امروز افتتاحیه رسمی بازیهای آسیایی ۲۰۲۶
از دل جنگ برای مدال
از صبح امروز در ورزشگاه پالوما میزوهوی ناگویا بیستمین دوره بازیهای آسیایی به طور رسمی افتتاح میشود. رویدادی مهم برای کشورهای آسیایی که قرار است میزان توسعه یافتگی و رشد کشور خود را در یک رویداد مهم ورزشی به نمایش بگذارند. در این رویداد 45 کشور حضور دارند که یکی از این کشورها ایران است که با کاروانی بزرگتر از دوره قبل بازیها راهی ناگویا شده تا بتواند بعد از پشت سر گذاشتن دو جنگ تحمیلی در یک سال گذشته بخشی از قدرت نرم خود را نشان بدهد. البته هنوز هم ایران در میان یک جنگ اقتصادی گسترده است اما هیچ چیزی مانع از حضور ورزشکاران ایران برای بالا بردن پرچم نمیشود.
کاروان جمهوری اسلامی ایران در این دوره با نام«شجره طیبه»؛ مدرسهای که در روز نخست تهاجم دشمن آمریکایی و صهیونیستی مورد هدف قرار گرفت و 168 دانشآموز دختر و پسر به همراه معلمهای خود به خاک و خون کشیده شدند، راهی این دوره از بازیها شده تا در بزرگترین رویداد ورزشی قاره آسیا شرکت کند. تقریباً نیمی از کاروان راهی ناگویا شدند و نیمی دیگر هم به مرور راهی خواهند شد. در روز افتتاحیه هیچ رویدادی برگزار نمیشود اما از 29 شهریور نزدیک به 16 رشته برگزار میشود که تقریباً در تمامی رشتهها ایران نماینده دارد. این یعنی یک روز بعد از افتتاحیه ورزشکاران ایران برای بالا بردن پرچم سه رنگ، جنگ خود را آغاز میکنند تا بعد از خروج از جنگ وارد یک جنگ دیگر شوند.
کاروانی با ترکیب متغیر
کاروان ایران با 305 ورزشکار در این بازیها حضور دارد. این ورزشکاران در رشتههای هندبال، والیبال، فوتبال، وزنهبرداری، کاراته، تکواندو، ووشو، تیراندازی، تیراندازی با کمان، کشتی آزاد، کشتی فرنگی، بسکتبال سه نفره، بسکتبال پنج نفره، سنگنوردی، قایقرانی بادبانی، MMA، سوارکاری، دوومیدانی، کوراش، جوجیتسو، والیبال ساحلی، ورزشهای الکترونیک، جودو، بدمینتون، دوچرخهسواری، روئینگ، گلف، موجسواری، ژیمناستیک، اسکواش، ترای اتلون، کبدی، شمشیربازی، شنا، شیرجه، واترپلو، بوکس، تنیس روی میز، تنیس، پدل و قایقرانی آبهای آرام، به مصاف حریفان خود خواهند رفت. ترکیب این کاروان از ابتدا اعلام شد که با کیفیسازی راهی ناگویا میشود اما در ادامه برخی فشارها باعث شد تا اندکاندک به تعداد کاروان اعزام شود؛ به نحوی که کمیته ملی المپیک این کاروان را 282 نفر اعلام کرد. بعد با ورود وزارت ورزش این تعداد به 312 نفر رسید اما حالا که کاروان در حال اعزام به این بازیها است، تعداد آن به 305 نفر کاهش پیدا کرده اما باز هم 17 نفر بیشتر از تعداد ورزشکارانی است که در دوره قبل راهی هانگژو شده بودند.
