string(63) "{"title":"","caption":"","location":["35.685745","51.4209478"]}"

اخبار

30620
دو مردی که فوتبال را از نو ساختند

دلافوئنته و اسکالونی، از کلاس درس تا فینال جام جهانی

دو مردی که فوتبال را از نو ساختند

فینال جام جهانی ۲۰۲۶ فقط تقابل اسپانیا و آرژانتین نیست؛ بلکه رویارویی دو مربی است که مسیرهای متفاوتی را طی کردند اما سرنوشت آنها را بار دیگر مقابل یکدیگر قرار داده است. لوئیس دلافوئنته و لیونل اسکالونی، سرمربیان اسپانیا و آرژانتین، یک رابطه ویژه دارند؛ رابطه‌ای که به سال ۲۰۱۷ و کلاس‌های مربیگری فدراسیون فوتبال اسپانیا بازمی‌گردد.
در آن زمان، اسکالونی که پس از پایان دوران بازیگری هنوز مسیر مشخصی در مربیگری نداشت، برای دریافت مدرک حرفه‌ای یوفا در دوره‌های آموزشی فدراسیون اسپانیا شرکت کرد. یکی از مدرسان آن دوره، لوئیس دلافوئنته بود؛ مربی‌ای که در آن زمان هدایت تیم زیر ۱۹ سال اسپانیا را بر عهده داشت. اسکالونی بعدها بارها اعتراف کرد که دلافوئنته نقش مهمی در پیشرفت او و هم‌دوره‌ای‌هایش ایفا کرده است.
حالا پس از نزدیک به یک دهه، استاد و شاگرد در بزرگ‌ترین مسابقه فوتبال جهان روبه‌روی هم قرار گرفته‌اند.

دلافوئنته، بازگشت با آگهی استخدام
امروز دلافوئنته در آستانه ثبت یک افتخار تاریخی قرار دارد؛ فتح همزمان جام ملت‌های اروپا و جام جهانی. اما مسیر رسیدن او به این نقطه هرگز آسان نبود.
پس از پایان دوران بازیگری در سال ۱۹۹۴، او سال‌ها در رده‌های پایین فوتبال اسپانیا فعالیت کرد و در نقش‌های مختلفی از مربیگری تا دستیاری حضور داشت. در سال ۲۰۱۱ از هدایت آلاوس اخراج شد و برای حدود یک سال و نیم از فوتبال دور ماند، دورانی که حتی آینده حرفه‌ای او را در هاله‌ای از ابهام قرار داده بود.
نقطه عطف زندگی دلافوئنته زمانی رقم خورد که یک آگهی استخدام مربی در فدراسیون فوتبال اسپانیا توجهش را جلب کرد. او با ایناکی سائز، سرمربی سابق اسپانیا، تماس گرفت و همین تماس مسیر زندگی‌اش را تغییر داد. ابتدا هدایت تیم زیر ۱۹ سال اسپانیا را بر عهده گرفت و سپس با نسلی از بازیکنان جوان، از جمله رودری، اونای سیمون، میکل مرینو، دنی اولمو و پدری، به موفقیت‌های متعدد رسید.
همین شناخت عمیق از نسل جدید فوتبال اسپانیا باعث شد در سال ۲۰۲۲ هدایت تیم ملی بزرگسالان را بر عهده بگیرد؛ تیمی که امروز یکی از منسجم‌ترین تیم‌های جهان محسوب می‌شود.

خانواده، مهم‌ترین اصل
یکی از ویژگی‌های بارز دلافوئنته، نگاه خانوادگی او به فوتبال است. بازیکنان اسپانیا بارها گفته‌اند که سرمربی‌شان بیش از آنکه یک مربی صرف باشد، نقش یک پدر را برای تیم ایفا می‌کند.
او ارتباط نزدیکی با خانواده بازیکنان دارد و بسیاری از آنها را از دوران نوجوانی می‌شناسد. حتی پسرش آلبرتو نیز عضوی از کادر فنی اسپانیاست. دلافوئنته همواره بر احترام، فروتنی، صبر و کار گروهی تأکید کرده و همین ارزش‌ها را به ستون اصلی تیمش تبدیل کرده است.

