
۲۸ مرداد برای سینمای ایران فقط یک واقعه تاریخی نیست؛ یک «زخم تاریخی» است که هربار از زاویهای تازه سر باز میکند. شاید به همین دلیل، سینما در مواجهه با آن بیشتر از آنکه به بازسازی یک روز مشخص بپردازد، سراغ پیامدها، آدمها و فضای اجتماعی پیش و پس از کودتا رفته است. اگر تاریخ را حافظه یک ملت بدانیم، سینما یکی از مهمترین جاهایی است که این حافظه میتواند شکل تصویری پیدا کند؛ اما در مورد ۲۸ مرداد، این حافظه هنوز تکهتکه، گزینشی و گاه ایدئولوژیک است.

بیش از نیم قرن است که نوشتههای استراتژیک غربی پیوسته یک شکل ادبی خاص را ایجاد کردهاند: نوشتن آگهیهای ترحیم پیش از وقوع واقعی مرگ.

رئیسجمهور سابق برزیل در آستانه محاکمه به اتهام توطئه کودتا، در حبس خانگی قرار گرفت. ترامپ قبلا با تهدید تعرفهها به دفاع از او برخاست، دادگاه برزیل اما با قاطعیت پیش میرود و این بحران میتواند پایان سیاسی بولسونارو را رقم بزند.

رئیس جمهور برزیل دولت واشنگتن را به کمک به انجام کودتا در این کشور آمریکای لاتین متهم و تلاش ایالات متحده را در استفاده از فشار سیاسی برای اعمال مجازاتهای اقتصادی علیه کشورش محکوم کرد.