روستای مهدیه در دوراهی الحاق به مرودشت یا حفاظت از تخت‌جمشید

بخشی از این گزارش را در ادامه بخوانید:

بحث الحاق محدوده روستای مهدیه به شهر مرودشت از سال ۱۴۰۳ جدی‌تر شد.

مهدیه در حریم درجه ۲ تخت‌جمشید قرار دارد و حدود ۱۱۰ هکتار از این محدوده مسکونی است؛ اما به گفته مسئولان میراث فرهنگی، این منطقه نه تحت پوشش شهرداری قرار داشت و نه از سازوکار مشخص دهیاری برخوردار بود.

 مشکل خدمات‌رسانی و وضعیت نامناسب محور ورودی تخت‌جمشید، دستمایه طرحی شد که بر اساس آن قرار بود مهدیه به محدوده شهری مرودشت افزوده شود.

در مقابل، پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید راه دیگری را پیشنهاد کرد: ساماندهی مهدیه بدون الحاق آن به شهر. شورای راهبردی پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید نیز در مهرماه ۱۴۰۴ با توسعه شهر مرودشت به سمت تخت‌جمشید مخالفت کرد و پیشنهاد داد محدوده‌ای حدود ۳۷ هکتاری با رویکرد گردشگری ساماندهی شود.

این طرح می‌توانست خدمات گردشگری، پارکینگ و فعالیت‌های مورد نیاز محور ورودی تخت‌جمشید را سامان دهد، بدون آنکه مرز شهر مرودشت به سمت محوطه تاریخی پیشروی کند.

 محمدجواد جعفری، سرپرست وقت پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید، نیز بر همین راهکار تأکید داشت. از نگاه او، مهدیه نیازمند ساماندهی بود، اما این ساماندهی نباید بهانه‌ای برای توسعه شهر در حریم تخت‌جمشید می‌شد.

طرح متوقف نشد

 مخالفت بسیاری از کارشناسان و فعالان میراث فرهنگی این تصور را ایجاد کرده بود که روند الحاق متوقف شده است.

نزدیک به ۳۰ نامه از سوی پایگاه میراث جهانی تخت‌جمشید، شورای راهبردی، وزیر و معاونان وزارت میراث فرهنگی برای جلوگیری از این روند و پیگیری موضوع ردوبدل شد.

اما روند پرونده متوقف نشد. شهرداری مرودشت در اردیبهشت ۱۴۰۵ برای تهیه طرح محدوده الحاقی، مشاور انتخاب کرد و به این ترتیب، پرونده‌ای که قرار بود متوقف شود، وارد مرحله تازه‌ای از فرآیند اجرایی شد.  

در نهایت نیز الحاق حریم درجه ۲ تخت‌جمشید به محدوده شهری مرودشت روی کاغذ نهایی و ابلاغ شد؛ هرچند به گفته جعفری، همچنان امکان بازنگری و لغو آن از مسیرهای قانونی وجود دارد.