دوپینگ، ظلم به ورزش ایران است

گروه ورزشی: برای اینکه ورزشکاران نخبه رده‌های سنی مردان و زنان نسبت به دوپینگ حساس باشند و خود را از آلودگی مبرا کنند، سه نکته کلیدی را باید در نظر گرفت. اولین و مهم‌ترین نکته مبحث آموزش است. آموزش‌هایی که باید برای ملی‌پوشان و کادر فنی تیم‌های ملی اجباری شود. نکته دوم نمونه گیری‌های سرزده با هماهنگی نادو تا ورزشکاران لحظه به لحظه مورد ارزیابی قرار گیرند. راهکار سوم آموزش‌های سراسری است که طی یک فراخوان ملی تمام ورزشکاران، مربیان و سرپرستان تیم‌ها نسبت به عواقب این پدیده شوم آگاه شوند.

امروز با وجود سختگیری‌های فراوان و برگزاری دوره‌های آموزشی، برخی از ورزشکاران آلوده دوپینگ می‌شوند چون آنها از مکمل‌های آلوده و بعضاً قاچاق و با نظر مربیان در دوران بدنسازی استفاده می‌کنند و در نهایت تست دوپینگ آنها مثبت اعلام می‌شود. پس بازهم مسئولیت من کمیته پزشکی است که از سوی پزشک امین فدراسیون، مکمل‌های استاندارد را به ورزشکاران معرفی کنم.

البته ورزشکارانی داریم که هیچ یک از توصیه‌ها و هشدارها را جدی نمی‌گیرند مثلاً یکی از رایج‌ترین مواد نیروزا به نام استانوزول که در فهرست داروهای ممنوعه است همچنان مورد استفاده برخی ورزشکاران قرار می‌گیرد، ورزشکاران بر اساس یک روایت کاملاً غلط تصور می‌کنند آثار این دارو در خون آنها دیده نمی‌شود به همین علت برخی از این دارو استفاده می‌کنند غافل از اینکه آثار این دارو قابل تشخیص است و به عنوان دوپینگ عامل محرومیت ورزشکار می‌شود. ورزشکاران متوجه این نیستند دستگاه‌های کنترل دوپینگ به حدی پیشرفت کرده است که کوچک‌ترین آلودگی را به درستی تشخیص می‌دهد و باعث محرومیت آنها می‌شود.

ما باید در حوزه آموزش پافشاری کنیم تا اطلاعات ورزشکاران و مربیان را ارتقا دهیم. حتی مثبت شدن یک نمونه و محروم شدن ورزشکاری که می‌تواند برای کشور افتخارآفرینی کند، ظلم آشکار به ورزش کشور است.

ما در کمیسیون پزشکی جهانی ووشو قانونی را اجرایی کردیم که تمامی ملی‌پوشان هر کشور برای شرکت در مسابقات جهانی با ارائه گواهی سلامت، باید گواهی شرکت در دوره‌های آموزشی آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ را داشته باشند در غیراین صورت حق شرکت در هیچ رویدادی را ندارند. باید قوانین بازدارنده را افزایش دهیم تا حتی المقدور ورزشکاران به سمت استفاده از داروهای غیر مجاز نروند.