رئیس مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: ما چندین دهه است که به دنبال برگزاری انتخابات به صورت الکترونیکی چه در مرحله احراز هویت و چه در رای گیری و شمارش آرا هستیم و قطعا برگزاری انتخابات شوراها به صورت الکترونیکی از افتخارات نظام به شمار می رود.
متأسفانه فرصت همکاری مستقیم با بهرام بیضایی را نداشتهام، اما همه آثار او را با دقت دنبال کردهام؛ از نمایشنامههایی که نوشت تا اجراهایی که به صحنه آورد و فیلمهایی که ساخت و کارگردانی کرد. آنچه برایم روشن است، این است که بیضایی انسانی بینظیر در حوزه فرهنگ نمایش ایرانی بود؛ هنرمندی که آشنایی کامل و عمیقی با نمایشهای ایرانی، بویژه نمایشهای سنتی این سرزمین داشت.
حسین زارعیان_ دانشیار دانشگاه خوارزمی در یادداشتی نوشت: وابستگی مزمن فدراسیونهای ورزشی ایران به بودجه دولتی، یکی از مهمترین چالشهای حکمرانی ورزش کشور است.
«غم این خفته چند، خواب در چشم ترم میشکند»، این بیت از نیما یوشیج، وصف حال من، بعد از شنیدن خبر فوت بهرام بیضایی است.
موضوع وابستگی شدید فدراسیونهای ورزشی به منابع دولتی، چالش بسیار جدی برای ورزش ایران به وجود آورده است.
حضرت آیتالله خامنهای در پیامی درگذشت روحانی خدوم و پرتلاش مرحوم حجتالاسلام صالحیمنش را تسلیت گفتند.
برای مجید مظفری، بهرام بیضایی نه کارگردانی سختگیر بود و نه اسطورهای دور از دسترس؛ او یک دانشگاه بود؛ دانشگاهی که شرط ورودش آگاهی، مطالعه و شناخت عمیق فرهنگ و تاریخ ایران بود.
حسین نوروزی، روزنامه نگار هنری و گرافیست در روزنامه ایران نوشت: درگذشت بهرام بیضایی، برای من بهعنوان یک طراح گرافیک، صرفاً خاموشی یک فیلمساز برجسته نیست؛ بلکه فقدان اندیشمندی است که سینما را پیش از آنکه روایت بداند، تصویر میفهمید. بیضایی از معدود هنرمندانی بود که قاب را نه بهعنوان چهارچوبی برای ثبت کنش، بلکه بهمثابه سطحی طراحیشده، اندیشیده و معنادار میدید. در سینمای او، تصویر پیش از آنکه حرکت کند، فکر میکند.
علیرضا سپهوند، روزنامهنگار و آهنگساز در روزنامه ایران نوشت: بهرام بیضایی موسیقی را نه برای غرق کردن تماشاگر در احساس، بلکه برای ایجاد فاصله، آگاهی و تفکر به کار میگیرد؛ رویکردی که موسیقی را از نقش تزئینی جدا کرده و به عنصری انتقادی، آیینی و معناپرداز در ساختار فیلم بدل میکند.
محمد رضا درویشی، آهنگساز و پژوهشگر پیشکسوت موسیقی در روزنامه ایران نوشت: بهرام بیضایی هنرمندی تکرارنشدنی بود. این بزرگمرد هنرایران درطول نزدیک به ۶۰ سال فعالیت درعرصه هنر، در سه حوزه مهم حضوربسیار تأثیرگذاری داشت. اول تئاتر و دیگر سینما و درآخر نمایشنامهها و فیلمنامههای ایشان که از متون ادبی بسیار کهن و مهم محسوب میشوند.
جواد صفوی، منتقد سینما در روزنامه ایران نوشت: درگذشت بهرام بیضایی، مرد تکرارناشدنی فرهنگ و هنر ایرانزمین که تا آخرین روز حیات خویش قلبش برای این مرزوبوم میتپید، ضربهای سخت و زخمی جانسوز به فرهنگ و هنر ایران زمین است. بیضایی با پیشینه و سابقهای بس سترگ در وادی ادبیات نمایشی و سینما، از تحولآفرینان و ارتقادهندگان فرهنگ و هنر ایران بود و آثار مکتوب و به روی صحنه رفته و بر پرده تابیدهاش، هرکدام از پی دیگری، همواره حرفی از زخم زمانه بود.
