وحدت و انسجام بخشی از قدرت ملی است
اتحاد ملی و انسجام اسلامی، از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی و حتی پیش از آن، یکی از مهمترین رمزهای موفقیت ملت ایران در مواجهه با قدرتهای بزرگ و دشمنان بوده است.
محمدکاظم انبارلویی، قائم مقام دبیرکل حزب مؤتلفه اسلامی: ملت ایران با تکیه بر وحدت ملی و پیروی از رهبری و امامت جامعه توانست در برابر دسیسهها، نیرنگها و فشارهای استبداد و استعمار جهانی ایستادگی کند. نگاهی به تحولات سیاسی و جغرافیایی ۲۰۰ تا ۳۰۰ سال اخیر نشان میدهد که یکی از مهمترین ابزارهای استعمار برای سلطه بر ملتهای منطقه، ایجاد تفرقه و اختلاف میان مردم و امت اسلامی بوده است. بسیاری از کشورهایی که امروز در منطقه غرب آسیا مشاهده میکنیم، در چند قرن پیش با مرزها و ساختار سیاسی کنونی وجود نداشتند.
ایران امروز نیز تنها بخشی از قلمرو ایران تاریخی است. تجزیه سرزمینی و تصرفات روزافزون قدرتهای استعماری علیه ایران، تا حد زیادی در بستر اختلافافکنی و ایجاد شکاف در میان صفوف ملت صورت گرفت. در مقابل، هر زمان که ملت ایران توانست حول یک محور مشترک و رهبری واحد گرد هم آید، قدرت مقاومت و ایستادگی آن افزایش یافت. در ادبیات انقلاب اسلامی، میتوان این تقابل را رویارویی «امام نور» و «امام نار» دانست؛ یعنی از یک سو وحدت، هدایت و انسجام جامعه و از سوی دیگر تلاش دشمن برای ایجاد اختلاف، سردرگمی و تفرقه. امروز نیز حفظ این وحدت، ضرورتی اساسی برای عبور از چالشهای موجود است.
رهبر جمهوری اسلامی در پیامها و بیانات متعدد، همواره بر ضرورت حفظ وحدت ملی و انسجام اسلامی تأکید کردهاند. در تازهترین پیام ایشان به مناسبت هفته دولت نیز بر پرهیز از هر اقدامی که به انسجام اسلامی آسیب میزند تأکید شده و تقویت قدرت و اقتدار ایران بهعنوان یکی از امور ضروری مورد توجه قرار گرفته است. در این چارچوب، «روایت قدرت» نیز اهمیت ویژهای پیدا میکند. هرگونه بیان و برجستهسازی ضعفهای کشور، بویژه در شرایط جنگ و فشار خارجی، اگر بدون در نظر گرفتن واقعیتهای میدان و با هدف تضعیف اعتماد عمومی صورت گیرد، میتواند پیام ضعف به دشمن منتقل کند و او را به ادامه فشار و تجاوز تشویق نماید.
البته تأکید بر وحدت ملی به معنای نادیده گرفتن مشکلات، ضعفها و کاستیهای داخلی نیست.
نقد سازنده و مطالبهگری، لازمه رشد و اصلاح جامعه است؛ اما تبدیل نقدها به ابزاری برای دامن زدن به اختلافات قومی، قبیلهای، مذهبی و سیاسی، مسألهای متفاوت است. بویژه آنکه بخشی از مشکلات موجود، محصول شرایط دشوار و جنگ خانمانسوزی است که کشور با آن مواجه است. یکی از مهمترین سلاحهای دشمن در شرایط کنونی، ایجاد دوقطبیهای کاذب و به راه انداختن جنگ شناختی و روانی است؛ جنگی که هدف آن میتواند ایجاد سردرگمی در افکار عمومی و دشوار کردن تشخیص دوست از دشمن باشد. در چنین شرایطی، بلوغ سیاسی ملت ایران میتواند مانع شکلگیری این دوقطبیها و پروژههای تفرقهافکنانه شود. از این رو، در شرایط امروز، حفظ اتحاد ملی و انسجام اسلامی صرفاً یک شعار سیاسی یا توصیه اخلاقی نیست؛ بلکه بخشی از الزامات امنیت ملی و قدرت ملی ایران است.
انتهای پیام/