می‌تواند نشانه‌ای از قهرمانی قریب‌الوقوع شاگردان میکل آرتتا باشد، اما اتفاقات این فصل بارها ثابت کرده که پیش‌بینی در این رقابت تا چه اندازه دشوار است. نمونه بارز این بی‌ثباتی را می‌توان در تساوی ۳-۳ منچسترسیتی برابر اورتون دید. سیتی تا حدود یک ساعت از بازی، تیم برتر میدان بود و به نظر می‌رسید به یک پیروزی نسبتاً آسان دست پیدا خواهد کرد؛ همان سناریویی که در سال‌های گذشته بارها تکرار شده و رقبا را ناامید کرده بود. اما در عرض ۱۳ دقیقه، همه چیز به شکلی عجیب فرو ریخت. اشتباهی غیرمنتظره از سوی مارک گوئهی باعث شد جریان بازی تغییر کند و ناگهان سیتی خود را با نتیجه ۳-۱ عقب‌افتاده دید. هرچند شاگردان پپ گواردیولا در نهایت توانستند بازی را به تساوی بکشانند و با گل دیدنی دقیقه ۹۷ جرمی دوکو از شکست فرار کنند، اما این نتیجه به‌نوعی واگذاری برتری در کورس قهرمانی به آرسنال بود. حالا، دیگر کنترل قهرمانی از دستان پپ گواردیولا و تیمش خارج شده و آرسنال در صورت عدم لغزش در سه بازی پیش رو مقابل وستهم، برنلی و کریستال پالاس، به طلسم ۲۲ ساله برای فتح لیگ برتر انگلیس پایان خواهد داد.

شاید برای سیتی اتفاقات جالبی که دوشنبه شب در ورزشگاه هیل دیکینسون رخ داد ناامیدکننده باشد اما برای هواداران فوتبال، چنین نوساناتی جذابیت این فصل را دوچندان کرده است. تفاوت بزرگ رقابت قهرمانی امسال با سال‌های گذشته دقیقاً در همین نکته نهفته است؛ دو تیم مدعی، هرچند قدرتمند و باکیفیت هستند، اما ضعف‌هایی دارند که هر لحظه ممکن است سرنوشت را تغییر دهد و به همین دلیل، نمی‌توان همچنان کورس قهرمانی را پایان یافته تصور کرد. در سال‌های اخیر، رقابت برای قهرمانی معمولاً با چنین هیجانی همراه نبود. لیورپول در دو قهرمانی خود تقریباً بدون چالش جدی به عنوان اول رسید. در مقاطعی که آرسنال سعی کرد سیتی را به چالش بکشد، باز هم این احساس وجود داشت که تیم گواردیولا در نهایت برتری خود را تحمیل خواهد کرد. حتی در فصولی که لیورپول و سیتی رقابتی نفسگیر داشتند، سطح ثبات دو تیم به حدی بالا بود که تصور لغزش از سوی آنها دشوار به نظر می‌رسید؛ مانند فصل ۲۰۱۹-۲۰۱۸ که دو تیم با ۹۸ و ۹۷ امتیاز کار را به پایان رساندند. اما این فصل داستان متفاوتی دارد. آرسنال و منچسترسیتی هر دو تیم‌هایی با کیفیت بالا هستند، اما در عین حال مستعد اشتباه. آرسنال گاهی تحت فشار دچار افت می‌شود و در برخی بازی‌ها، مانند دیدار برابر بورنموث، عملکردی دور از انتظار ارائه داده است. از سوی دیگر، سیتی نیز نشان داده که ممکن است در دقایقی کوتاه تمرکز خود را از دست بدهد و نتیجه‌ای در دسترس را واگذار کند. نکته مهم دیگر، فشار روانی است که حالا روی دوش آرسنال قرار گرفته است. گواردیولا پس از بازی اخیر تیمش به این نکته اشاره کرد که سرنوشت قهرمانی دیگر در دست سیتی نیست؛ جمله‌ای که علاوه بر بیان واقعیت جدول، می‌تواند نشانه‌ای از انتقال فشار به صدرنشین باشد. آرسنال تیمی است که بیش از دو دهه از آخرین قهرمانی‌اش در لیگ برتر می‌گذرد و طبیعی است که تحمل چنین فشاری برایش آسان نباشد.

جالب اینکه آرسنال در هفته‌ای که فشار کمتری روی خود احساس می‌کرد، نمایشی روان و مقتدرانه مقابل فولام ارائه داد و با نتیجه ۳ بر صفر پیروز شد. اما حالا شرایط تغییر کرده است. آنها در بازی پیش رو مقابل وستهم، تیمی که در منطقه سقوط قرار دارد، به میدان می‌روند. روی کاغذ، این مسابقه باید یک برد ساده برای آرسنال باشد، اما روند این فصل نشان داده که هیچ نتیجه‌ای از پیش تعیین‌شده نیست. منچسترسیتی نیز برنامه‌ای نسبتاً دشوار پیش رو دارد. هرچند آنها تنها یک شکست از اواسط ژانویه متحمل شده‌اند، اما همین تیم هم نشان داده که می‌تواند امتیازات مهمی را به شکل غیرمنتظره از دست بدهد. حتی بازی به ظاهر ساده برابر برنتفورد هم نمی‌تواند تضمینی برای کسب سه امتیاز باشد. اگر صرفاً به جدول نگاه کنیم، همه چیز به سود آرسنال است: اختلاف امتیاز، تفاضل گل بهتر و برنامه بازی‌های آسان‌تر. اما واقعیت این فصل لیگ برتر نشان می‌دهد که این فاکتورها لزوماً تضمین‌کننده قهرمانی نیستند. رقابتی که تا این حد فشرده و غیرقابل پیش‌بینی بوده، می‌تواند در همین هفته‌های پایانی نیز دستخوش تغییرات ناگهانی شود.