شروع رؤیایی هالند در جام جهانی با نام جدید؛
شروع رؤیایی هالند در جام جهانی با نام جدید
گلزنی و چشمه آب در ورزشگاه!
ارلینگ هالند در اولین بازی خود در جام جهانی، دو گل به ثمر رساند تا نروژ با پیروزی ۴-۱ مقابل عراق کار خود را در گروه I آغاز کند. اولین گل هالند در دقیقه ۲۹ با یک ضربه دقیق پای چپ به ثمر رسید. عراق توسط ایمن حسین به گل تساوی رسید، اما اشتباه دروازهبان عراق باعث شد توپ به هالند برخورد کرده و وارد دروازه شود تا نروژ دوباره پیش بیفتد. نیمه اول با صحنهای عجیب به پایان رسید؛ یک چشمه آب در لبه محوطه جریمه ورزشگاه گیلیت استادیوم فعال شد و باعث شد عوامل ورزشگاه به سرعت برای رفع مشکل اقدام کنند.
پس از وقفه، نروژ حملات خود را ادامه داد و لئو اوستیگارد با ضربه سر از روی کرنر مارتین اودگارد گل سوم را زد. گل چهارم نیز روی ضربه سر هالند رقم خورد که با اشتباه حسین به گل به خودی تبدیل شد. با این حال هالند نتوانست هتتریک کند و میروسلاو کلوزه همچنان آخرین بازیکنی است که در اولین بازی خود در جام جهانی سه گل زده است (۲۰۰۲)
هالند چقدر به هتتریک نزدیک بود؟
تنها شگفتی این بود که ۳۰ دقیقه طول کشید تا اولین گلش را بزند. هالند در اولین تورنمنت بزرگ خود، کاری را انجام داد که از هر کس بهتر بلد است؛ گلزنی با حرکات ساده!
گل اول نمونهای کلاسیک از این سبک بود؛ حرکت تیمی عالی و سانتر از جناح چپ به تیر دوم که هالند با حرکت بینقص و کشیدهشدن پایش، توپ را به گل تبدیل کرد. او از پشت مدافع عراقی جدا شد و در چند گام آخر، مثل یک شکارچی به توپ هجوم برد.
گل دوم هالند به شکلی عجیب به ثمر رسید؛ حضور ترسناک او باعث شد مدافع عراقی یک پاس به عقبِ سست بدهد. هالند توپ را دزدید و در حالی که دروازهبان پایش را به سمت توپ میبرد، توپ به هالند برخورد کرد و وارد دروازه شد. او میتوانست هتتریک کند اما در موقعیتهای بعدی، نتوانست دروازهبان عراق را مغلوب کند و در یک صحنه دیگر، ضربه سر او تبدیل به گل به خودی شد.
چرا هالند با نام براوت هالند بازی میکند؟
از ماه آگوست گذشته و تنها در بازیهای ملی (نه در منچسترسیتی)، هالند با نام براوت هالند پشت پیراهنش به میدان رفته است. این نام ترکیبی از نامخانوادگی پدر و مادرش است که در نروژ رواج دارد. «براوت» از مادرش، گری ماریتا براوت (قهرمان سابق هفتگانه)، و «هالند» از پدرش، آلف-اینگه هالند (مدافع سابق لیدز و منچسترسیتی) گرفته شده است. هالند این کار را تنها برای تیم ملی انجام میدهد. فارغ از نام پشت پیراهن، یک چیز برای هالند ثابت است؛ توانایی خیرهکنندهاش در گلزنی.
استادیوم زیر آب رفت
در حالی که نیمهاول شاهد بارش گل بود، در بین دونیمه آبپاشهای ورزشگاه گیلیت استادیوم دچار نقص فنی شدند. یکی از آبپاشهای لبه محوطه جریمه نروژ از کار افتاد و آب قهوهای رنگ را به هوا پرتاب کرد که باعث ایجاد گودالهای آب در زمین شد. یک کارگر زمین با سرعت به محل حادثه دوید، اما شش نفر از کارکنان برای جذب آب اضافی و ریختن شن برای هموار کردن منطقه تلاش کردند. یکی از کارمندان که برای کمک میدوید، لیز خورد و به زمین افتاد که برای هواداران لحظات سرگرمکنندهای در وقت استراحت ایجاد کرد.
«رو» نروژی؛ حرکت هماهنگ هواداران در ورزشگاه
هواداران نروژی در این بازی حرکت موزون «رو» را اجرا کردند؛ یک حرکت پارو مانند هماهنگ با ضرب طبل که برای اولین بار در مارس گذشته در بازی دوستانه مقابل سوئیس به کار گرفته شد. این حرکت توسط اعضای باشگاه هواداران اولیهبرگ ابداع شده است. یک کاپو با دمیدن در بوق وایکینگها، سیگنال شروع حرکت را میدهد و پس از دو ضربه طبل، هواداران حرکت پارو زدن را انجام داده و با هم فریاد «رو» (به معنای پارو در نروژی) سر میدهند. حرکت آهسته شروع شده، سرعت میگیرد و با برخاستن هواداران از صندلیهایشان و سرودخوانی به پایان میرسد.
هرچند در مقاطعی عراق حریف سرسختی نشان داد و هالند با توپهای کمتری تغذیه شد، اما همین چند موقعیت کافی بود تا دو گل بزند و یک گل دیگر را نیز به عنوان پاس گل برای گلی که به گل به خودی تبدیل شد، بدهد. او در تمام دقایق، تهدیدی همیشگی برای خط دفاع عراق بود.
