موسیقی میهنی یعنی درخشش غیرت و شرافت

ندا سیجانی / گروه فرهنگی: سرودی از خاطرات مشترک، غرور سرزمینی و امید به فردایی روشن که در هر نتِ آن می‌توان تپش قلب ایران و ایرانی را شنید. غلامرضا صنعتگر خواننده موسیقی پاپ از جمله هنرمندانی است که طی این سال‌ها در کنار تولیدات روز موسیقی، قطعاتی هم در وصف دلیرمردان ایران، وطن و شهدا تولید و منتشر کرده است. قطعه «قاسم هنوز زنده است» به آهنگسازی «محمدرضا چراغعلی» و با شعری از«میلاد عرفان‌پور» که سال ۹۸ توسط مرکز موسیقی و روابط عمومی حوزه هنری در رثای «سردار سپهبد قاسم سلیمانی» تولید شد. صنعتگر درایام جنگ رمضان هم اثری زیبا برای کودکان مظلوم مدرسه شجره طیبه میناب منتشر کرد. گفت‌و‌گو با این خواننده را در ادامه می‌خوانید.

شما از جمله خوانندگانی هستید که درایام جنگ رمضان و همچنین جنگ دوازده روزه ضمن همدلی با مردم آثاری را برای شهدای جنگ تحمیلی رژیم صهیونی منتشر کردید. درباره آثاری که به تازگی منتشر کرده‌اید، توضیح بفرمایید.
کاری که در این برهه زمانی تولید کردم قطعه‌ای با نام «زنگ پرواز» است از تولیدات حوزه هنری و هدیه‌ای است به روح پاک شهدای مدرسه میناب. ترانه این اثر سروده افسانه غیاثوند و آهنگساز آن سیدحسین موسوی است.
قطعه«ساعت شنی» هم درجنگ 12 روزه ساخته شد، با شعری از مهدی ده نمکی وموسیقی سهیل سرافرازی. کار دیگری هم درهمین چند روز آماده کردم با عنوان «روشنایی» که از سروده‌های دوست عزیزم قاسم صرافان است وآهنگسازی آن برعهده خودم بوده با تنظیم فربد یزدانفر.این اثری تقدیمی است به شهدای شاخص استان مرکزی شهید والامقام، فرمانده سپاه محمد پاکپور و کوچکترین شهید ایران طفل معصوم مجتبی که سه روز از تولدش می‌گذشت. لازم به ذکراست اثری دیگری هم بزودی منتشر و آن را به جامعه بزرگ خیرین مدرسه ساز ایرانی تقدیم خواهم کرد.

حس و تعریف شما از «موسیقی میهنی» چیست؟
میهن یعنی سلول سلول شرف وآبرو وغیرت. وقتی پای وطن درمیان باشد یعنی همه وجود هر انسان اصیل وتعریف من از موسیقی میهنی چیزی جز این واژه‌ها نیست. برای وطن باید جان داد و براین اساس موسیقی میهنی یعنی تلألؤ صدای غیرت و شرافت و ایستادگی، یعنی واژه هایش غرور بیافریند و دشمن شکن باشد و با شنیدنش هر لحظه بیشتر از قبل عاشق این خاک مقدس باشیم.

خواندن اثری برای وطن چه تفاوتی با دیگر کارهای شما دارد؟
 بطورکلی همیشه مطابق باورها وارزش‌های مقدس و ایمانی که به تولید یک اثر داشته‌ام و دارم، خوانده‌ام و در تمامی عمر حرفه‌ای هنری‌ام هیچ گاه خارج از این مسیر نبوده‌ام و از این بابت رضایت قلبی دارم. بنابراین خواندن برای وطن هم مانند کارهای دیگرم جزو مقدسات من بوده و با تمام وجودم می‌خوانم.
از نگاه خودم تفاوتی که در این زمینه وجود دارد این است که وقتی سرزمین اجدادی‌ام مورد هجوم دشمن قرار می‌گیرد و برای آن می‌خوانم مانند جانفدا و یا رزمنده‌ای هستم که منتظر نابود کردن دشمنانش است حتی به قیمت از دست دادن جانش.

درتولید این گونه آثار پیام و اثرگذاری کار مورد توجه شما است یا ساختار موسیقایی؟
هر دو مورد قابل توجه است و مکمل یکدیگر هستند. به اعتقاد من یک اثر موسیقایی خوب باید حاوی شعر، ملودی، تنظیم و حتی میکس و مسترینگ خوب باشد و کسر هر کدام از این موارد موجب می‌شود قطعات پازل کامل نشده و کار ناقص بماند.