اسکالونی، مردی که از دل رختکن‌ها آمد
در سوی دیگر، لیونل اسکالونی قرار دارد؛ مربی‌ای که آموزش خود را نه در کلاس‌های فدراسیون‌ها، بلکه در رختکن‌های فوتبال آرژانتین و اروپا به دست آورد.
او که در سال ۱۹۹۷ همراه با تیم جوانان آرژانتین قهرمان جهان شد، سال‌ها در لالیگا و فوتبال اروپا بازی کرد و پس از بازنشستگی با بحران هویت بسیاری از فوتبالیست‌ها روبه‌رو شد. اسکالونی بعدها اعتراف کرد که روزهای پس از خداحافظی از فوتبال برایش بسیار دشوار بوده است.
او حتی مدتی هدایت تیمی از نوجوانان ۱۴ ساله را در نزدیکی محل زندگی‌اش در مایورکا بر عهده گرفت تا دوباره انگیزه حضور در فوتبال را پیدا کند. سپس به عنوان دستیار خورخه سامپائولی وارد تیم ملی آرژانتین شد و پس از جام جهانی ۲۰۱۸، در حالی که بسیاری به توانایی‌هایش تردید داشتند، هدایت آلبی‌سلسته را بر عهده گرفت.

فراتر از تاکتیک
اگر دلافوئنته به دلیل ساختار و نظم تیمش شناخته می‌شود، اسکالونی بیشتر به خاطر ایجاد فضای صمیمی و اتحاد در رختکن آرژانتین مورد تحسین قرار می‌گیرد.
باربیکیوهای گروهی، شب‌های آواز خوانی، روابط نزدیک میان بازیکنان و حذف فاصله میان ستاره‌ها و سایر اعضای تیم، از ویژگی‌های مهم تیم ملی آرژانتین در دوران او بوده است. اسکالونی و همکارانش که عمدتاً از بازیکنان سابق فوتبال هستند، بیش از آنکه روی سخنرانی‌های طولانی تاکتیکی تمرکز کنند، روی اعتماد و همدلی تأکید دارند.
همین فضا بود که آرژانتین را به قهرمانی کوپا آمریکا، جام جهانی ۲۰۲۲ و دوباره فینال جام جهانی ۲۰۲۶ رساند.

دو مربی، یک فلسفه مشترک
با وجود تفاوت‌های فراوان در مسیر زندگی و شیوه کار، دلافوئنته و اسکالونی در یک نقطه به هم می‌رسند؛ هر دو معتقدند موفقیت از دل یک گروه متحد به دست می‌آید، نه صرفاً از درخشش ستاره‌ها.
دلافوئنته به نسلی اعتماد کرد که از نوجوانی با آنها کار کرده بود و اسکالونی نیز پس از شکست‌های اولیه، از بازیکنان کلیدی تیمش دست نکشید. هر دو مربی به ثبات، اعتماد و تداوم باور داشتند و نتیجه این نگاه، حضور در بزرگ‌ترین مسابقه فوتبال جهان است.
یکشنبه شب در نیوجرسی، استاد و شاگرد دوباره یکدیگر را ملاقات خواهند کرد؛ اما این بار نه در کلاس درس، بلکه در فینال جام جهانی. مسابقه‌ای که برای یکی از آنها با شکوهی تاریخی به پایان خواهد رسید، اما فارغ از نتیجه، هر دو ثابت کرده‌اند که حتی پس از کنار گذاشته شدن از فوتبال نیز می‌توان به قله بازگشت و تاریخ ساخت.
 
انتهای پیام/
دیدگاه ها