تسلیم فلسفه پرسپولیس

 برخی مربیان معتقدند مربی‌ای که نزدیک به دو دهه با فوتبال واکنشی یا به اصطلاح عامیانه‌اش تدافعی تیم‌هایش را رهبری کرده نمی‌تواند به این راحتی از قالبی که در آن گرفتار شده و تمام جزئیاتش را امتحان کرده خارج شود. این نکته‌ای بود که در مورد مهدی تارتار بعد از اولین شکستش با پرسپولیس و در نقش سرمربی مطرح شد بخصوص اینکه او در تبریز محکوم به ارائه فوتبالی با احتیاط بیش از حد شد که معادل آن همان فوتبال ترسو می‌شود.
مهدی تارتار در تمام دوران مربیگری‌اش تیم‌های متوسط و بعضاً جذابی مثل ملوان یا ذوب‌آهن را هدایت می‌کرد که افتخاراتی در جام حذفی به دست آورده و هوادار هم داشتند اما برای سال‌های متمادی به مربی دفاعی معروف شده بود و بعضاً به همین خاطر از تیم‌های پرطرفدار، پرستاره و پرطرفدار امتیار می‌گرفت و همین باعث می‌شد تا حتی انگ ضدفوتبال به او بزنند.
اصلاً یکی از نگرانی‌های هواداران پرسپولیس بعد از انتخاب او به عنوان سرمربی تیم محبوب‌شان این بود که کیفیت فوتبال تیم پرسپولیس تنزل پیدا کرده و دیگر خبری از آن پرسپولیس زلزله که سال‌ها هواداران را به فوتبال تهاجمی عادت داده بود، نشود.
اتفاقا همین مسأله در قالب سؤال و جواب‌های خبرنگاران با این مربی مطرح شد که تارتار قویا تأکید کرد شرایط در پرسپولیس متفاوت است و او قطعاً فوتبالی تهاجمی و باکیفیت ارائه می‌کند.
شکست مقابل تراکتور و با ارائه یک فوتبال بشدت محتاط و ترکیبی که این ذهنیت را قویتر می‌کرد باعث شد تا نگرانی‌ها در این خصوص بیشتر شود اما فلسفه پرسپولیس که همیشه یک تیم تهاجمی و کنش‌گرا بوده باعث شد تا تارتار خیلی زود از قالب قدیمی‌اش خارج شده و تسلیم پرسپولیس تهاجمی شود.
پرسپولیس این فصل بیشتر از هر تیم دیگری در لیگ برتر گل زده و البته در مقایسه با خودش حداقل در پنج فصل اخیر از این حیث شرایط و آمار بسیار بهتری دارد. از سوی دیگر آنچه باعث شده تا پرسپولیس تارتار تیمی تهاجمی و جذاب به نظر برسد آمار مربوط به امید گل این تیم است که در بیشتر مسابقات به 2 رسیده یا بالاتر از 2 بوده. پرسپولیس در شش هفته ابتدایی بهترین آمار را در آیتم امید گل داشته و این یعنی که از حیث خلق موقعیت‌های خطرناک بهتر از هر تیم دیگری عمل کرده و موقعیت گل ساخته است تا تیمی کاملاً تهاجمی و جذاب به نظر برسد.
واقعیت اینکه تارتار در همان گام دوم به این نکته پی برد که اینجا جایی برای محافظه‌کاری نیست و فشار تاریخی فلسفه تهاجمی باشگاه و البته هوادارانی که به این مدل فوتبال عادت کرده‌اند اجازه نخواهد داد سیستم، ترکیب و استراتژی تیم پرسپولیس به گونه‌ای باشد که به حداقل‌ها فکر کند و با در نظر گرفتن بسیاری از فاکتورها و عوامل بیرونی از جمله مدل بازی تیم حریف دنبال فوتبال واکنشی باشد.
نکته مهم اینجاست که پرسپولیس و وفادار ماندن به فلسفه تاریخی این باشگاه می‌تواند مهدی تارتار را به مربی بهتری برای این باشگاه و البته فوتبال ایران تبدیل کند. تارتار در این فوتبال سال‌ها تجربه کسب کرده و بازیکنان، مدیران و تیم‌های مختلفی در مواجهه با خود یا در کنار خود دیده است. او مدل فوتبال تیم‌های ایرانی، استراتژی غالب مربیان لیگ ایران، رفتارهای کنار زمین و هر آنچه در این لیگ اتفاق افتاده را از نزدیک لمس کرده و خیلی خوب می‌شناسد. او در تیم‌های کوچک بی‌پول، باشگاه‌های صاحب طرفدار و تیم‌های کم توان از نظر مالی و حتی تیم کم‌طرفدار پولدار کار کرده و از هر کدام چندین نکته برای خود اندوخته است.
با این وجود آنچه در پرسپولیس اتفاق می‌افتد ورای تمام تجربیات قبلی او را تبدیل به مربی کامل‌تر و احتمالاً بهتری برای فوتبال ایران خواهد کرد و پرسپولیس می‌تواند از این ارتقا و رشد نهایت بهره را ببرد. تصور کنید تارتاری که فوتبال واکنشی را خیلی خوب بلد بود و می‌توانست از مهره‌های متوسط یا بی‌نام و نشان بهترین بازی را بگیرد اینجا در پرسپولیس ضمن ارائه فوتبال تهاجمی و کنش‌گرا از حیث سر و کله زدن با ستاره‌ها، رهبری رختکن، مواجهه با هواداران و رسانه‌ها و... هم رشد کند و به درجات بالا برسد؛ اینطوری تارتار پکیجی از تمام جزئیات مهم دنیای مربیگری را در اختیار خواهد داشت و تسلیم شدنش مقابل فلسفه پرسپولیس می‌تواند او را در زمره بهترین و کامل‌ترین مربیان ایرانی قرار دهد.
انتهای پیام/