از «نه جنگ، نه صلح» تا «صلح مشروط»: منطق خروج از وضعیت معلق
در دیدار اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی با سرلشکر رضایی(دبیر شورای عالی امنیت ملی)، چند عبارت کلیدی مطرح شد که در کنار هم، چارچوبی روشن برای خروج از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» ترسیم می‌کند.
علیرضا خجسته‌پور، قائم مقام دبیرکل حزب جامعه اسلامی مهندسین: در دیدار اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی با سرلشکر رضایی(دبیر شورای عالی امنیت ملی)، چند عبارت کلیدی مطرح شد که در کنار هم، چارچوبی روشن برای خروج از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» ترسیم می‌کند: «مستأصل‌شدن دشمن» به‌عنوان ثمره مقاومت دلیرانه ملی، تأکید بر «اطلاع‌رسانی فعالانه و بموقع» برای استمرار حضور مردم، و پیگیری «تأمین حقوق و منافع ملت ایران و جبهه مقاومت از طریق تحقق شروط مطرح‌شده از سوی مسئولان کشور با هدف پایان جنگ و شرایط نه جنگ، نه صلح.»
این سه مؤلفه، در واقع یک استراتژی سه‌لایه را شکل می‌دهند. لایه اول: خروج مشروط ایران، نه تسلیم. رهبری معظم تصریح کردند که پیگیری حقوق ملت باید «از طریق تحقق شروط مطرح‌شده از سوی مسئولان کشور» انجام شود.
این عبارت یعنی خروج از وضعیت معلق، نتیجه‌ای است که باید با اقدامات طرف مقابل محقق شود، نه با اقدامی یک‌طرفه از سوی ایران. ایران از بلاتکلیفی خارج می‌شود، اما نه با دادن امتیاز، بلکه با واداشتن دشمن به پذیرش شروط اعلام‌شده. به تعبیر دیگر، این موضع از موقعیت قدرت بیان شده است، نه ضعف. بنابراین مردان دیپلماسی ایران باید بتوانند دستاوردهای ارزشمند میدان را در چارچوب حقوق مسلم ملت شریف ایران به امتیازات دیپلماسی بدل نمایند.
لایه دوم: اطلاع‌رسانی به‌عنوان پل اعتماد. تأکید بر «اطلاع‌رسانی فعالانه و به‌موقع برای استمرار حضور مردم در دفاع از کشور و نظام» نشان می‌دهد که خروج از این وضعیت، بدون پشتوانه مردمی و سرمایه اجتماعی ممکن نیست. این اطلاع‌رسانی باید هم دستاوردها را شفاف کند و هم هزینه‌ها و مسیر پیش‌رو را. در واقع، شفافیت در گفتار و عمل، پل میان تصمیم‌گیری در سطح حاکمیت و اعتماد در سطح جامعه است.
تجربه سال‌های اخیر نشان داده که هر شکاف میان وعده و عمل، مستقیماً به شکاف در وحدت اجتماعی تبدیل می‌شود. لایه سوم: حفظ ابزارهای فشار. در همین دیدار، «حفاظت از امنیت ملی و منطقه‌ای با اعمال مدیریت بر تنگه هرمز» نیز مطرح شده است. این یعنی ایران ابزارهای فشار خود را حفظ می‌کند تا شروطش را در عمل قابل پیگیری کند. خروج از وضعیت «نه جنگ، نه صلح» بدون حفظ این اهرم‌ها، در عمل به معنای از دست دادن دست‌برتر خواهد بود.ژ
به عنوان جمع‌بندی می‌توان این‌گونه بیان کرد که تعبیر دقیق موضع رهبری این است که «نه جنگ، نه صلح» یک وضعیت تحمیلی و ناپایدار است که باید پایان یابد، اما پایان آن با شروط ایران و از موضع قدرت رقم می‌خورد. این موضع نه به معنای ورود به جنگ است و نه پذیرش صلحی که دستاوردهای مقاومت را نادیده بگیرد.
مسیر خروج، فعال و مشروط است: حفظ ابزارهای فشار، تقویت انسجام داخلی، اطلاع‌رسانی شفاف به مردم، و پیگیری جدی تحقق شروط اعلام‌شده. در این چارچوب، خروج از وضعیت معلق، پاداش مقاومت است، نه عقب‌نشینی از آن.
انتهای پیام/