معامله پرریسک با جیب هواداران فوتبال
فروش بلیت جام جهانی بدون تضمین ویزای آمریکا!
در حالی که تنها چند هفته تا آغاز رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ در آمریکا، مکزیک و کانادا باقی مانده، فدراسیون فوتبال ایران روز چهارشنبه (نهم اردیبهشت ۱۴۰۵) فروش بلیت دیدارهای تیم ملی را از طریق سامانه tickets.ffiri.ir آغاز کرد اما این خبر خوش در سایه سنگین ابهامها و محدودیتهای ویزایی ایالات متحده، بیش از آنکه امیدبخش باشد، پرسشهای تلخی را پیش روی هواداران فوتبال قرار داده است.
از «سهمیه فیفا» تا «مسئولیت صفر فدراسیون»
پیشتر و براساس اطلاعیه کارگروه بلیتفروشی، فدراسیون اعلام کرده بود که فیفا سهمیهای از بلیتها را در اختیار ایران قرار داده است. قیمت بلیتها بسته به جایگاه صندلی بین ۶۰ تا ۵۰۰ دلار تعیین شده که در لحظه خرید به قیمت روز دلار و با احتساب ۱۰درصد کارمزد و ۱۰درصد مالیات به صورت ریالی از خریدار دریافت میشود.
فدراسیون اما در بند مهمی اعلام کرده است: «در صورت وجود هرگونه اشتباه یا مغایرت در اطلاعات، هیچگونه تعهد و مسئولیتی در قبال صدور و وصول بلیت ندارد» و همچنین «در مورد نحوه چگونگی و فرایند حضور خریداران در جام جهانی اعم از صدور روادید، بلیت پرواز و اقامت در کشورهای میزبان و سایر مسائل هیچگونه مسئولیتی ندارد.»
ویزا، مهمترین مانع
از آذرماه ۱۴۰۴، کاخ سفید اعلام کرد که شهروندان ایرانی همچنان تحت قوانین ممنوعیت سفر قرار دارند و بهطور کلی اجازه ورود به آمریکا را نخواهند داشت. با نزدیک شدن به جام جهانی، این محدودیت به یک بحران جدی تبدیل شده است. حتی وضعیت ویزای خود بازیکنان و اعضای هیأت ایرانی نیز هنوز بهطور قطعی مشخص نیست و گزارشهایی از رد شدن درخواست ویزای بخشی از هیأت ایرانی منتشر شده است. در چنین شرایطی عملاً شانس سفر هواداران ایرانی برای حمایت از تیم ملی به صفر نزدیک میشود.
بلیتی که خریدیم، اما جایی برای نشستن نداریم!
فدراسیون در یک بند صریح و شفاف، تکلیف کسانی را که شاید با اشتیاق دست به کارت بانکی خود ببرند و بلیت بخرند، روشن کرده است: «طبق قوانین این سامانه، هیچیک از بلیتهای فروختهشده قابل استرداد نیست و در صورت بروز هرگونه مشکل شخصی برای خریدار یا همراهان (از جمله عدم صدور ویزا)، مسئولیتی متوجه فدراسیون نخواهد بود.»
به عبارت دیگر، اگر فردی موفق به دریافت ویزا نشود و نتواند راهی ورزشگاههای آمریکا شود، تنها تحفهای که از این خرید عایدش میشود، یک «بلیت کاغذی بیمصرف» است و فدراسیون هیچ تعهدی برای عودت وجه آن ندارد. این یعنی خریدار بلیت، یک قمار پرریسک را پذیرفته است.
آیا ایرانیان خارج از کشور میتوانند از راه دور بلیت بخرند؟
در پاسخ به این پرسش که «آیا کسانی که از بیرون ایران قصد خرید دارند، میتوانند با IP خارج از ایران از داخل ایران خرید کنند؟»
برای کاربرانی که از خارج از ایران قصد خرید دارند و از IP خارجی استفاده میکنند، احتمال دارد وبسایت با محدودیت مواجه شود. بسیاری از سامانههای بانکی و دولتی ایران، ترافیک خارجی را مسدود کرده یا عملکرد درستی با IP خارجی ندارند.
سرنوشت سهمیه بلیتهای ویزانگرفته چه میشود؟
ابهام بزرگ دیگری که وجود دارد این است که اگر تعداد زیادی از خریداران ایرانی بهدلیل تحریمهای ویزایی نتوانند در مسابقات حاضر شوند، آن سهمیهای که فیفا در اختیار ایران گذاشته، چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد؟ آیا فدراسیون فوتبال میتواند این بلیتها را به هواداران کشورهای دیگر بفروشد یا این سهمیه به کلی از دست خواهد رفت؟
چرا صدور بلیت بدون تضمین حضور، یک «سوءتفاهم» بزرگ است؟
در شرایطی که دولت آمریکا صراحتاً ورود شهروندان ایرانی را ممنوع اعلام کرده و فدراسیون فوتبال ایران نیز هرگونه مسئولیتی در قبال عدم صدور ویزا و بازگرداندن پول بلیتها را رد میکند، آغاز فروش بلیتها بیش از یک «اقدام تجاری» به نظر نمیرسد.
