زارع در آزمون ملوان مردود شد

ششمین شکست ملوان در دوران هدایت مازیار زارع، دیگر نمی‌تواند صرفاً به بدشانسی، اشتباهات فردی یا کیفیت حریفان نسبت داده شود. وقتی شکست‌ها یکی پس از دیگری تکرار می‌شوند و تیم همچنان از ارائه یک فوتبال باثبات و قابل دفاع ناتوان است، انگشت اتهام پیش از هر کسی باید به سمت کادر فنی برود. ملوانی که قرار بود با بازگشت زارع جان تازه‌ای بگیرد، حالا بیش از هر زمان دیگری گرفتار سردرگمی، افت کیفیت و از دست‌دادن اعتمادبه‌نفس شده است.
واقعیت این است که عملکرد زارع در مقطع جدید حضورش روی نیمکت قوی سپید، فاصله معناداری با انتظارات داشته است. نه از نظر تاکتیکی نشانه‌های روشنی از پیشرفت دیده می‌شود، نه در مدیریت جریان مسابقات و نه در ایجاد انسجام میان خطوط تیم. ملوان در بسیاری از دقایق مسابقات فاقد برنامه مشخص برای رسیدن به دروازه حریف است و در سوی مقابل، با کوچک‌ترین فشار رقبا، ساختار دفاعی‌اش به‌هم می‌ریزد. این حجم از نوسان برای تیمی با هویت و سابقه ملوان، به‌هیچ‌وجه قابل قبول نیست.
البته نمی‌توان تمام مشکلات را تنها به حساب سرمربی نوشت؛ محدودیت‌های مالی، کیفیت ترکیب و ضعف‌های مدیریتی نیز سهم خود را دارند. اما این عوامل نمی‌توانند پوششی دائمی برای ضعف تصمیم‌های فنی باشند. سرمربی مسئول ساختن تیم، انتخاب راهکارهای تاکتیکی و اصلاح اشتباهات تکرارشونده است؛ مسئولیتی که زارع تاکنون در انجام آن کارنامه قابل دفاعی ارائه نکرده است.
نکته نگران‌کننده‌تر، متزلزل‌شدن جایگاه زارع پس از بازگشت به نیمکت ملوان است. مربی‌ای که با سرمایه اجتماعی و اعتبار گذشته‌اش دوباره فرصت هدایت تیم را به دست آورد، حالا در موقعیتی قرار گرفته که هر نتیجه نامطلوب می‌تواند آینده‌اش را بیش از گذشته زیر سؤال ببرد. استعفای پس از شکست مقابل چادرملو و ابهام درباره ادامه همکاری نیز نشان داد فشار نتایج تا چه اندازه افزایش یافته است.
هوادار ملوان قرار نیست تاوان آزمون‌وخطاهای بی‌پایان کادر فنی را بدهد. احترام به زارع و سابقه‌اش در ملوان سر جای خود، اما پیراهن این تیم بزرگ‌تر از هر نامی است. ادامه این روند، نه فقط جایگاه سرمربی، بلکه اعتماد هواداران به آینده ملوان را نیز با تهدید جدی روبه‌رو خواهد کرد.