اهمیت الگوی بهینهسازی انرژی در ساختاری یکپارچه
طبق ماده ۴۶ برنامه هفتم توسعه، در راستای اصلاح الگوی مصرف و قیمت حاملهای انرژی و سوخت، بندهایی پیشبینی شده که بر اساس آن سازمان بهینهسازی و مدیریت مصرف انرژی ایجاد میشود.
عباس نیکزاد_ دبیر کمیسیون انرژی اتاق ایران: این سازمان نهایتاً ذیل معاونت ریاستجمهوری شکل گرفت. مأموریت آن نیز انجام فعالیتهایی در جهت تقویت بازار بهینهسازی مصرف انرژی، بازار بهینهسازی محیطزیست و مصرف عنوان شده است. از سوی دیگر، قرار است ساختاری ایجاد شود که هم الگوهای بهینهسازی را محقق کند و هم اصلاح الگوی مصرف و قیمت را بهعنوان پیشنیاز بهینهسازی دنبال کند. در مجموع این اقدام، در صورت اجرای صحیح، اتفاق خوبی است. اما آنچه اهمیت دارد اجرای صحیح قانون و ایجاد سازوکارهایی است که انگیزه بهینهسازی ایجاد کنند تا افراد، شرکتها و صنایع در ازای کاهش مصرف، منافع قابل کسب داشته باشند. از این منظر، این تحول قابلتوجه و مثبت ارزیابی میشود.
به نظر میرسد در هر صورت باید به سمت اصلاح قیمتها حرکت کنیم و این اصلاح زمانی امکانپذیر است که در قالب یک ساختار یکپارچه، قدرتمند و بالادستی اجرا شود، زیرا این موضوع صرفاً محدود و بخشی نیست، بلکه موضوعی کلان و سیستمی است که همه دستگاهها، وزارتخانهها و بخشهای مختلف جامعه را درگیر میکند؛ بنابراین لازم است این سازمان بتواند از سطحی بالادستی سیاستها را اجرایی کند؛ سیاستهایی که قابلیت ایجاد تحول داشته باشند. اجرای برنامههای پیشبینیشده در این سازمان میتواند تحول بزرگی در بهینهسازی و تغییر الگوی مصرف ایجاد کند.
بر اساس الگویی که قرار است در سازمان بهینهسازی و مدیریت مصرف انرژی به وجود بیاید، افراد، جامعه و بخشهای مختلف تا یک سطح مشخص با قیمت تعیین شده از منافع انرژی جاری بهرهمند شوند و در صورت مصرف مازاد، نیاز خود را از بورس سبز یا بازار آزاد انرژی تأمین کنند. همچنین اگر بهینهسازی مصرف در بخشهای خانوار، صنعتی یا تجاری انجام شود، منافع اقتصادی برای آنها ایجاد میشود و میتوانند میزان کاهش مصرف خود را در بازار آزاد یا بورس سبز عرضه کنند. خریداران نیز کسانی خواهند بود که مصرف مازاد دارند.
این روند میتواند فرصتی مهم باشد، بهویژه در شرایطی که بحران ناترازی و کمبود انرژی در کشور وجود دارد. در چنین وضعیتی چارهای جز تغییر رویکرد و سیاستها وجود ندارد؛ سیاستهایی که موجب تقویت بهینهسازی شوند. عبور از این بحران از دو مسیر ممکن است که یا افزایش تولید انرژی در بخشهای گاز، برق و آب و یا تقویت بهینهسازی مصرف که باتوجه به اینکه در بسیاری از حوزهها با کمبود مواجه هستیم، باید همزمان با افزایش تولید، بهطورجدی به سمت بهینهسازی حرکت کنیم؛ زیرا با وضعیت فعلی، بخش تولید بهتنهایی نمیتواند پاسخگوی نیاز کشور باشد.
انتهای پیام/