حسین محجوبی: هنر باید حال انسان را بهتر کند

سعیده احسانی راد؛ گروه فرهنگی / با او درباره نقاشی‌هایش که همیشه ایران دوستی و طبیعت را با خود دارد در روز تولدش گفت‌و‌گویی کوتاه کردیم که در ادامه می‌خوانید.

استاد محجوبی! امروز نود و ششمین سالگرد تولد شماست؛ درباره زادگاه‌تان و ایران‌دوستی در آثارتان بگویید؟
خدا را شکر هنوز در 96 سالگی نقاشی می‌کشم. در تابلوی دو متر در دومتر با نقاشی، این زبان، زبان زیبای عالم، حرف‌هایم را می‌گویم. تابلویی دارم به نام «ذره خدا» که تم اتم دارد. کل عالم از اتم درست شده است. درختی که سمبل همه خوبی‌هاست و اسب سمبل حرکت و زیبایی و این دو از ویژگی‌های کارم است. با اینکه از نظر فلسفی کارهایم به نوعی اعتراض به انسان برای خراب کردن طبیعت است. اعتراض به اینکه چرا طبیعت را تخریب می‌کند و چرا نزدیک 200 نوع موجود توسط انسان‌ها از بین می‌رود. بسیار خوشحالم که در سرزمینی زندگی می‌کنیم که زادگاه تمدن است. ایران سرزمینی است که از دیرباز کانون فرهنگ و تمدن بوده و بسیاری از جلوه‌های زیبای فرهنگ بشری از اینجا به دیگر نقاط جهان گسترش یافته است. به هر حال این سرزمین برای ما واقعاً مقدس است. فردوسی نمونه بارز عشق به این سرزمین است؛ شاعری که با سروده‌هایش زیبایی و شکوه ایران را به تصویر کشیده است.

این روحیه وطن‌دوستی که در کارهای شما دیده می‌شود از کجا ریشه می‌گیرد؟
معلوم است؛ این احساس از عشق به ایران می‌آید. ایران برای من سرزمین مقدسی است؛ زادگـــاه تمدن. حتی تابلویی با نام «ایران» کار کرده‌ام.
پژوهش‌هایی هم درباره مسیرهای تمدنی انجام شده که نشان می‌دهد گسترش تمدن از این سرزمین به دیگر مناطق جهان رسیده است. به همین دلیل همیشه سعی کرده‌ام در آثارم این حس و این ریشه‌ها را نشان بدهم.

هنوز در 96 سالگی سرشار از انرژی و انگیزه هستید. این انرژی و پویایی که در کارهایتان دیده می‌شود از کجا نشأت می‌گیرد؟
من از درخت الهام می‌گیرم. برای من درخت سمبل زندگی، حرکت و زیبایی است. در آثارم حرکت از پایین به بالا را نشان می‌دهم؛ گویی انسان از تاریکی به سوی روشنایی و شادی حرکت می‌کند. هنر باید انسان را به سمت امید، زیبایی و زندگی هدایت کند.

در بسیاری از کارهای شما طبیعت و نمادهایی مثل دماوند دیده می‌شود. دلیل این علاقه چیست؟
خب برای اینکه طبیعت ایران بی‌نظیر است. شاید بخشی از این علاقه به این دلیل باشد که من در شمال کشور به دنیا آمده‌ام و از نزدیک با طبیعت بکر آن آشنا بوده‌ام. اما در حقیقت همه جای ایران زیباست؛ حتی کویرهای آن هم زیبایی خاص خودشان را دارند. ایران در مجموع سرزمین بسیار شگفت‌انگیزی است.

با توجه به یک عمر کار و تجربه هنری آیا پیامی برای هنرمندان جوان دارید؟
به نظر من هنرمند باید با امید و عشق کار کند. من همیشه تلاش کرده‌ام در آثارم رنگ‌ها و فضاهایی خلق کنم که امیدآفرین باشد. دنیا با همه سختی‌هایش همچنان جای زندگی و زیبایی است. هنر می‌تواند حال انسان‌ها را بهتر کند و این مسئولیت مهمی برای هنرمندان است.