فدراسیون اگر بهدنبال درآمدزایی از این مسیر است، حداقل باید برای هوادارانی که شاید هرگز موفق به حضور در آمریکا نشوند، سازکار استرداد وجه یا فروش مجدد بلیت در نظر بگیرد. تا آن زمان، خرید بلیت جام جهانی برای هواداران ایرانی، بیش از یک «خرید احتمالی»، به یک قمار پرریسک شبیه است که در بدترین سناریو، تنها یک بلیت بیمصرف و یک حسرت بزرگ برای صاحبش باقی میماند.
انتهای پیام/
از «سهمیه فیفا» تا «مسئولیت صفر فدراسیون»
پیشتر و براساس اطلاعیه کارگروه بلیتفروشی، فدراسیون اعلام کرده بود که فیفا سهمیهای از بلیتها را در اختیار ایران قرار داده است. قیمت بلیتها بسته به جایگاه صندلی بین ۶۰ تا ۵۰۰ دلار تعیین شده که در لحظه خرید به قیمت روز دلار و با احتساب ۱۰درصد کارمزد و ۱۰درصد مالیات به صورت ریالی از خریدار دریافت میشود.
فدراسیون اما در بند مهمی اعلام کرده است: «در صورت وجود هرگونه اشتباه یا مغایرت در اطلاعات، هیچگونه تعهد و مسئولیتی در قبال صدور و وصول بلیت ندارد» و همچنین «در مورد نحوه چگونگی و فرایند حضور خریداران در جام جهانی اعم از صدور روادید، بلیت پرواز و اقامت در کشورهای میزبان و سایر مسائل هیچگونه مسئولیتی ندارد.»
ویزا، مهمترین مانع
از آذرماه ۱۴۰۴، کاخ سفید اعلام کرد که شهروندان ایرانی همچنان تحت قوانین ممنوعیت سفر قرار دارند و بهطور کلی اجازه ورود به آمریکا را نخواهند داشت. با نزدیک شدن به جام جهانی، این محدودیت به یک بحران جدی تبدیل شده است. حتی وضعیت ویزای خود بازیکنان و اعضای هیأت ایرانی نیز هنوز بهطور قطعی مشخص نیست و گزارشهایی از رد شدن درخواست ویزای بخشی از هیأت ایرانی منتشر شده است. در چنین شرایطی عملاً شانس سفر هواداران ایرانی برای حمایت از تیم ملی به صفر نزدیک میشود.
بلیتی که خریدیم، اما جایی برای نشستن نداریم!
فدراسیون در یک بند صریح و شفاف، تکلیف کسانی را که شاید با اشتیاق دست به کارت بانکی خود ببرند و بلیت بخرند، روشن کرده است: «طبق قوانین این سامانه، هیچیک از بلیتهای فروختهشده قابل استرداد نیست و در صورت بروز هرگونه مشکل شخصی برای خریدار یا همراهان (از جمله عدم صدور ویزا)، مسئولیتی متوجه فدراسیون نخواهد بود.»
به عبارت دیگر، اگر فردی موفق به دریافت ویزا نشود و نتواند راهی ورزشگاههای آمریکا شود، تنها تحفهای که از این خرید عایدش میشود، یک «بلیت کاغذی بیمصرف» است و فدراسیون هیچ تعهدی برای عودت وجه آن ندارد. این یعنی خریدار بلیت، یک قمار پرریسک را پذیرفته است.
آیا ایرانیان خارج از کشور میتوانند از راه دور بلیت بخرند؟
در پاسخ به این پرسش که «آیا کسانی که از بیرون ایران قصد خرید دارند، میتوانند با IP خارج از ایران از داخل ایران خرید کنند؟»
برای کاربرانی که از خارج از ایران قصد خرید دارند و از IP خارجی استفاده میکنند، احتمال دارد وبسایت با محدودیت مواجه شود. بسیاری از سامانههای بانکی و دولتی ایران، ترافیک خارجی را مسدود کرده یا عملکرد درستی با IP خارجی ندارند.
سرنوشت سهمیه بلیتهای ویزانگرفته چه میشود؟
ابهام بزرگ دیگری که وجود دارد این است که اگر تعداد زیادی از خریداران ایرانی بهدلیل تحریمهای ویزایی نتوانند در مسابقات حاضر شوند، آن سهمیهای که فیفا در اختیار ایران گذاشته، چه سرنوشتی پیدا خواهد کرد؟ آیا فدراسیون فوتبال میتواند این بلیتها را به هواداران کشورهای دیگر بفروشد یا این سهمیه به کلی از دست خواهد رفت؟
چرا صدور بلیت بدون تضمین حضور، یک «سوءتفاهم» بزرگ است؟
در شرایطی که دولت آمریکا صراحتاً ورود شهروندان ایرانی را ممنوع اعلام کرده و فدراسیون فوتبال ایران نیز هرگونه مسئولیتی در قبال عدم صدور ویزا و بازگرداندن پول بلیتها را رد میکند، آغاز فروش بلیتها بیش از یک «اقدام تجاری» به نظر نمیرسد.
فدراسیون اگر بهدنبال درآمدزایی از این مسیر است، حداقل باید برای هوادارانی که شاید هرگز موفق به حضور در آمریکا نشوند، سازکار استرداد وجه یا فروش مجدد بلیت در نظر بگیرد. تا آن زمان، خرید بلیت جام جهانی برای هواداران ایرانی، بیش از یک «خرید احتمالی»، به یک قمار پرریسک شبیه است که در بدترین سناریو، تنها یک بلیت بیمصرف و یک حسرت بزرگ برای صاحبش باقی میماند.
انتهای پیام/