توسعه بدون هویت روستایی

  محمود غلامی/  تصریح قانون اساسی، سند چشم انداز بیست ساله، سند آمایش سرزمینی و سیاست های ابلاغی کلی نظام بر نقش و‌ جایگاه روستاها نشان از اهمیت و کارکردهای اساسی روستا در توسعه ملی دارد.
با این تاکید و با تمرکز بر روستاهای شهریار پی خواهیم برد‌که مدیران محلی، دهیاران و‌ شورای های روستایی به رغم موفقیت نسبی درتوسعه  زیربنایی ،در حوزه سیاست‌های جمعیتی، مهاجرتی، تامین زیرساخت ها و رعایت ضوابط و مقررات ساخت و سازها توفیق چندانی نداشتند.
امروز روستاهای شهریار در مجاورت تهران از کردامیر و فرارت، دهشاد، یوسف آباد، نصیرآباد تا رضی آباد بالا تحت تاثیر ساخت وسازهای مجاز و‌غیرمجاز، تغییر کاربری ها و مهاجرت بی رویه از هویت روستایی و کارکرد کشاورزی و‌ اقتصادی دور افتاده و سیمای شهری و آپارتمان نشینی به خود گرفته اند.
تخریب محیط زیست، تغییر کاربری اراضی کشاورزی و باغی در کنار ناکارامدی طرح هادی روستایی وفقدان نظارت موثر موجب تهدید امنیت غذایی وتخریب حوزه حریم شهرها شده است،که بازنگری و تجدیدنظر در سیاست های توسعه روستایی را ضروری می سازد.
احداث آپارتمان های ۵و۶طبقه در روستای رضی اباد بالا و بارگذاری جمعیتی چند برابری ظرفیت زیستی، نمونه ای از ناهنجاری در ساخت‌ و سازهای روستاهای شهریار و انحراف از اهداف کلان توسعه روستایی است. 
توسعه‌ای که بدون توجه به منابع آب، شبکه خدماتی، زیرساخت ها، محیط زیست و ظرفیت جمعیتی انجام شود، نه‌تنها به ارتقای کیفیت زندگی روستایی منجر نمی‌شود، بلکه می‌تواند زمینه‌ساز شکل‌گیری بحران‌های تازه باشد.
بحراب آب شرب در تابستان گذشته نمونه ای از تبعات توسعه نامتوازن است که مشکلات زیادی برای مردم ایجاد کرد. 
به نظر می رسد با اعمال مدیریت یکپارچه روستایی ورفع موازی کاری بتوان مسیر توسعه وعمران روستایی را هموارکرد.
روزملی روستا و‌عشایر فرصت مناسبی برای تحلیل واقعی وضعیت روستا به ویژه در سطح استان تهران  است که می تواند  به توسعه روستایی که هدف قانونگذاران وبرنامه ریزان است نزدیک گردد .
باید تاکید کرد که برگزاری صرف نمایشگاه توانمندی ها روستاها و‌عشایر بدون تحلیل واقعیت زندگی وفضای روستایی و‌بدون توجه به چالش ها و نیازهای روستانشینان هدر دادن منابع و‌اتلاف وقت است.‌