تجربه هفدهم؛ موفق یا ناکام؟
کاروان ایران در 19 دورهای که تاکنون برگزار شده، در 16 دوره شرکت کرده و قرار است هفدهمین حضور خود در بزرگترین رویداد ورزشی قارهکهن را تجربه کند. در ادوار گذشته 611 مدال (192 طلا، 202 نقره و 217 برنز) توسط نمایندگان ایران بهدست آمده است. بهترین رتبه کاروان در سال 1974 و در تهران رقم خورد که تیم ایران با 81 مدال در رده دوم ایستاد. در این دوره که بیستمین دوره بازیها است، کاروان هفدهمین تجربه خود را کسب میکند اما یک سؤال مهم وجود دارد که این تجربه به چه شکل خواهد بود؟ آیا کاروان میتواند نتایج موفقی را کسب کند یا نه؟ صحبت وزیر ورزش و جوانان این بود که 25 مدال طلا کسب کنند اما حتی اگر این کاروان 20 مدال طلا هم بگیرد، باز هم کاروان ایران را باید موفق نامید. اوضاع در یکسال گذشته به دلیل جنگ تحمیلی پیچیده و سخت بود و بسیاری از اردوها و برنامهریزیها دچار مشکل شد.
کار سخت ورزش ایران
تصمیمات غلط در حوزه ورزش و کنار گذاشتن مدیران کارآمد و البته توسل به مدیرانی که فقط نام ورزشی بودن را یدک میکشند باعث شده تا ورزش ایران از دوران اوج خود فاصله بگیرد. در قرن بیستم، شش دوره برگزار شده و فقط در یک دوره ورزش ایران موفق بوده که سال 2010 در گوانگژو با کسب 59 مدال در رده چهارم ایستاد. دوبار در بازیهای 2006 و 2018 کاروان ایران در رده ششم ایستاد و در دوره گذشته یعنی 2022 هانگژو کاروان ایران با 13 طلا، 20 نقره و 22 برنز در رده هفتم ایستاد. هانگژو یکی از بدترین نتایج کاروان ایران در بین پنج دوره قبلی بود و حالا این توقع وجود دارد که حداقل نتایج ناگویا از هانگژو بهتر باشد اما این واقعاً شدنی است؟
پشتکردن کشتی به بازیهای آسیایی
در بین 611 مدالی که ورزشکاران ایران در بازیهای آسیایی بهدست آوردهاند، کشتی بیشترین سهمیه را داشته و 155 مدال شامل 74 طلا، 44 نقره و 37 برنز را به خود اختصاص داده است. پس از کشتی نام وزنهبرداری با 84 مدال، تکواندو با 54 مدال، بوکس با 42 مدال، دوومیدانی با 39 مدال و کاراته با 38 مدال دیده میشود. از نکات مهم این است که کشتی در این دوره به بازیها پشت کرده و تیم دوم خود را اعزام کرده تا تیم اولش را برای مسابقات قهرمانی جهان حفظ کند. علیرضا دبیر هم اعلام کرد که این رویداد مهم اهمیتی برای کشتی و کشتیگیران ندارد. در حالیکه رقابت با کشورهای آسیایی به لحاظ سیاسی برای ایران بسیار مهم است. بهخصوص در این روزهای سخت که همه برای ایران دندان تیز کردهاند حضور قدرتمندانه کشتی میتوانست خیلی از مشکلات را بپوشاند اما علیرضا دبیر اهمیت این بازیها را حتی از لیگ هم پایینتر اعلام کرده است.
مدالآوران خسته
در بین شش رشته مدالآور کاروان ایران دو رشته هستند که دیگر حال و توان کسب مدال را ندارند. به طور مثال بوکس با 42 مدال در بین شش رشته مدالآور بوده اما حالا چند دورهای است که از شرایط اصلی خودش فاصله گرفته است. وزنهبرداری هم که بعد از کشتی بیشترین مدال را داشته در نهایت این دوره بتواند به مدال برنز و نقره فکر کند و خبری از طلا نخواهد بود. رئیس فدراسیون هر دو رشته از قهرمانان رشتههای خود بودند؛ روحالله حسینی در بوکس و سجاد انوشیروانی در وزنهبرداری اما هر دو نشان دادند که انتخابهای خوبی نبودند. انوشیروانی بعد از چهار سال کار کردن شانس مدال طلا را نمیبیند و حسینی هم که وعده داده هر کسی طلا بگیرد، خانه پاداش میدهد.
