۳ متهم به قتل محاکمه شدند / تسویه حساب نیم میلیون دلاری با گلوله
مرد افغانستانی که متهم است با اجیر کردن دو آدمکش سناریوی قتل مدیر یک شرکت را طراحی کرده با همدستانش در دادگاه کیفری یک استان تهران محاکمه شدند.
کامران علمدهی/ بهمن سال 1403 گزارش شلیک مرگبار به سوی مرد میانسالی در منطقه پاسداران به پلیس اعلام و در بررسیهای اولیه مشخص شد که مقتول از سوی 2 راکب یک دستگاه موتورسیکلت مورد هدف قرار گرفته است.
در بررسیهای بعدی معلوم شد که مقتول مردی 60 ساله و مدیر یک شرکت خصوصی بود و قتل در چند قدمی محل کارش رخ داده است.
تحقیقات برای شناسایی عاملان قتل ادامه داشت تا اینکه خانواده مقتول سرنخ رسیدن به عامل قتل را به پلیس دادند. آنها گفتند: «پدرمان از مدتها قبل با مردی افغانستانی به نام کریم رابطه کاری داشت اما به خاطر مسائل مالی به اختلاف خورده بودند و کریم حدود نیم میلیون دلار بدهکار بود.»
وقتی مأموران به سراغ کریم رفتند او در بازجوییهای فنی به طراحی سناریوی قتل اعتراف کرد و گفت: «وقتی با مقتول اختلاف پیدا کردم مردی به نام مسعود را در ازای دریافت 350 میلیون تومان اجیر کردم تا او را به قتل برساند.»
پس از آن مأموران به سراغ مسعود رفتند اما معلوم شد او به یکی از شهرهای جنوبی کشور فرار کرده و وقتی همراه همسرش چند روز قبل در حال بازگشت به تهران بود خودروی آنها تصادف کرده و هردو در بیمارستان بستری هستند. در ادامه مأموران به بیمارستان رفتند و به بازجویی از مسعود پرداختند که وی به قتل مدیر شرکت با همدستی پسر عمهاش وحید اعتراف کرد و وحید نیز بازداشت شد اما او از همان ابتدا منکر هرگونه همدستی با کریم و مسعود شد.
با تکمیل تحقیقات پرونده مسعود به اتهام مباشرت در قتل، کریم به اتهام معاونت در قتل و برای وحید به اتهام کمک به فرار متهم ردیف اول و اختفای ادله جرم کیفرخواست صادر و پرونده برای رسیدگی به شعبه 9 دادگاه کیفری یک استان تهران فرستاده شد.
در دادگاه چه گذشت؟
در ابتدای جلسه اولیای دم درخواست قصاص کردند.
پس از آن مسعود به جایگاه رفت و گفت: «من اتهام قتل را قبول ندارم. کریم چون افغانستانی بود و نمیتوانست چکهایش را وصول کند چکی به مبلغ 5 میلیارد تومان به من داد تا برایش وصول کنم در ازای آن هم 200 میلیون تومان گرفتم وگرنه من نقشی در ماجرا نداشتم.»
قاضی پرسید: «اما تصاویر شما در دوربینها ثبت شده که روز حادثه در محل جنایت بودید.»
متهم گفت: «چند هفته قبل گچکاری مجتمعی را در جنوب کشور گرفته بودم و از پسرعمهام خواستم تا به من کمک کند. آن روز برای گرفتن چند فقره چک از کریم به منطقه پاسداران رفته بودیم و بعد از آن هم محل را ترک کردیم.»
در ادامه متهم ردیف سوم نیز با رد اتهاماتش گفت: «روز حادثه پسرداییام با من تماس گرفت و گفت من را با موتور به جایی برسان وقتی به پاسداران رسیدیم چند دقیقهای روی موتور نشسته بودیم که به یکباره مسعود پیاده شد و به سمت مرد میانسالی رفت و چند گلوله به او شلیک کرد و با سرعت برگشت و گفت بریم من هم از ترسم فقط با سرعت محل را ترک کردم. باور کنید اینقدر حالم بد بود که نمیتوانستم فکر کنم. بعد هم از مسعود پرسیدم چرا این کار را کردی که جوابی نداد و از موتور پیاده شد و رفت. من بیگناهم و مسعود از من سوءاستفاده کرد.»
پس از آن کریم در دفاع از خودش گفت: «من از مدتها قبل با مسعود آشنا بودم و او چکها و پولهای من را وصول میکرد. روز حادثه هم از او خواسته بودم تا اختلاف حسابم را با مدیر شرکت حل کند و نمیدانم که چرا او را کشت. من اصلاً نگفته بودم که او را بکشد.»
قاضی از مسعود پرسید: «تو در مراحل بازجویی به قتل اعتراف کرده بودی و حالا در حالی که همدستانت هم علیه تو شهادت دادهاند باز هم آن را کتمان میکنی؟»
مسعود جواب داد: «اعترافاتم به خاطر این بود که کریم از من خواسته بود قتل را گردن بگیرم تا برایم رضایت بگیرد بعد هم در زندان فیلمی از بچهام برایم فرستاد که در کوچه بازی میکرد و تهدیدم کرد که اگر قتل را گردن نگیرم خانوادهام را میکشد. در مورد اظهارات وحید هم باید بگویم که او هم از طرف کریم خریده شده که علیه من حرف بزند.»
با پایان اظهارات متهمان، قضات برای صدور رأی وارد شور شدند.
انتهای پیام/