بازخورد مردم نسبت به این نوع آثار چگونه بوده؟
وقتی برای اولین بار قطعه «زنگ پرواز» از شبکه یک پخش شد، همه حضار از والدین داغدار مینابی تا مجریان و عوامل پشت صحنه اشک می‌ریختند و می‌گفتند تجسم یک روضه جانسوز است. تقریباً هرکسی این کار را گوش کرده، متأثر وغمگین و گریان شده است. ناگفته نماد ازکار«ساعت شنی» هم مردم بسیار استقبال کردند. دربخشی ازترانه این کار می‌خوانم «پای انتقام تا آخر می‌مانیم/ اونا نه ولی ما مرد میدونیم/ موشک‌ها از هر کجا که اومدن به همون جا برشون می‌گردونیم...»مردم ما مطمئن هستند ان شاءالله جنگ را ما با نابودی اسرائیل تمام می‌کنیم. در مجموع بحمدالله این آثار به لحاظ حرف و درد مشترک مردم و بیان وصف حالشان، مقبول واقع شده است مانند کار «قاسم هنوز زنده است».

 از نگاه شما چطور می‌توان تعادل بین کیفیت هنری و پیام ملی را حفظ کرد؟
این هنرتعامل ترانه سرا، آهنگساز و تنظیم‌کننده اثراست و با توجه به رویداد ملی و لحاظ کردن احساسات ملی میهنی، قطعاً برای مردم مهم و مقدس است.

رسالت هنرمندان بویژه اهالی موسیقی دربزنگاه‌های اجتماعی و سیاسی در همسو شدن با مردم چیست؟
هنر یک هنرمند، باید در خدمت احساسات مردمش باشد. هنرمند بدون مخاطب معنا ندارد هر اثرهنری هم برای دیده شدن و شنیده شدن تولید می‌شود. براین اساس یک انسان اصیل در هر جایگاه زمانی هموطن محسوب می‌شود تا در وطن و در کنار مردم وطن و همراه با درد و غم و شادی و احساسات مشترکشان باشد. هنرمند نسبت به مردم سرزمینش وظیفه سنگینی بر عهده دارد چراکه باید با هنرش همراهیش را نشان بدهد وموسیقی هم زبان هنر است و اهالی موسیقی موظفند کنار هموطنانشان ادای دین کنند.

برنامه شما برای ادامه تولید این نوع آثار چیست؟
به برنامه‌ای که از ابتدا داشته ام، پایبندم وکارنامه‌ام گویای همه چیز است.
طی سال‌ها فعالیت هنری، همیشه برای ایران و به پای مردم ایران و با ایستادگی بر باورهایم خوانده‌ام و هرگز هنرم را در مسیر دیگری خرج نکرده‌ام و از این بابت خدا را شاکرم.

در برابر منتقدانی که این سبک موسیقایی را سفارشی خوانی می‌دانند چه پاسخی دارید؟ آیا اساساً موسیقی ملی میهنی را می‌توان در مرزبندی‌های سیاسی تعریف کرد؟
 سفارشی خواندن در خصوص کسانی صدق می‌کند که سبک کارشان با عملشان متفاوت است.
 از نگاه من از وطن خواندن سیاسی‌خوانی محسوب نمی‌شود، بلکه غیرتمندی و شرافتمندی است. میهن هرکسی مادر اوست. سؤال من این است اگر کسی از مادر عزیزش بخواند سیاسی حساب می‌شود؟!
به باورم، بی‌وطنی سیاست زدگی و در خدمت خصم بودن است. نکته دیگر اینکه این واژه قاعدتاً در مورد من و امثال من به کار نمی‌رود.
در بین آثارم همیشه از وطن، اهل بیت، مقدسات و باورهای ملی- میهنی، شهادت و اسطوره‌های ایرانی از آرش و کاوه آهنگر خوانده‌ام تا حاج قاسم و شهدای بزرگوار.
زمانی قطعه «واسه این عشق می‌شه جنگید» را برای امام شهیدمان خواندم که فتنه ۱۴۰۱ غبار را روی دل‌ها نشانده بود و خیلی‌ها سرزنشم کردند، ولی من به عشق سیدعلی خامنه‌ای خواندم و با افتخار از همان ابتدا تقدیمش کردم.  سیاست زده کسانی هستند که دشمن بر ذهن و قلب و باورشان خیمه زده است و با این همه بدیهیات نمی‌خواهند قبول کنند در مسیر اشتباهی قدم
 برداشته‌اند.

به عنوان سؤال آخر بفرمایید به عنوان خواننده کدامیک از آثار ملی میهنی خوانندگان دیگر را می‌پسندید و چرا؟
هرکاری که با حسن نیت و باور قلبی خوانده شده باشد به دل می‌نشیند به این دلیل که احساسات درونی به دیگران منتقل می‌شود. اگر اثر خواننده‌ای به جان مردم نشست و آن گونه بود که احساسات ملی آنها را برانگیخت، مورد پسند قرار می‌گیرد. آثار زیادی از همکارانم وجود دارد که این ویژگی‌ها را دارند و من برای هرکسی که برای ایران سربلند و ایرانیان نجیب‌زاده، قدمی بردارد دعا می‌کنم و قدردان و سپاسگزارش 
هستم.