میزبانی افتضاح
واقعاً شاید هیچکس باور نمیکرد که ژاپنیها چنین میزبانی بدی از این دوره بازیها داشته باشند. دهکده که وجود ندارد؛ ورزشکاران رها در قسمتهای مختلف شهر. اقامت در کانکسها با تختهای بسیار کوچک صدای بسیاری از کشورهای شرکتکننده را درآورده است؛ به نحوی که برخی از کشورها بعد از حضور در ناگویا تصمیم گرفتند که محل اقامت خود را تغییر بدهند. کمبود جای خواب و فاصله زیاد بین سالنها و ورزشگاهها با محل اقامت تیمها صدای همه را درآورده است.
انتهای پیام/
کاروان جمهوری اسلامی ایران در این دوره با نام«شجره طیبه»؛ مدرسهای که در روز نخست تهاجم دشمن آمریکایی و صهیونیستی مورد هدف قرار گرفت و 168 دانشآموز دختر و پسر به همراه معلمهای خود به خاک و خون کشیده شدند، راهی این دوره از بازیها شده تا در بزرگترین رویداد ورزشی قاره آسیا شرکت کند. تقریباً نیمی از کاروان راهی ناگویا شدند و نیمی دیگر هم به مرور راهی خواهند شد. در روز افتتاحیه هیچ رویدادی برگزار نمیشود اما از 29 شهریور نزدیک به 16 رشته برگزار میشود که تقریباً در تمامی رشتهها ایران نماینده دارد. این یعنی یک روز بعد از افتتاحیه ورزشکاران ایران برای بالا بردن پرچم سه رنگ، جنگ خود را آغاز میکنند تا بعد از خروج از جنگ وارد یک جنگ دیگر شوند.
کاروانی با ترکیب متغیر
کاروان ایران با 305 ورزشکار در این بازیها حضور دارد. این ورزشکاران در رشتههای هندبال، والیبال، فوتبال، وزنهبرداری، کاراته، تکواندو، ووشو، تیراندازی، تیراندازی با کمان، کشتی آزاد، کشتی فرنگی، بسکتبال سه نفره، بسکتبال پنج نفره، سنگنوردی، قایقرانی بادبانی، MMA، سوارکاری، دوومیدانی، کوراش، جوجیتسو، والیبال ساحلی، ورزشهای الکترونیک، جودو، بدمینتون، دوچرخهسواری، روئینگ، گلف، موجسواری، ژیمناستیک، اسکواش، ترای اتلون، کبدی، شمشیربازی، شنا، شیرجه، واترپلو، بوکس، تنیس روی میز، تنیس، پدل و قایقرانی آبهای آرام، به مصاف حریفان خود خواهند رفت. ترکیب این کاروان از ابتدا اعلام شد که با کیفیسازی راهی ناگویا میشود اما در ادامه برخی فشارها باعث شد تا اندکاندک به تعداد کاروان اعزام شود؛ به نحوی که کمیته ملی المپیک این کاروان را 282 نفر اعلام کرد. بعد با ورود وزارت ورزش این تعداد به 312 نفر رسید اما حالا که کاروان در حال اعزام به این بازیها است، تعداد آن به 305 نفر کاهش پیدا کرده اما باز هم 17 نفر بیشتر از تعداد ورزشکارانی است که در دوره قبل راهی هانگژو شده بودند.
تجربه هفدهم؛ موفق یا ناکام؟
کاروان ایران در 19 دورهای که تاکنون برگزار شده، در 16 دوره شرکت کرده و قرار است هفدهمین حضور خود در بزرگترین رویداد ورزشی قارهکهن را تجربه کند. در ادوار گذشته 611 مدال (192 طلا، 202 نقره و 217 برنز) توسط نمایندگان ایران بهدست آمده است. بهترین رتبه کاروان در سال 1974 و در تهران رقم خورد که تیم ایران با 81 مدال در رده دوم ایستاد. در این دوره که بیستمین دوره بازیها است، کاروان هفدهمین تجربه خود را کسب میکند اما یک سؤال مهم وجود دارد که این تجربه به چه شکل خواهد بود؟ آیا کاروان میتواند نتایج موفقی را کسب کند یا نه؟ صحبت وزیر ورزش و جوانان این بود که 25 مدال طلا کسب کنند اما حتی اگر این کاروان 20 مدال طلا هم بگیرد، باز هم کاروان ایران را باید موفق نامید. اوضاع در یکسال گذشته به دلیل جنگ تحمیلی پیچیده و سخت بود و بسیاری از اردوها و برنامهریزیها دچار مشکل شد.
