در دورههای بحران ــ از جنگ و بلایای طبیعی تا اختلالهای اقتصادی و زیرساختی ــ آنچه بیش از هر چیز بر تجربه روزمره شهروندان اثر میگذارد، صرفاً خودِ حادثه نیست؛ بلکه میزان اطمینان آنان از دسترسی به نیازهای پایه زندگی است.
عملکرد دولت و نظام حکمرانی در دو جنگ ۱۲ و ۴۰ روزه و پیشگیری از بروز بحران و هرج و مرج در جامعه با تکیه بر سیاستورزی درست و کنشگری مناسب در طول و بعد از جنگ تحقق اهداف شوم دشمنان این سرزمین اهورایی را مانع شد.
در اندیشه رهبر انقلاب، «رعایت نعمت عظیم وحدت ملی و انسجام بیبدیل حول پرچم ایران اسلامی» نه فقط یک توصیه اخلاقی یا سیاسی، بلکه کلید اساسی پیروزی در برابر «شیطان بزرگ» و مهمترین عامل مصونیت ملی شمرده میشود. اما این مفهوم از منظر جامعهشناسی سیاسی، چه معنای عینی و عملیاتی دارد؟
در دهههای اخیر، مفهوم «تابآوری» به یکی از کلیدیترین شاخصها در سنجش پایداری جوامع و نظامهای حکمرانی تبدیل شده است. جهان معاصر با طیفی از بحرانها، از تنشهای اقتصادی و سیاسی گرفته تا همهگیریها، تغییرات اقلیمی و نااطمینانیهای امنیتی روبهروست و همین امر توجه پژوهشگران و سیاستگذاران را بیش از پیش به این پرسش معطوف کرده که چرا برخی جوامع در برابر شوکها فرو میریزند در حالی که برخی دیگر نهتنها دوام میآورند بلکه حتی منسجمتر میشوند.
علیرضا شریفی یزدی، جامعهشناس در روزنامه ایران نوشت: به رسمیت شناختن اعتراض و گفتوگو با معترضان از سوی دولت، در کلیت خود اقدامی ارزشمند و در جای خود امیدوارکننده است.