
نمایشگاه «در امتداد جستوجو» با مروری بر پنج دهه فعالیت هنری سعید شهلاپور، مجسمهساز و هنرمند پیشکسوت، در فرهنگسرای نیاوران با حضور حدود ۱۰۰ چهره برجسته هنرهای تجسمی، از جمله ابراهیم حقیقی، بهرام دبیری و احمد وکیلی، مجموعهای از تجربههای متنوع هنرمندی را پیش روی مخاطبان قرار میدهد.

در تاریخ هنرمعاصر ایران، برخی هنرمندان تنها با آثارشان شناخته نمیشوند، بلکه نوع نگاه آنان به فرهنگ، تاریخ و جامعه نیز بخشی از هویت حرفهایشان را شکل میدهد. مرتضی نعمتالهی را باید در شمار این گروه دانست؛ هنرمندی که مجسمهسازی را صرفاً عرصه آفرینش فرم و حجم نمیدید، بلکه آن را ابزاری برای بازخوانی حافظه تاریخی و فرهنگی جامعه میدانست. از این منظر، بررسی کارنامه او تنها مرور زندگی یک مجسمهساز نیست، بلکه مطالعه بخشی از روند شکلگیری هنر شهری معاصر و نسبت آن با هویت ایرانی است.

در روزهای اخیر، تصویری از مجسمه زشت و کودکانه و بسیار ابتدایی در شهر رشت در فضای مجازی دستبهدست میشود؛ مجسمهای بی ربط و بدترکیب که نه از حیث زیباییشناسی برخوردار از قوام است، نه نسبتی با هویت شهری دارد، و نه حتی ذرهای خلاقیت یا مهارت فنی را در خود جای داده است.