کار سخت ورزش ایران
تصمیمات غلط در حوزه ورزش و کنار گذاشتن مدیران کارآمد و البته توسل به مدیرانی که فقط نام ورزشی بودن را یدک میکشند باعث شده تا ورزش ایران از دوران اوج خود فاصله بگیرد. در قرن بیستم، شش دوره برگزار شده و فقط در یک دوره ورزش ایران موفق بوده که سال 2010 در گوانگژو با کسب 59 مدال در رده چهارم ایستاد. دوبار در بازیهای 2006 و 2018 کاروان ایران در رده ششم ایستاد و در دوره گذشته یعنی 2022 هانگژو کاروان ایران با 13 طلا، 20 نقره و 22 برنز در رده هفتم ایستاد. هانگژو یکی از بدترین نتایج کاروان ایران در بین پنج دوره قبلی بود و حالا این توقع وجود دارد که حداقل نتایج ناگویا از هانگژو بهتر باشد اما این واقعاً شدنی است؟
پشتکردن کشتی به بازیهای آسیایی
در بین 611 مدالی که ورزشکاران ایران در بازیهای آسیایی بهدست آوردهاند، کشتی بیشترین سهمیه را داشته و 155 مدال شامل 74 طلا، 44 نقره و 37 برنز را به خود اختصاص داده است. پس از کشتی نام وزنهبرداری با 84 مدال، تکواندو با 54 مدال، بوکس با 42 مدال، دوومیدانی با 39 مدال و کاراته با 38 مدال دیده میشود. از نکات مهم این است که کشتی در این دوره به بازیها پشت کرده و تیم دوم خود را اعزام کرده تا تیم اولش را برای مسابقات قهرمانی جهان حفظ کند. علیرضا دبیر هم اعلام کرد که این رویداد مهم اهمیتی برای کشتی و کشتیگیران ندارد. در حالیکه رقابت با کشورهای آسیایی به لحاظ سیاسی برای ایران بسیار مهم است. بهخصوص در این روزهای سخت که همه برای ایران دندان تیز کردهاند حضور قدرتمندانه کشتی میتوانست خیلی از مشکلات را بپوشاند اما علیرضا دبیر اهمیت این بازیها را حتی از لیگ هم پایینتر اعلام کرده است.
مدالآوران خسته
در بین شش رشته مدالآور کاروان ایران دو رشته هستند که دیگر حال و توان کسب مدال را ندارند. به طور مثال بوکس با 42 مدال در بین شش رشته مدالآور بوده اما حالا چند دورهای است که از شرایط اصلی خودش فاصله گرفته است. وزنهبرداری هم که بعد از کشتی بیشترین مدال را داشته در نهایت این دوره بتواند به مدال برنز و نقره فکر کند و خبری از طلا نخواهد بود. رئیس فدراسیون هر دو رشته از قهرمانان رشتههای خود بودند؛ روحالله حسینی در بوکس و سجاد انوشیروانی در وزنهبرداری اما هر دو نشان دادند که انتخابهای خوبی نبودند. انوشیروانی بعد از چهار سال کار کردن شانس مدال طلا را نمیبیند و حسینی هم که وعده داده هر کسی طلا بگیرد، خانه پاداش میدهد.
میزبانی افتضاح
واقعاً شاید هیچکس باور نمیکرد که ژاپنیها چنین میزبانی بدی از این دوره بازیها داشته باشند. دهکده که وجود ندارد؛ ورزشکاران رها در قسمتهای مختلف شهر. اقامت در کانکسها با تختهای بسیار کوچک صدای بسیاری از کشورهای شرکتکننده را درآورده است؛ به نحوی که برخی از کشورها بعد از حضور در ناگویا تصمیم گرفتند که محل اقامت خود را تغییر بدهند. کمبود جای خواب و فاصله زیاد بین سالنها و ورزشگاهها با محل اقامت تیمها صدای همه را درآورده است.
انتهای پیام/