نگاه فراگیر از لوازم حکمرانی پایدار است
بیتردید یکی از مهمترین لوازم و الزامات حکمرانی پایدار، برخورداری حاکمیت از نگاهی جامع، فراگیر و برابر نسبت به تمام آحاد ملت است.
جواد آرینمنش، دبیر پیشین مؤتلفه اسلامی در خراسان رضوی: بیتردید یکی از مهمترین لوازم و الزامات حکمرانی پایدار، برخورداری حاکمیت از نگاهی جامع، فراگیر و برابر نسبت به تمام آحاد ملت است. جامعه و کشور ما مجموعهای متنوع از افراد و گروههای مختلف، از اقوام، گروههای مذهبی، فرهنگی، نژادی، زبانی، اقتصادی و فکری است؛ از کرد و ترک گرفته تا بلوچ و ترکمن که طبعاً تفاوتهایی با یکدیگر دارند، اما همه این اقوام خود را ایرانی میدانند. حاکمیت زمانی میتواند نماینده مردم ایران باشد که منافع عمومی همه آحاد، گروهها و اقوام را تأمین کند، مصالح ملی را در نظر داشته باشد و خود را متعلق به همه مردم بداند نه اینکه گروه، دسته، حزب یا جریان خاصی نسبت به سایر جریانها اولویت داشته باشد. داشتن نگاهی فراگیر به جامعه و توجه به تکثرگرایی در واقع، صرفاً یک رویکرد اخلاقی یا توصیه سیاسی نیست، بلکه ضرورتی اجتنابناپذیر در مدیریت حاکمیت و از الزامات حفظ انسجام ملی، افزایش سرمایه ملی، تقویت اعتماد عمومی و دستیابی به توسعه پایدار است.
اگر نگاه خودی و غیرخودی داشته باشیم و افراد را به خودی و غیرخودی تقسیم کنیم، اگر تحمل مخالف را نداشته باشیم، اگر تبعیض در میان افراد جامعه وجود داشته باشد یا مردم احساس تبعیض کنند، اگر فقط به مرکز کشور توجه داشته باشیم و سایر گروهها و اقوام را فراموش کنیم، طبیعتاً این موارد از موانع تکثرگرایی و تحقق آن خواهند بود. مفهوم نگاه فراگیر نیز، همانطور که اشاره کردم، این است که به همه آحاد مردم و شهروندان با حقوق برابر توجه شود و صرفاً گروههایی که از نظر فکری، سیاسی یا فرهنگی به جریان ما یا جریان حاکم نزدیکتر هستند، مورد توجه بیشتری قرار نگیرند. در این صورت، حقوق شهروندی متعلق به همه افراد جامعه است، نه امتیازی برای یک گروه خاص. فرصتهای شغلی باید برای همه مهیا شود، عدالت آموزشی باید برای همه آحاد مردم فراهم شود و شرایط اقتصادی و معیشتی همه مردم باید مورد توجه قرار گیرد.
تفاوت در اندیشهها و سلیقهها نیز نباید موجب محرومیت یک گروه از حقوق اجتماعی شود. اقوام، مذاهب، جوانان، پیران و نخبگان، همگی باید احساس کنند که حاکمیت نگاهی برابر دارد و به همه آحاد ملت توجه میکند. این یک امر ضروری است؛ یعنی اگر میخواهیم وحدت و انسجام ملی محقق شود، لازمه آن داشتن نگاه فراگیر و توجه به تکثرگرایی است. اگر میخواهیم از همه ظرفیتهای انسانی و تخصصی جامعه استفاده کنیم، باید همه را ببینیم. اگر نمیخواهیم شکاف اجتماعی و تنش سیاسی به وجود بیاید و اگر میخواهیم امنیت در جامعه برقرار باشد، باید نگاه فراگیر حاکم باشد. قطعاً ما تاکنون در این زمینه ضعفهایی داشتهایم و باید نسبت به اصلاح و جبران آن اقدام شود برای تقویت وحدت ملی.
در مجموع اینکه کرامت انسانی، اصل برابری شهروندی، منافع ملی و عقلانیت ایجاب میکند که تکثر و تنوع جامعه را به رسمیت بشناسیم.
انتهای پیام/