کلاس دوم دبستان بودم و نماینده. آوردن و بردن پرچم ایران که روی میز معلم میگذاشتند وظیفه من بود. آن روز بعد از زنگ پایان کلاس، غیر از پرچم، دوات پر از جوهر شیشهای روی میز را هم با خودم به دفتر میبردم که پایم به معجرِ در گیر کرد.
راضیه تجار، نویسنده در روزنامه ایران نوشت: من نه فقط یک مادر، بلکه معلمی هستم که سالهای بسیاری از عمرم را با عشق و امید در کلاسهای درس این مرز و بوم گذراندم. در میان انبوه اخبار تلخی که جنایات وحشیانه رژیم صهیونیستی به قلب ما وارد کرده است، شانههایم سنگین از غم است.