احمد مسجدجامعی طی یادداشتی در روزنامه ایران تأکید کرد که قدرتِ یک ترجمه توانا میتواند سرنوشت جهانی یک شاعر را تغییر دهد؛ تجربهای که نشان میدهد ادبیات فارسی برای فتح جهان، نیازی به دستگاههای تبلیغاتی نداشته است. در گزیده ای از یادداشت وزیر سابق فرهنگ و ارشاد اسلامی، در خصوص نقش ترجمه در جهانی شدن نام شعرای پرآوازه ایرانی می خوانید.
مارکوپولو در توصیف ایرانیان گفته بود: «مردمانی که به زبان شعر سخن میگویند و بر فرشهای نفیس پا مینهند.» احمد مسجدجامعی در یادداشتی به مناسبت روز شعر و ادب فارسی، که در صفحه فرهنگی روزنامه ایران منتشر شد، با بازخوانی این تصویر، شعر را نه یک کالا در کتابخانهها، بلکه روایتی از زندگی روزمره ایرانیان میداند که در شادی، سوگ و حماسه همراه مردم بوده و هست.
احمد مسجدجامعی با انتشار یادداشتی در روزنامه ایران روز ملی شعر و ادب فارسی را گرامی داشت. در ادامه گزیده ای از یادداشت مسجد جامعی را پیرامون قدرت نرم زبان فارسی میخوانید.
جملهای مشهور را به مارکوپولو، جهانگرد مشهور ونیزی که از یزد و کرمان و جیرفت و هرمز و همچنین تبریز، جهانشهر آن روزگار، دیدن کرد، نسبت دادهاند.
چندی پیش در ضیافتی در محضر آقای علی نصیریان، بزرگ بزرگان هنر نمایش و سینمای ایران، بودیم. در میان حاضران، دختر جوانی، یاس محمودی، حضور داشت. آقای نصیریان از او پرسید: «چه کار میکنید؟» گفت در رشته هنر و نمایش تحصیل میکند و از استادش نیز نام برد.
دکتر محمود مهدوی دامغانی برایم تعریف کرد: یکبار از طریق شیخ حرم توانستم از طواف کعبه فراتر روم و به حرم راه پیدا کنم. داخل کعبه، صحیفه سجادیه را که همراهم بود گشودم و دعاهایی به نحوی خواندم که ایشان هم متوجه شود. پس از آن، او با حسرت گفت: «وای بر ما که با این کتاب آشنا نبودیم» و از من خواست کتاب را هدیه دهم.