بخش خصوصی توان رقابت با خصولتی‌ها را ندارد

گروه ورزشی: خیلی از مجموعه های خصوصی هم به دلیل عدم بازگشت سرمایه اولیه از حضور و فعالیت در عرصه تیم‌داری خودداری کردند.
تا زمانی که نظام باشگاه‌داری اجرایی نشده و به قانون تبدیل نشود، شاید نتوانیم به خواست متخصصان در این زمینه برسیم. مسأله حق پخش تلویزیونی هم یکی از این مسائل مهم است و ۶۰ درصد درآمد ورزش در دنیا به حق پخش اختصاص دارد، ولی آیا ما از آن بهره‌مند هستیم؟

این مدل خصوصی‌سازی باشگاه‌های ورزشی، بخصوص در فوتبال به هیچ‌وجه با قانون همخوانی ندارد. بر این اساس، با توصیه کارشناسان و بررسی شرایط موجود، لازم است موانع قانونی در این رابطه برطرف شود تا به معنای واقعی، خصوصی‌سازی در ورزش بویژه فوتبال انجام شود.

از آنجا که باشگاه‌های صنعتی همچنان از منابع دولتی تغذیه می‌کنند و تنها به اسم خصوصی تلقی می‌شوند، باید با همکاری نمایندگان مجلس در جهت کمک به دولت در کاهش هزینه‌های غیرضروری، بازنگری جدی در فرآیند خصوصی‌سازی باشگاه‌ها داشته باشیم تا به معنای واقعی، باشگاه‌ها روی پای خود بایستند و دیگر از بودجه‌های دولتی استفاده نکنند.

امروز تنها چهار باشگاه خصوصی در فوتبال ایران فعالیت می‌کنند؛ تراکتور، شمس‌آذر، خیبر و نساجی که با هزینه شخصی مالکان‌شان در فوتبال ایران تنها به صرف تعهد به کشور و شهرهای خود باشگاه‌داری می‌کنند. از تک‌تک مالکان آنها سؤال کنید کدام‌یک از آنها توان رقابت با باشگاه‌های دیگر را که به صورت خصولتی اداره می‌شوند، دارند؟!

باید به سمتی برویم که بخش خصوصی با فراغ بال به تیمداری در ورزش بپردازد، نه ‌اینکه بخش خصوصی و مالکان خصوصی که از جیب خود هزینه ورزش را پرداخت می‌کنند، از ورزش فراری شوند.
تا زمانی که باشگاه‌های ما به سمت واگذاری خردمندانه نروند و بسته قانونی درستی نداشته باشند و مجریان آن نتوانند قانون را به درستی اجرا کنند، این گونه بوده و نه‌تنها باشگاه‌های ما سودآور نخواهند بود، بلکه ضررهای زیادی بر باشگاه‌های ما تحمیل خواهد شد و به سمت خصوصی‌سازی نخواهیم رفت.