وقتی نام لیلی گلستان به میان می‌آید، ذهن خیلی از افراد به سمت گالری گلستان می‌رود؛ فضایی که برای دهه‌ها، خانه امن هنرمندان بوده و سکوی پرتاب بسیاری از استعدادهای جوان. اما لیلی گلستان فقط یک مدیر گالری نیست؛ می‌توان او را بخشی از حافظه زنده فرهنگ و هنر معاصر ایران دانست. کسی که در طول این سال‌ها، هم به‌عنوان مترجم و نویسنده و هم به‌عنوان یک زن فعال و پیشرو، در قلب اتفاقات مهم فرهنگی و هنری حضور داشته است.
در گوشه‌ای از پارک هنرمندان، آرام در آمبولانس بهشت زهرا چشم‌هایش را بسته بود تا دوستان هنرمندش از سینماگر گرفته تا نقاش، گرافیست، خوشنویس، نوازنده، خواننده، شاعر، نویسنده و گالری‌دار بیایند و زیر تابوتش را بگیرند. «علی خسروی» مرد خونگرم و مهربان کرمانی از مشهورترین طراحان پرتره در ایران، طراح لوگوی مجله سروش، شاگرد استاد ممیز، طراح پوستر فیلم «مسافران» و «طلسم» در خانه هنرمندان تشییع و در قطعه هنرمندان بهشت زهرا به خاک سپرده شد.
کتاب «در پس آینه» تصویری صادقانه، بی‌ریا و درونی از دولت‌آبادی پیش روی خواننده قرار می‌دهد، نویسنده‌ای که زندگی و هنر را جدایی‌ناپذیر می‌بیند؛ همچون آینه‌ای که در پس آن، حقیقت زیستن و نوشتن نهفته است.
در پیچ‌وخم‌های سال‌های دهه ۶۰، زمانی که فضای فرهنگی ایران در تب‌وتاب تحولات اجتماعی و سیاسی بود، «لیلی گلستان» گام‌های مهمی در راه گسترش هنرهای تجسمی نوین در ایران برداشت. با او گفت‌وگویی داشته‌ایم که در ادامه این مطلب می‌خوانید