ترامپیسم را نمیتوان صرفاً یک انحراف انتخاباتی یا هیجان زودگذر پوپولیستی دانست. آنچه در آمریکا رخداده، نشانه نوعی دگرگونی ساختاری در نسبت میان سرمایه، دموکراسی و قدرت سیاسی است؛ جایی که بخشی از ثروتمندترین لایههای جامعه نه در برابر پوپولیسم اقتدارگرا، بلکه در کنار آن ایستادند. درست همان وضعیتی که سیسرو دربارهاش هشدار داده بود: لحظهای که فساد نخبگان، از سطح فردی عبور میکند و به ساختار حکومت سرایت مییابد.
گزارشهای منتشرشده درباره چهارچوب همکاری انرژی ۵۰۰ میلیارد دلاری میان آمریکا و ترکیه، فراتر از یک توافق اقتصادی ساده است؛ ابتکاری که میتواند ترکیه را به محور جدید امنیت انرژی اروپا تبدیل کرده و موازنه ژئواکونومیک مدیترانه و غرب آسیا را تغییر دهد.