نه به اسرائیل؛ در انتخابات آمریکا

محسن فایضی: رشیده طلیب، نماینده فلسطینی‌تبار ایالت میشیگان، برای پنجمین دوره متوالی به مجلس نمایندگان راه یافت. او از سرسخت‌ترین منتقدان سیاست‌های اسرائیل در دوران طوفان الاقصی و حامیان آن در واشنگتن است. ایلهان عمر، نماینده مسلمان و سومالیایی‌تبار مینه‌سوتا نیز با وجود حملات مکرر ترامپ، بار دیگر پیروز شد. آدام حاموی، پزشک مصری‌تبار که پس از 7 اکتبر برای درمان مجروحان به این باریکه رفته بود، به مجلس نمایندگان راه یافت.  هم چنین داریالیزا آویلا کاوالیر، از فعالان اعتراضات دانشگاهی علیه جنگ غزه، نیز در نیویورک پیروز شد.
در کنار این چهره‌ها، ملیت کیروس در کلرادو، کریس راب در پنسیلوانیا و دوناوان مک‌کینی در میشیگان نیز با مواضع انتقادی نسبت به سیاست‌های اسرائیل و حمایت از حقوق فلسطینیان به مجلس نمایندگان راه یافتند. 
اما در مجلس مهم تر کنگره یعنی در سنا هم پیروزی عبدل السید در میشیگان اتفاقی تاریخی بود؛ او نخستین مسلمان منتخب مجلس سنای آمریکاست. عبدالالسید در کارزار انتخاباتی خود صریحاً با اختصاص مالیات شهروندان آمریکایی به حمایت نظامی از اسرائیل که به نسل کشی مشغول است مخالفت کرد و از ضرورت هزینه‌کرد این منابع برای بهداشت، آموزش و زیرساخت‌های آمریکا گفت. همچنین تروی جکسون نیز با شکست سوزان کالینز در ایالت مین، کرسی سنا را از جمهوری‌خواهان گرفت؛ او از منتقدان جدی جنگ غزه و مخالف کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل است.
اما اهمیت این پیروزی‌ها صرفاً در افزایش تعداد نمایندگان مسلمان یا حامی فلسطین نیست. مسئله مهم‌تر، تغییر فضای انتخاباتی آمریکاست. دهه ها انتقاد جدی از اسرائیل می‌توانست برای نامزدهای انتخاباتی هزینه‌ساز باشد و حمایت از تل‌آویو یکی از مؤلفه‌های مهم جلب حمایت جریان‌های قدرتمند سیاسی و مالی محسوب می‌شد. اکنون اما به نظر می‌رسد این معادله در حال تغییر است.
در حقیقت این انتخابات تاییدی بر نظرسنجی‌های مختلف آمریکا بود. بر اساس نظرسنجی مارس ۲۰۲۶ مرکز پژوهشی پیو، ۶۰ درصد آمریکایی‌ها نگاه منفی به اسرائیل دارند؛ رقمی که در سال ۲۰۲۵ معادل ۵۳ درصد بود. همچنین ۵۹ درصد به نتانیاهو برای اتخاذ تصمیم درست در مسائل جهانی اعتماد ندارند. نکته مهم‌تر آنکه ۸۰ درصد دموکرات‌ها و گرایش‌یافتگان به این حزب نگاه منفی به اسرائیل دارند. در نظرسنجی دیگری از همین مرکز، ۶۲ درصد آمریکایی‌ها نگاه منفی به دولت اسرائیل داشته‌اند. این اعداد نشان می‌دهد مسئله صرفاً مخالفت بخشی از مسلمانان یا چپ‌گرایان آمریکا نیست؛ بلکه شکاف در حمایت سنتی و دوجناحی از اسرائیل در حال گسترش است.
در واقع، جنگ غزه و تحولات پسا 7 اکتبر هزینه‌ای فراتر از میدان نبرد برای تل‌آویو ایجاد کرده است. اسرائیل به‌تدریج بخشی از سرمایه اجتماعی و سیاسی خود را در آمریکا از دست داده است؛ شاید مهم‌ترین پیام انتخابات اخیر همین باشد: دیگر نمی‌توان با اطمینان گفت حمایت از اسرائیل در آمریکا امتیاز انتخاباتی است. برای بخشی از سیاستمداران، این حمایت حالا می‌تواند به نقطه‌ضعف تبدیل شود؛ تحولی که حامیان اسرائیل در واشنگتن باید آن را جدی بگیرند.