حردانی، یوسفی و رضاییان؛ نبرد میلیمتری
تیم ملی ایران در حالی آخرین مراحل آمادهسازی خود برای حضور در جام جهانی 2026 را پشت سر میگذارد که هنوز برخی ابهامات درباره ترکیب اصلی وجود دارد.
یکی از مهمترین نقاطی که همچنان محل بحث و گمانهزنی است، سمت راست ترکیب تیم ملی است؛ جایی که امیر قلعهنویی برای انتخاب مدافع راست و وینگر راست گزینههای متعددی در اختیار دارد و به نظر میرسد تصمیم نهایی او میتواند تأثیر قابل توجهی در شکل بازی تیم ملی داشته باشد.
نکته قابل توجه این است که از دیدار تدارکاتی ایران مقابل مالی هیچ تصویری منتشر نشده و تنها اعضای کادر فنی به ویدئوی این مسابقه دسترسی دارند.
به همین دلیل قضاوت دقیق درباره عملکرد بازیکنان و برنامههای تاکتیکی تیم ملی دشوار است. با این حال اخبار رسیده از این مسابقه نشان میدهد سرمربی تیم ملی تا حد زیادی ساختار اصلی تیم خود را مشخص کرده و احتمالاً با آرایش 1-3-2-4 وارد مسابقات خواهد شد.
حردانی و یوسفی؛ زوج احتمالی بازی نخست
براساس اطلاعات موجود، صالح حردانی در دیدار مقابل مالی در پست دفاع راست به میدان رفته و آریا یوسفی نیز در نقش وینگر راست بازی کرده است. این موضوع میتواند نشانه مهمی برای ترکیب احتمالی تیم ملی در نخستین دیدار جام جهانی باشد.
حردانی طی ماههای اخیر یکی از بازیکنان مورد اعتماد کادر فنی بوده و به دلیل تواناییهای دفاعی و دوندگی بالا شانس زیادی برای حضور در ترکیب اصلی دارد. در مقابل آریا یوسفی نیز در اردوها و بازیهای اخیر فرصتهای متعددی به دست آورده و نشان داده که از اعتماد سرمربی برخوردار است.
اگر قلعهنویی بخواهد مقابل حریفان قدرتمندتر ابتدا ساختار دفاعی تیمش را حفظ کند، حضور همزمان حردانی و یوسفی میتواند گزینهای منطقی باشد. این دو بازیکن از نظر دوندگی و اجرای وظایف تاکتیکی شرایط مناسبی دارند و میتوانند پوشش مناسبی برای یکدیگر ایجاد کنند.
رضاییان؛ ستارهای که هر دو پست را تهدید میکند
با وجود این، مهمترین رقیب این دو بازیکن کسی نیست جز رامین رضاییان. بازیکنی که همچنان یکی از آمادهترین مهرههای فوتبال ایران محسوب میشود و در دیدار برابر مالی نیز موفق به گلزنی شده است.
رضاییان در این مسابقه پس از ورود به زمین ابتدا در نقش وینگر راست به میدان رفت و سپس به دفاع راست منتقل شد.(این جابهجایی را میشود از روی دقایق تعویضها متوجه شد) همین جابهجایی اهمیت ویژهای دارد زیرا نشان میدهد کادر فنی او را برای هر دو پست در نظر گرفته است. در واقع روند تعویضها و تغییرات تاکتیکی نشان میدهد رضاییان تنها یک مدافع راست کلاسیک نیست و میتواند در نقش مهاجم کناری نیز برای تیم ملی مؤثر باشد.
توانایی ارسال از جناحین، تجربه بالا، قدرت گلزنی و حضور مؤثر در فاز هجومی باعث شده رضاییان همچنان یکی از جدیترین گزینههای حضور در ترکیب اصلی باشد. به همین دلیل نه جایگاه حردانی در دفاع راست قطعی است و نه حضور یوسفی در پست وینگر راست تضمین شده به نظر میرسد.
دست باز قلعهنویی برای انتخاب نهایی
شاید جذابترین نکته برای کادر فنی همین تنوع گزینهها باشد. قلعهنویی برخلاف برخی پستها که با محدودیت انتخاب مواجه است، در سمت راست زمین سه بازیکن با ویژگیهای متفاوت در اختیار دارد. او میتواند از حردانی برای افزایش استحکام دفاعی استفاده کند، یوسفی را به عنوان بازیکنی جوان و دونده در ترکیب قرار دهد و با انتخاب رضاییان وزن هجومی تیم را افزایش دهد.
در حقیقت یکی از مهمترین رقابتهای درون تیمی در آستانه جام جهانی میان همین سه بازیکن جریان دارد. رقابتی که میتواند تا آخرین روزهای منتهی به مسابقات ادامه داشته باشد. آنچه مسلم است اینکه سمت راست تیم ملی یکی از معدود پستهایی است که دست سرمربی برای انتخاب باز است و همین موضوع میتواند به یکی از برگهای برنده تیم ملی در جام جهانی تبدیل شود.
حالا باید منتظر ماند و دید در نهایت امیر قلعهنویی برای بازی نخست جام جهانی روی کدام ترکیب در سمت راست زمین ریسک خواهد کرد.
انتهای پیام/