زن جوان که به اتهام معاونت در قتل مردی ایرانی با همدستی یک افغانستانی پای میز محاکمه ایستاده بود، در دادگاه مدعی شد قاتل اصلی خودش است و به خاطر کینهای که از مقتول داشته، او را کشته است.
با تغییر نسل، توجه بر سلامت روان به همان اندازهای اهمیت دارد که سلامت بدن مهم است. در دنیایی که مرز دیجیتال و واقعیت باریکتر از مو است، افراد آگاهی بیشتری از روان خود دارند، اما به نسبت گذشته بیشتر در معرض مبتلا شدن به اختلالهای روانی هستند.
خانههای خشتی، بادهای شدید و چهرههای آفتابسوخته مردمی که سالهاست با کمبود امکانات کنار آمدهاند، تصویر ثابت از روستای ملکی است؛ روستایی در نقطه صفر مرزی با افغانستان در استان خراسان جنوبی. فاصله این روستا از شهر فقط چند ساعت است، اما فاصله اهالی روستا از فرصتهای شغلی، آموزشی و آینده بسیار زیاد است.
۲۵۳ سارق و مالخر که با شگردهای مختلف گوشی قاپی، کیف قاپی و کلاهبرداری میکردند از سوی پلیس آگاهی پایتخت زمینگیر شدند.
مریم افشار، نویسنده و معلم دانشگاه در رزونامه ایران نوشت: روز شنبه خبر آسمانی شدن بهرام بیضایی، چون پتکی سنگین، بر سر فرهنگ ایران فرود آمد؛ بر سر نویسندگان، سینماگران، پژوهشگران و تمامی آنان که فرهنگ و هویت این سرزمین برایشان هنوز معنایی زنده دارد؛ خبری که نه کسی در انتظارش بود و نه تاب شنیدنش را داشت.
محمدرضا مرعشیپور، مترجم ادبیات معاصر عرب و پژوهشگر ادبیات کهن فارسی در روزنامه ایران نوشت: روانشاد بهرام بیضایی استاد همه ما بود. ایشان پژوهشهای بسیار مفصلی در حوزه تئاتر و هنر نمایشی دارند.
محمدحسین بنکدار تهرانی، مدیر مؤسسه فرهنگی همیشه در میان در روزنامه ایران نوشت: سال ۱۳۵۱ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان کتابی از بهرام بیضایی با تصویرسازی مرتضی ممیز چاپ کرد به نام «حقیقت و مرد دانا». قصه بچهای هست که پیامدِ تماشای نمایشی، اَنگیخته میشود که بداند حقیقت چیست؟ و زاروزندگیاش را، یکباره رها میکند و پِی پیرمردی میدود که گمانمیکند حقیقت را میداند و هرگز در همه عمر، یعنی تا پیرسالی (همین بچه داستان) هم به او نمیرسد. او مدام راه میرود تا آن زمان که خودش هم پیر و فرسوده میشود و کنج عُزلت میگزیند و باز بچهای سرمیرسد و از او میپرسد که حقیقت چیست؟
بازار سهام روز گذشته نیز روند صعودی خود را حفظ کرد و شاخص کل برای ۲۱ روز متوالی در محدوده مثبت قرار گرفت؛ شاخص با رشد ۱.۵ درصدی (۶۱,۲۱۸ واحد) به ۴,۱۶۰,۶۴۲ واحد رسید و شاخص کل هموزن نیز با افزایش ۰.۵ درصد به ۱,۱۴۷,۶۷۷ واحد رسید.
شیوا مقانلو، نویسنده، مترجم و مدرس دانشگاه در روزنامه ایران نوشت: نوشتن از نوشتههای بهرام بیضایی حکم چرخیدن لب دریایی را دارد که میدانی فراخ و عمیق است و به تعداد مسافرانش پذیرنده و سخی؛ اما این را هم میدانی که تَرکردن پایی در آن آب یا نهایتاً انداختن توری به دلش و صیدکردن ماهی خردی از آن اعماق پُر نهنگ، یا مثلاً سوار قایق خُردی شدن و دقایقی سینه آرامش را شکافتن، هیچکدام تو را به درک دریا نمیرساند و عمق پر مرجانش را نشان نمیدهد و چیزی از ذخایر کهنش رو نمیکند. فقط لب آب میچرخی که شاید این پرسه دَمی حالت را با توهمی هنرمندانه خوش کند که به دریا رسیدیم... اما میدانی که هیچکداممان نمیرسیم.