چند وقت پیش در شبکه‌های اجتماعی به دوره‌ای برخوردم که هدفش آموزش کارت‌به‌کارت کردن به والدین بود. در نگاه اول، شاید موضوع چندان مهمی به نظر نرسد؛ چند جلسه آموزش برای یاد گرفتن کاری ساده که خیلی از ما روزانه انجام می‌دهیم. اما هرچه بیشتر به آن فکر کردم، بیشتر به این نتیجه رسیدم که پشت همین اتفاق به‌ظاهر ساده، مسأله‌ای جدی‌تر وجود دارد. اینکه ما چقدر به مهارت‌های تازه‌ای که زندگی روزمره از ما می‌خواهد، توجه می‌کنیم؟ و مهم‌تر از آن، چقدر پذیرفته‌ایم که یاد گرفتن این مهارت‌ها، حتی در بزرگسالی، بخشی از زندگی است؟
«طرح را ول کن»؛ این را تهیه‌کننده‌ای گفته که نه اسمش را می‌دانیم و نه اسم فیلمی را که قرار بوده ساخته شود. امیرحسین قیاسی در یک برنامه گفت‌وگومحور شبکه نمایش خانگی تعریفش کرد: قرار بود فیلمنامه‌ای با بازی رضا عطاران بنویسد و وقتی پرسید طرح و ایده چیست، شنید: «طرح را ول کن. ما باید صحنه‌ای بگذاریم که عطاران محلی برقصد. عطاران تا الان محلی نرقصیده. این در تیزر ۲۰۰ میلیارد تومان فروش دارد برای ما.»
یک دانه کوچک، چند تکه چسب، گاهی یک کش رنگی و دست و پایی که درد بی‌طاقتشان کرده است، همین ابزارهای ساده در روزهای اخیر در شبکه‌های اجتماعی به یکی از نسخه‌های پرطرفدار خوددرمانی تبدیل شده‌اند. نام این روش «سوجوک» است، روشی که طرفدارانش می‌گویند با تحریک نقاط مشخصی از دست و پا می‌توان بر بخش‌های مختلف بدن اثر گذاشت.
همایش ملی «تنظیم‌گری فضای مجازی» به همت اندیشکده حکمرانی و مرکز مطالعات فضای مجازی و هوش مصنوعی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و با همکاری نهادهای علمی و فرهنگی کشور در محل پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی برگزار شد.
یادداشتی با عنوان «مرگ مجازی در عصر کلیک» در شماره امروز روزنامه ایران منتشر شد.
تا همین چند سال پیش، اگر می‌خواستیم درباره قدرت یک روزنامه حرف بزنیم، از تیراژ، اعتبار تحریریه، نام سردبیر و میزان نفوذ آن در جامعه می‌گفتیم. خبر در تحریریه تولید می‌شد، خبرنگار آن را می‌گرفت، دبیر انتخاب و ویرایشش می‌کرد و سردبیر درباره جایگاهش تصمیم می‌گرفت، بعد ماشین چاپ کار را تمام می‌کرد.
در تحلیل‌های معاصر پیرامون پویایی‌های جوامع، مفهوم «سرمایه اجتماعی» (Social Capital) به عنوان یکی از بنیادین‌ترین ارکان تبیین کیفیت روابط انسانی و ثبات ساختاری شناخته می‌شود. سرمایه اجتماعی صرفاً یک اصطلاح انتزاعی نیست، بلکه مجموعه‌ای از منابع است که از دل روابط انسانی بیرون می‌آید.
مرکز اطلاع رسانی پلیس تهران بزرگ از بازداشت فردی خبر داد که با انتشار مطالب هدفمند علیه کیان کشور، اقدام به ترویج یأس، سیاه‌نمایی از وضعیت جامعه و تشویش اذهان عمومی می‌کرد.
فرمانده انتظامی بهشهر از شناسایی و دستگیری ۶ نفر در این شهرستان به اتهام تشویش اذهان عمومی و تبلیغ علیه نظام در فضای مجازی خبر داد و گفت: متهمان پس از تشکیل پرونده به مراجع قضایی تحویل شدند.
هزاران نوجوان برای دیدن یک اینفلوئنسر در یک گردهمایی (ایونت) صف می‌کشند، خیابان‌ها مملو از جمعیت می‌شود، فیلم‌ها در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود و بحثی داغ درباره چرایی این استقبال شکل می‌گیرد. چند سال قبل نیز میلیون‌ها نفر در مراسم تشییع یک خواننده حضوری کم‌سابقه رقم زدند؛ حضوری که بسیاری از تحلیلگران را شگفت‌زده کرد.
این روزها شبکه‌های اجتماعی محل جولان پزشکان جعلی هستند که با یک پرامپت هوش مصنوعی تولید شده‌اند. این آواتارها گاه با ارائه توصیه‌های پزشکی نادرست در پیام‌رسان‌های محبوب جهان از جمله تیک‌تاک، فیس‌بوک و اینستاگرام، به فروش مکمل‌های مشکوک می‌پردازند و سلامت کاربران را به خطر می‌اندازند.
انتظار می رود انگلیس محدودیت هایی برای استفاده کودکان زیر ۱۶ سال از شبکه های اجتماعی وضع کند.
این روزها کاربران پلتفرم‌های داخلی از قطع و وصل زیاد آنها شکایت دارند.هر روز تعداد زیادی قصد کوچ به برنامه‌های بومی را دارند اما در واقعیت با مشکلات عدیده‌ای برای استفاده از این برنامه روبه‌رو هستند.
در سال‌های اخیر مفهوم «روابط عمومی» بیش از هر زمان دیگری دچار دگرگونی شده است. اگر روزگاری روابط عمومی را صرفاً ساختاری برای انتشار اخبار سازمانی، برگزاری مراسم یا تنظیم چند اطلاعیه و گزارش می‌دانستند، امروز این حوزه به یکی از مهم‌ترین اضلاع شکل‌دهنده به افکار عمومی، سرمایه اجتماعی و روایت ملی بدل شده است.
در شرایط بحرانی و جنگ، ارتباط، نخستین و حیاتی‌ترین نیاز محسوب می شود، اما در چنین شرایطی باید پیش از هر چیز از امنیت این ارتباط اطمینان یافت.
اخبار جعلی در فرهنگ‌های دیجیتال به پیامدهای مثبت و منفی دموکراتیزه شدن تولید محتوا می‌پردازد.
صدراعظم آلمان گفت که از افزایش حداقل سن برای استفاده از پلتفرم‌هایی مانند «اینستاگرام» و «تیک‌تاک» حمایت می‌کند.
در سه سال گذشته جامعه ایران تحولات پرشتابی را از سر گذراند. اما شتاب و جنس تحولات سال ۱۴۰۴ از سنخ و نوع دیگری بود. در پایان بهار، ۱۲ روز جنگ بر کشور تحمیل شد که زمینه شکل‌گیری همبستگی ملی را فراهم کرد. همین جامعه در ۸ ماه بعد از این جنگ، اعتراضات و ناآرامی‌های گسترده‌ای را شاهد بود.
رئیس‌جمهوری فرانسه گفت: نباید اجازه دهیم ذهن کودکان و نوجوانان ما توسط شبکه‌های اجتماعی آمریکایی دستکاری شود.