۷ اکتبر در انگاره ذهنی اسرائیل
در سومین سالگرد عملیات بزرگ، تاریخی و جسورانه ۷ اکتبر ۲۰۲۳ هستیم. در یادداشت قبلی و همچنین پیشتر در این ستون حول ۷ اکتبر موضوعاتی مورد بررسی قرار گرفته است؛ اما یکی از زوایایی که باید به آن توجه کرد؛ زاویه دید اسرائیلی به ۷ اکتبر است.
محمد محسن فایضی: طوفان الاقصی، چرایی و پیامدهای آن از زاویه دید فلسطینی و محور مقاومت، مسئله ای کاملا متفاوت از منظر نگرش ذهن اسرائیلی و تاثیر آن بر جامعه اسرائیلی است. نخستین تاثیر طوفان محمد ضیف بر ساکنین سرزمین های اشغالی، بازتولید ذهنیت از هولوکاست از سوی رژیم است. هولوکاست جدا از بحث های تاریخی و واقعی بودن یا نبودنش، شکل دهنده بخشی از چهارچوب نگرش یهودی های صهیونیست به موضوعات مختلف بالاخص هویتی است. از منظر اشغالگران، یهودیت ( رژیم صهیونیستی) یک موجودیت تنها و مورد تهدید موجودیتی است.
این نگرش و پس زمینه ذهنی آنها موجب کنش و قاعده فکری متفاوتی شده است. 7 اکتبر بواسطه نوع غافل گیری، شدت عملیات و اسیرگیری، انگاره عدم امنیت و تنها بودن را دوباره بازتولید کرد.نتیجه بازتولید این نگاره، موجب میشود که این تحلیل مبنی بر فروپاشی شاکله امنیتی رژیم صهیونیستی دور از واقعیت نباشد؛ مبنا و توجیه موجودیت اسرائیل برای یهودیان هم بر همین پایه است.
فسلفه موجودیت این رژیم آن بود که اینجا (سرزمین های فلسطین) تنها جایی است که یک یهودی در جهان در آرامش خواهد بود. اما 7 اکتبر و فضای ضد صهیونیستی پس از آن این فلسفه را به ضدیت خودش تبدیل کرد و این سوال ایجاد شد که شاید در جاهای دیگر امنیت ما بیشتر از قبل برقرار است؟متأثر از این فضای عدم اطمینان و عدم امنیت برآمده از 7 اکتبر، خلق کلمات زیادی در فضای اسرائیل را شاهدیم.
به طور مثال می توان به مصاحبه یائیر لاپید نخست وزیر سابق اسرائیل روز قبل 7 اکتبر امسال اشاره کرد که میگوید هدف 7 اکتبر صرفاً کشتن اسرائیلیها نبود؛ بلکه ایجاد ترس، سوءظن، نفرت، افراطگرایی و در نهایت وادار کردن جامعه اسرائیل به ویران کردن خودش از درون بود. لاپید هم چنین معتقد است سنوار میدانست نمیتواند اسرائیل را در یک جنگ متعارف شکست دهد؛ هدف او تبدیل اسرائیل از یک جامعه باز به ساختاری بسته، ترسیده، افراطی و گرفتار انتقام بود. او با حمله به شبکه 14 عبری (نزدیک به نتانیاهو) میگوید این جریانها(راست اسرائیل)، میراث شهیدان سنوار و نصرالله را زنده میکنند.
بر اساس نظرسنجی انجامشده در دانشگاه رایشمن، 38 درصد از جامعه صهیونیستی معتقدند فرماندهان ارتش و شاباک با حماس همکاری کردهاند. «نظریه خیانت از داخل» خودش تبدیل به نوعی خیانت از داخل شده، انتشار عمدی این ادعاها اعتماد عمومی به ارتش، شینبت و نهادها را تخریب میکند.
در نهایت لاپید میگوید جامعه اسرئیلی باید تصمیم بگیرد که میخواهد با ترس و سوءظن زندگی کند یا با قهرمانی و مسئولیت متقابل! چیزی که میتوان میراث بزرگ 7 اکتبر در شاکله ذهنی و هویتی اسرائیل دانست؛ انگاره ای که نتانیاهو همواره به دنبال توجیه آن است که چرا غافلگیر شده و دیگر اطمینان بخش نیست!
انتهای پیام/