انتهای پیام/
ارلینگ هالند در اولین بازی خود در جام جهانی، دو گل به ثمر رساند تا نروژ با پیروزی ۴-۱ مقابل عراق کار خود را در گروه I آغاز کند. اولین گل هالند در دقیقه ۲۹ با یک ضربه دقیق پای چپ به ثمر رسید. عراق توسط ایمن حسین به گل تساوی رسید، اما اشتباه دروازهبان عراق باعث شد توپ به هالند برخورد کرده و وارد دروازه شود تا نروژ دوباره پیش بیفتد. نیمه اول با صحنهای عجیب به پایان رسید؛ یک چشمه آب در لبه محوطه جریمه ورزشگاه گیلیت استادیوم فعال شد و باعث شد عوامل ورزشگاه به سرعت برای رفع مشکل اقدام کنند.
پس از وقفه، نروژ حملات خود را ادامه داد و لئو اوستیگارد با ضربه سر از روی کرنر مارتین اودگارد گل سوم را زد. گل چهارم نیز روی ضربه سر هالند رقم خورد که با اشتباه حسین به گل به خودی تبدیل شد. با این حال هالند نتوانست هتتریک کند و میروسلاو کلوزه همچنان آخرین بازیکنی است که در اولین بازی خود در جام جهانی سه گل زده است (۲۰۰۲)
هالند چقدر به هتتریک نزدیک بود؟
تنها شگفتی این بود که ۳۰ دقیقه طول کشید تا اولین گلش را بزند. هالند در اولین تورنمنت بزرگ خود، کاری را انجام داد که از هر کس بهتر بلد است؛ گلزنی با حرکات ساده!
گل اول نمونهای کلاسیک از این سبک بود؛ حرکت تیمی عالی و سانتر از جناح چپ به تیر دوم که هالند با حرکت بینقص و کشیدهشدن پایش، توپ را به گل تبدیل کرد. او از پشت مدافع عراقی جدا شد و در چند گام آخر، مثل یک شکارچی به توپ هجوم برد.
گل دوم هالند به شکلی عجیب به ثمر رسید؛ حضور ترسناک او باعث شد مدافع عراقی یک پاس به عقبِ سست بدهد. هالند توپ را دزدید و در حالی که دروازهبان پایش را به سمت توپ میبرد، توپ به هالند برخورد کرد و وارد دروازه شد. او میتوانست هتتریک کند اما در موقعیتهای بعدی، نتوانست دروازهبان عراق را مغلوب کند و در یک صحنه دیگر، ضربه سر او تبدیل به گل به خودی شد.
چرا هالند با نام براوت هالند بازی میکند؟
از ماه آگوست گذشته و تنها در بازیهای ملی (نه در منچسترسیتی)، هالند با نام براوت هالند پشت پیراهنش به میدان رفته است. این نام ترکیبی از نامخانوادگی پدر و مادرش است که در نروژ رواج دارد. «براوت» از مادرش، گری ماریتا براوت (قهرمان سابق هفتگانه)، و «هالند» از پدرش، آلف-اینگه هالند (مدافع سابق لیدز و منچسترسیتی) گرفته شده است. هالند این کار را تنها برای تیم ملی انجام میدهد. فارغ از نام پشت پیراهن، یک چیز برای هالند ثابت است؛ توانایی خیرهکنندهاش در گلزنی.
استادیوم زیر آب رفت
در حالی که نیمهاول شاهد بارش گل بود، در بین دونیمه آبپاشهای ورزشگاه گیلیت استادیوم دچار نقص فنی شدند. یکی از آبپاشهای لبه محوطه جریمه نروژ از کار افتاد و آب قهوهای رنگ را به هوا پرتاب کرد که باعث ایجاد گودالهای آب در زمین شد. یک کارگر زمین با سرعت به محل حادثه دوید، اما شش نفر از کارکنان برای جذب آب اضافی و ریختن شن برای هموار کردن منطقه تلاش کردند. یکی از کارمندان که برای کمک میدوید، لیز خورد و به زمین افتاد که برای هواداران لحظات سرگرمکنندهای در وقت استراحت ایجاد کرد.
«رو» نروژی؛ حرکت هماهنگ هواداران در ورزشگاه
هواداران نروژی در این بازی حرکت موزون «رو» را اجرا کردند؛ یک حرکت پارو مانند هماهنگ با ضرب طبل که برای اولین بار در مارس گذشته در بازی دوستانه مقابل سوئیس به کار گرفته شد. این حرکت توسط اعضای باشگاه هواداران اولیهبرگ ابداع شده است. یک کاپو با دمیدن در بوق وایکینگها، سیگنال شروع حرکت را میدهد و پس از دو ضربه طبل، هواداران حرکت پارو زدن را انجام داده و با هم فریاد «رو» (به معنای پارو در نروژی) سر میدهند. حرکت آهسته شروع شده، سرعت میگیرد و با برخاستن هواداران از صندلیهایشان و سرودخوانی به پایان میرسد.
هرچند در مقاطعی عراق حریف سرسختی نشان داد و هالند با توپهای کمتری تغذیه شد، اما همین چند موقعیت کافی بود تا دو گل بزند و یک گل دیگر را نیز به عنوان پاس گل برای گلی که به گل به خودی تبدیل شد، بدهد. او در تمام دقایق، تهدیدی همیشگی برای خط دفاع عراق بود.
انتهای پیام/