اتحاد مقدس؛ پشتوانه عبور از وضعیت نه جنگ، نه صلح
جنگی که امروز با آمریکا و رژیم صهیونیستی در جریان است، صرفاً به میدان نظامی یا فشارهای اقتصادی و تحریم‌ها محدود نمی‌شود؛ بلکه جنگی ترکیبی است و جنگ رسانه‌ای و روانی یکی از مهم‌ترین اضلاع آن به شمار می‌رود. دشمن با بهره‌گیری از ظرفیت گسترده رسانه‌ای خود می‌کوشد در کنار فشارهای نظامی و اقتصادی، فضای سیاسی و اجتماعی ایران را در وضعیت تعلیق نگه دارد؛ وضعیتی که از آن با عنوان «نه جنگ، نه صلح» یاد می‌شود. خروج از این شرایط، مستلزم مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ در سطوح مختلف حکمرانی و جامعه است.
روح‌الله لک علی‌آبادی، نماینده مردم ازنا در مجلس شورای اسلامی: جنگی که امروز با آمریکا و رژیم صهیونیستی در جریان است، صرفاً به میدان نظامی یا فشارهای اقتصادی و تحریم‌ها محدود نمی‌شود؛ بلکه جنگی ترکیبی است و جنگ رسانه‌ای و روانی یکی از مهم‌ترین اضلاع آن به شمار می‌رود. دشمن با بهره‌گیری از ظرفیت گسترده رسانه‌ای خود می‌کوشد در کنار فشارهای نظامی و اقتصادی، فضای سیاسی و اجتماعی ایران را در وضعیت تعلیق نگه دارد؛ وضعیتی که از آن با عنوان «نه جنگ، نه صلح» یاد می‌شود. خروج از این شرایط، مستلزم مجموعه‌ای از اقدامات هماهنگ در سطوح مختلف حکمرانی و جامعه است.
نخستین الزام این مسیر، تقویت انسجام ملی و شکل‌گیری آن چیزی است که می‌توان از آن به‌عنوان «اتحاد مقدس» یاد کرد. تأکید مقام معظم رهبری بر ضرورت خروج از وضعیت نه جنگ، نه صلح، در کنار توصیه‌های مکرر ایشان به حفظ وحدت، نشان می‌دهد که عبور از شرایط موجود صرفاً با اتکا به توان نظامی یا ابتکار دیپلماتیک امکان‌پذیر نیست؛ بلکه به پشتوانه‌ای اجتماعی و سیاسی نیاز دارد که قدرت تصمیم‌گیری و چانه‌زنی کشور را تقویت کند. دشمن زمانی می‌تواند از اختلافات داخلی به‌عنوان اهرم فشار استفاده کند که میان مسئولان، جریان‌های سیاسی و جامعه شکاف ایجاد شده باشد. در مقابل، انسجام داخلی امکان بهره‌برداری طرف مقابل از این اختلافات را کاهش می‌دهد. در این میان، دولت مسئولیتی محوری بر عهده دارد. تقویت تاب‌آوری اقتصادی، مدیریت مشکلات معیشتی، کاهش نااطمینانی‌ها و اطلاع‌رسانی شفاف درباره تصمیمات، از جمله اقداماتی است که می‌تواند اعتماد عمومی را حفظ کند. انسجام ملی صرفاً با توصیه به وحدت شکل نمی‌گیرد، بلکه باید در عملکرد دستگاه‌های اجرایی و توانایی آنها برای پاسخ‌گویی به مطالبات مردم نیز نمود پیدا کند. در سطح حاکمیت، هماهنگی میدان و دیپلماسی از ضرورت‌های اساسی خروج از وضعیت موجود است.
توان دفاعی نیروهای مسلح و ظرفیت دیپلماتیک کشور، دو ابزار مکمل برای تأمین منافع ملی‌اند و نباید آنها را در برابر یکدیگر قرار داد. قدرت نظامی می‌تواند هزینه تهدید و زیاده‌خواهی دشمن را افزایش دهد و زمینه مذاکره از موضع قدرت را فراهم کند؛ همان‌گونه که دیپلماسی نیز می‌تواند دستاوردهای میدان را به امتیازهای سیاسی و امنیتی پایدار تبدیل کند. از این منظر، مذاکره لزوماً نقطه مقابل مقاومت نیست، بلکه در صورت برخورداری از پشتوانه قدرت ملی و راهبردی روشن، عرصه دیگری برای پیگیری منافع کشور است.
بر همین اساس، سران قوا، نیروهای مسلح و دستگاه دیپلماسی باید در چارچوب راهبردی مشترک حرکت کنند. رقابت‌های جناحی نباید تصمیم‌گیری درباره مسائل کلان کشور را تحت تأثیر قرار دهد و اخبار تأییدنشده درباره تماس‌ها یا پیام‌های احتمالی طرف مقابل نباید بهانه‌ای برای تخریب مسئولان و ایجاد تردید در مسیر تصمیم‌گیری کشور شود.
همزمان، مقابله با جنگ رسانه‌ای دشمن نیز اهمیتی تعیین‌کننده دارد. بازنشر شتاب‌زده اخبار و ادعاهای رسانه‌های خارجی مخالف ایران، حتی از سوی رسانه‌های داخلی، ممکن است ناخواسته به تکمیل پازل جنگ روانی دشمن کمک کند.
خروج از وضعیت نه جنگ، نه صلح، به حرکت هماهنگ دولت، نیروهای مسلح، دستگاه دیپلماسی، رسانه‌ها و جامعه نیاز دارد. دولت باید تاب‌آوری اقتصادی و اعتماد عمومی را تقویت کند، نیروهای مسلح آمادگی دفاعی و بازدارندگی را حفظ کنند، دیپلماسی فعالانه منافع ملی را پیش ببرد و رسانه‌ها و جریان‌های سیاسی نیز از تشدید اختلافات بپرهیزند. هر اندازه این هماهنگی تقویت شود، امکان تحمیل اراده دشمن کاهش می‌یابد و ظرفیت کشور برای تبدیل قدرت دفاعی، سیاسی و اجتماعی به دستاوردهای پایدار افزایش پیدا می‌کند. عبور از وضعیت نه جنگ، نه صلح، نه با تشدید اختلافات داخلی، بلکه با ترکیب هوشمندانه قدرت، دیپلماسی و انسجام ملی محقق خواهد شد.
انتهای پیام/