زمان هر انتقاد باید درنظر گرفته شود

ایران آنلاین: این رهنمودها در راستای این است که برخی، حوادث اخیر را به نوعی می‌خواهند به دولت ربط دهند و حتی مسائل پس از این اعتراض‌ها را هم به قوه قضائیه مربوط می‌دانند. حال صرفنظر از اینکه چنین حرف‌هایی درست باشد یا غلط، مسأله اصلی زمان است. یعنی آن نکته‌هایی که منتقدان و تحلیلگران محترم همواره باید آن را رعایت کنند، مسأله متناسب بودن است؛ موضوع این است که مطلبی که قرار است ادا شود مناسب چه زمانی است.
زمان یک عنصر تعیین کننده است. به این معنا که هم محتوا مهم است و هم نوع ادبیاتی که در آن نقدها و تحلیل‌ها به کار می‌رود. همان‌طور که ارائه راهکار نیز اهمیت دارد. گاهی زمان اقتضای نقدها و یکسری تحلیل‌های تند نیست، بنابراین اگر انتقادی هم وجود دارد بهتر است با ادبیاتی دیگر بیان شود زیرا ممکن است در آن شرایط خاص مورد سوءاستفاده قرار بگیرد.
مثلاً شما فرض کنید که در جنگ تحمیلی هشت ساله ایران و عراق، تمام تصمیماتی که سران نظامی در آن زمان برای تمام عملیات‌ها حمایت می‌شد (مسلماً کسی نمی‌تواند بگوید که صددرصد تصمیمات درست بوده است). اما آیا این اجازه را کسی به خودش می‌داد که به طورعلنی و صریح مسئولان نظامی را در آن زمان مورد انتقاد قرار بدهد؟ مسلماً خیر. زیرا آن موقع زمان ضعف در برابر دشمن و خالی شدن دل مردم نبود. بنابراین فاکتور زمان همواره حائز اهمیت است. نقادان و صاحب نظران می‌توانند از طریق دیگری که قید زمان درآن رعایت شده باشد، یعنی به صورت غیرعلنی صحبت کنند.
 همیشه نباید تمام حرف‌ها به شکل علنی مطرح شود، اگر این واقعیت را بپذیریم که کشور در شرایط بحرانی قرار دارد. در این صورت بسیاری از سازماندهی‌‌هایمان در واقع باید متناسب با این شرایط باشد؛ یعنی سازماندهی‌هایی هم در درون قوه مجریه، قوه قضائیه، نهادهای اطلاعاتی، امنیتی، انتظامی و هم میان صاحب نظران مانند اساتید مختلف، نقادان و تحلیلگران شکل بگیرد تا همگی این واقعیت را درک کنیم که اکنون زمان برخی سخنان و واکنش‌های تند و خاص نیست. با پذیرفتن چنین واقعیتی، طبیعتاً ریشه بسیاری از التهابات حل خواهد شد. اما متأسفانه برخی به گونه‌ای صحبت می‌کنند (در مورد مثلاً رئیس ‌جمهوری محترم یا در مورد دولتی‌ها) که انگار اگر آنها نبودند شرایط عادی می‌بود. درصورتی که اصلاً اینطور نیست.