رضا رویگری پیش از آنکه خوانندهای صرف باشد، بازیگر و هنرمندی با بیان دراماتیک قوی است. این پیشینه نمایشی، تأثیر مستقیمی بر شیوه خواندن او در «ایران ایران» گذاشته است.
در عرصه موسیقی، چاوشی بارها نشان داده که در بزنگاههای تاریخی و اجتماعی، واکنش هنری خود را دارد. نمونه بارز آن، قطعات حماسی و اعتراضی است که در مقاطع مختلف و بخصوص در جنگ دوازده روزه منتشر کرده و گاه بازتابی فراتر از مرزهای معمول موسیقی پاپ داشته است.
علیرضا سپهوند، روزنامهنگار و آهنگساز در روزنامه ایران نوشت: بهرام بیضایی موسیقی را نه برای غرق کردن تماشاگر در احساس، بلکه برای ایجاد فاصله، آگاهی و تفکر به کار میگیرد؛ رویکردی که موسیقی را از نقش تزئینی جدا کرده و به عنصری انتقادی، آیینی و معناپرداز در ساختار فیلم بدل میکند.